Γράφω αυτό το κείμενο, παρόλο που μου είναι πολύ δυσάρεστο, επειδή δεν ξέρω τι να κάνω πια και χρειαζόμαστε επειγόντως βοήθεια.

Ο σύζυγός μου, μετά από 9 μακρύς μήνες, έλαβε επιτέλους την άδεια για οικογενειακή επανένωση και μπορεί να έρθει κοντά μας στη Βιέννη. Αυτή η περίοδος ήταν απίστευτα δύσκολη για εμάς. Ζούμε εδώ και μήνες σε αβεβαιότητα, με φόβο και συνεχείς μετακινήσεις μεταξύ αρχών, εγγράφων και ελπίδας.

Ο σύζυγός μου δεν μπορεί να επιστρέψει στην Τσετσενία. Εκεί τον αναζητούν και η επιστροφή δεν αποτελεί επιλογή για αυτόν. Η κατάστασή του είναι σοβαρή και επιβαρυντική. Τώρα έχει επιτέλους τη δυνατότητα να έρθει νόμιμα στην οικογένειά του στη Βιέννη – όμως δεν έχουμε τα χρήματα για αυτό.

Εν τω μεταξύ, δεν έχει πλέον χρήματα για να πληρώσει το τρέχον διαμέρισμά του. Δεν έχει χρήματα για νέα στέγη ή για το ταξίδι. Όλες οι αποταμιεύσεις μας έχουν εξαντληθεί. Επίσης, η οικογένεια και οι φίλοι μας έχουν ήδη βοηθήσει, αλλά εν τω μεταξύ έχουν φτάσει και αυτοί στα οικονομικά τους όρια. Όλοι έχουμε βρεθεί σε δύσκολη οικονομική κατάσταση.

Είμαι μόνη με το μικρό μας παιδί, που είναι μόλις 17 μηνών. Ένα παιδί χρειάζεται τον πατέρα του. Μια οικογένεια πρέπει να είναι ενωμένη. Εδώ και 9 μήνες παλεύουμε για να ξαναενωθούμε. Τώρα που επιτέλους θα ήταν δυνατό, δεν πρέπει να αποτύχουμε λόγω έλλειψης χρημάτων.

Ζητάμε βοήθεια ύψους 1.500 ευρώ, ώστε ο σύζυγός μου να μπορέσει να ταξιδέψει στη Βιέννη και να ζήσουμε επιτέλους μαζί ως οικογένεια. Κάθε συνεισφορά μας βοηθά να κλείσουμε αυτό το κεφάλαιο και να κάνουμε μια νέα αρχή.

Ζητώ από καρδιάς τη βοήθειά σας