Γεια σας.

Με λένε Σαντιάγο, είμαι 21 ετών και αυτή τη στιγμή ζω στη Φλωρεντία. Το όνειρό μου είναι να γίνω γιατρός και, και φέτος αποφάσισα να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου για να περάσω τις εισαγωγικές εξετάσεις στην Ιατρική.

Μελετώ με μεγάλη αφοσίωση κάθε μέρα, ενώ παράλληλα εργάζομαι με μερική απασχόληση για να συντηρηθώ, δεδομένου ότι, δυστυχώς, μεγάλωσα σε μια πολύ ταπεινή οικογένεια, η οποία σιγά-σιγά καταρρέει οικονομικά, ή καλύτερα, έχουμε ήδη φτάσει στο ναδίρ. Τώρα είμαι αναγκασμένος να δουλεύω, παρόλο που θα ήθελα να είχα ήδη αρχίσει να μελετάω, αλλά φέτος πήρα ένα διάλειμμα για να μπορώ να αγοράσω ρούχα ή, απλά, να βγω έξω. Πιστέψτε με, είναι δύσκολο να το πιστέψετε, αλλά είναι πραγματικά δύσκολο να ζητήσω ακόμα και 5€ στο σπίτι μου. Τα χρήματα είναι λίγα, είμαστε 3 παιδιά, ο μπαμπάς είναι εργάτης και η μαμά καθαρίστρια που δεν βγάζει ούτε 8€ την ώρα. Αυτή είναι η κατάσταση που ζω εδώ και πάνω από 6 χρόνια, και συνεχώς επιδεινώνεται επειδή μας εκδιώκουν (ο ιδιοκτήτης θέλει να πουλήσει το διαμέρισμα και να σταματήσει να το νοικιάζει) και έχουμε χρέη. Προφανώς, για μια οικογένεια χωρίς περιουσία και με χαμηλά εισοδήματα, ακόμη και το να νοικιάσουμε ένα σπίτι στη Φλωρεντία και τα περίχωρά της είναι αδιανόητο, καθώς τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί στα ύψη. Πολύ σύντομα (σε ένα χρόνο από τώρα) θα πρέπει να φύγουμε, και πολύ πιθανόν θα μείνουμε αρκετά έξω από τη Φλωρεντία, αν βρούμε ένα διαμέρισμα για 5 άτομα σε τιμή που να μπορούμε να αντέξουμε. Αυτή είναι η κατάσταση, και θα αναρωτηθείτε: πώς θα τα καταφέρω με την ιατρική;

Για να σπουδάσω ιατρική, δυστυχώς πρέπει να περιοριστώ στη Φλωρεντία. Για οικονομικούς λόγους δεν μπορώ να στοχεύσω σε άλλες πόλεις ή πιο διάσημα πανεπιστήμια. Αλλά δεν με νοιάζει. Θέλω να γίνω γιατρός και δεν με νοιάζει καθόλου πού θα σπουδάσω. Είτε η Φλωρεντία είναι περιζήτητη είτε όχι, θα σπουδάσω εδώ, γιατί θα είναι το πλησιέστερο πανεπιστήμιο.

Σε αυτό το διάλειμμα ενός έτους δούλεψα ως προωθητής με μερική απασχόληση, κάτι που αποδείχθηκε πραγματικά ελάχιστα παραγωγικό ως δουλειά (έβγαλα συνολικά 1000€ σε 4 μήνες), και ως σερβιτόρος/μάγειρας με μερική απασχόληση (το κάνω ακόμα). Ήμουν αρχάριος στον κόσμο της εργασίας, ή καλύτερα, είμαι ακόμα. Συνολικά όμως, αυτές οι μικρές δουλειές μου επιτρέπουν να βάλω κάτι στην άκρη για τα επόμενα 6 χρόνια μου, αλλά δυστυχώς, χωρίς τη βοήθεια των δικών μου, αμφιβάλλω αν θα φτάσω στο δεύτερο ή τρίτο έτος με επαρκείς οικονομικούς πόρους για να μπορέσω να αγοράσω έστω και τα βιβλία μου, ή να βγω έξω.

Δυστυχώς, παρόλο που έχω υποτροφία (αν μου την δώσουν), το πρόβλημα είναι να μου την δώσουν στην κατάλληλη στιγμή, γιατί στην πραγματικότητα την παρέχουν πάντα πολύ αργά, εκτός από το γεγονός ότι για να την διατηρήσω χρειάζεται αξία (υψηλοί βαθμοί και αφοσίωση).

