Χαιρετισμός,

Ονομάζομαι Ντίνο, είμαι 25 ετών και είμαι επαγγελματίας υγείας, με μεταπτυχιακό στη Φαρμακευτική. Στο δεύτερο έτος των σπουδών μου (στην ηλικία των 20 ετών), διαγνώστηκα με ανίατη αυτοάνοση νόσο του Crohn. Ωστόσο, πριν καν διαγνωστώ επίσημα, η ασθένειά μου ξεκίνησε πολύ νωρίτερα.

Ακόμα και ως παιδί, είχα πάντα πόνους στο στομάχι, τους οποίους άλλοι, συμπεριλαμβανομένων των γιατρών, απέδιδαν στην «ανθυγιεινή διατροφή» μου ή στο «ότι είχα φάει κάτι κακό», οπότε ακόμη και αυτοί μερικές φορές έχουν πόνους στο στομάχι. Αυτή η φάρσα συνεχίστηκε μέχρι το δεύτερο έτος του πανεπιστημίου, όταν έχασα 20 κιλά σε 4 μήνες, δεν μπορούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι, κοιμόμουν 16 ώρες την ημέρα, δεν μπορούσα να βγω από το σπίτι λόγω μεγάλου φόβου για διάρροια, η CRP μου ήταν πάνω από 80, και ούτω καθεξής για μήνες. Αν και ήμουν υπόδειγμα μαθητή, εκείνη τη χρονιά απέτυχα σε 5 μαθήματα επειδή δεν μπορούσα να λειτουργήσω κανονικά.

Αφού είδα 3 διαφορετικούς γιατρούς, ένας γιατρός μου είπε να πάω στο Κλινικό Νοσοκομείο όπου θα με εξέταζαν λεπτομερώς. Μετά από 10 ημέρες στο νοσοκομείο, επιβεβαιώθηκε η υποψία μου ότι είχα νόσο του Crohn.

Δεν με σόκαρε εκείνη την εποχή, είχα τη νοοτροπία «λοιπόν, τουλάχιστον τώρα ξέρω τι είναι, θα μου δώσουν φάρμακα και μπορώ να συνεχίσω τη ζωή μου». Ωστόσο, το σοκ που δεν είχα είχε ως αποτέλεσμα το καθυστερημένο σοκ που βίωσα μετά την πρώτη, έπειτα τη δεύτερη, τρίτη, τέταρτη και πέμπτη υποτροπή της νόσου.

Κάθε χρόνο κατέληγα στο νοσοκομείο, συχνά λιποθυμούσα, αφού δεν μπορούσαν καν να με ξυπνήσουν από την ποσότητα αίματος που έχασα. Μένω στο Ζαντάρ, αλλά ο γαστρεντερολόγος μου εργαζόταν στο Σπλιτ. Θυμάμαι ακόμα τον γιατρό μου να λέει στους γονείς μου ότι «δεν θα φτάσω στο Σπλιτ». Αλλά τουλάχιστον έμπαινα σε ασθενοφόρο, κάτι που πάντα αναρωτιόμουν πώς ένιωθα. Spoiler: καθόλου ευχάριστο.

Παρόλο που αμέσως με υπέβαλαν σε ακριβές βιολογικές θεραπείες, δύο από αυτές σταμάτησαν να λειτουργούν μέσα σε ενάμιση χρόνο. Τώρα βρίσκομαι στην τρίτη και οι φαρμακολογικές επιλογές θεραπείας μου τελειώνουν, δεδομένου ότι υπάρχουν μόνο 5 βιολογικές θεραπείες διαθέσιμες για τη νόσο του Crohn στη Δημοκρατία της Κροατίας. Μετά από αυτό, υπάρχουν χειρουργικές επεμβάσεις και η «διάσημη» στομία, με την οποία, ως 25χρονος, δεν θέλω να ζήσω για το υπόλοιπο της ζωής μου.

Τότε αποφάσισα να εξοικονομήσω χρήματα για την επαναστατική θεραπεία με βλαστοκύτταρα, η οποία δυστυχώς είναι πολύ ακριβή, και παρόλο που έχω εξοικονομήσει κάποια από τα χρήματά μου, δεν καλύπτουν ούτε κατά διάνοια το κόστος της θεραπείας. Γι' αυτό αποφάσισα να ξεκινήσω αυτήν τη σελίδα προκειμένου να πετύχω τον στόχο μου το συντομότερο δυνατό.

Θέλω να ευχαριστήσω εκ των προτέρων όλους όσους θα με βοηθούσαν, γιατί σημαίνει πολλά για μένα. Ακόμα και αν λάμβανα μία δωρεά, θα σήμαινε πολλά για μένα.