Συνειδητοποίησα ότι, μόλις μπω στην Ιατρική, θα είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσω 6 έντονα χρόνια χωρίς μια σταθερή οικονομική βάση και χωρίς τη βοήθεια κανενός.

Ωστόσο, είναι το όνειρό μου, είναι το μόνο πράγμα που θέλω να κάνω, ήμουν πάντα ένας μελετηρός μαθητής, από το γυμνάσιο, και στην πραγματικότητα, είμαι διατεθειμένος να αντιμετωπίσω αυτή τη διαδρομή ακόμα και αν δεν έχω χρήματα και αν πρέπει να θυσιάσω μεγάλο μέρος της ζωής μου.

Ένα όνειρο παραμένει όνειρο, και θα δίνω τις εισαγωγικές εξετάσεις στην Ιατρική μέχρι να εισαχθώ.

Με αυτή τη συλλογή, θα ήθελα να ζητήσω τη βοήθειά σας για να καλύψω τα βασικά έξοδα της φοιτητικής ζωής (ενδεχόμενο ενοίκιο, φαγητό, μετακινήσεις, αλλά κυρίως υλικό μελέτης).

Δεν επιδιώκω καθόλου πολυτέλεια, αλλά θα ήθελα να έχω τη δυνατότητα να αφοσιωθώ με όλη μου την καρδιά και το μυαλό σε μια μακρά και απαιτητική πορεία, χωρίς να χρειάζεται να ανησυχώ ότι θα μείνω χωρίς δεκάρα και να στενοχωριέμαι για τους δικούς μου, οι οποίοι, σίγουρα, δεν θα μπορούν σχεδόν καθόλου να με βοηθήσουν.

Θα ήθελα να έχω την ίδια ευκαιρία που έχουν πολλοί συνομήλικοί μου να μπορούν να σκέφτονται κυρίως τις σπουδές τους.

Από την πλευρά μου, έχω κάθε πρόθεση να εργαστώ και κατά τη διάρκεια των σπουδών μου, όπου είναι δυνατόν (ίσως κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού), αλλά, όπως φαίνεται, η ιατρική είναι πολύ απαιτητική, πέρα από το γεγονός ότι οι εξετάσεις είναι πολύ βαριές και η παρακολούθηση των μαθημάτων είναι υποχρεωτική. Θέλω όμως να κάνω ό,τι είναι δυνατόν για να βοηθήσω τον εαυτό μου, γιατί αυτή είναι η μόνη πορεία που θέλω να ακολουθήσω.

Μια μέρα θα γίνω γιατρός, και αυτά τα 6 χρόνια (ή 7 αν δεν καταφέρω να εισαχθώ φέτος) θέλω να τα ζήσω με κάποια σταθερότητα.

Έθεσα ως στόχο τα 10.000 €, αλλά ειλικρινά, δεν ξέρω τι ποσό να βάλω, δεν ξέρω πόσα περίπου θα χρειαζόταν ένας φοιτητής ιατρικής για να μπορεί να αγοράσει υλικό μελέτης και να έχει μια τουλάχιστον αξιοπρεπή ζωή στα 6 χρόνια που δεν εργάζεται. Το γεγονός είναι ότι, ακόμη και οι πολύ μικρές δωρεές, θα μπορούσαν να μου είναι μεγάλη βοήθεια, και επειδή με αυτόν τον τρόπο, μπορώ έμμεσα να βοηθήσω τους γονείς μου, οι οποίοι σίγουρα δεν θα πρέπει να ανησυχούν για μένα, και θα μπορούν να σκεφτούν τα μικρότερα αδέλφια μου.

Ο στόχος δεν είναι η πολυτέλεια, ο στόχος είναι να «ζήσω» τα επόμενα χρόνια κατά τα οποία δεν θα μπορώ να εργαστώ με αξιοπρέπεια, γιατί προβλέπω ότι θα είναι πολύ δύσκολο δεδομένης της κατάστασής μου.

Ευχαριστώ από καρδιάς όσους αποφασίσουν να με βοηθήσουν να πραγματοποιήσω αυτό το όνειρο, όσο εγωιστικό κι αν είναι.

Ευχαριστώ επίσης όσους διάβασαν μέχρι το τέλος.

Συχνά δεν το σκεφτόμαστε, αλλά πιστεύω ότι πολλοί φοιτητές με ελάχιστες δυνατότητες το γνωρίζουν: η δυνατότητα (συγγνώμη για τις επαναλήψεις) να σπουδάσει κανείς δεν είναι τόσο δεδομένη. Πολλοί την θεωρούν δεδομένη επειδή είναι εύκολο για πολλούς να καταφύγουν στους γονείς τους, αλλά λίγοι φαντάζονται τι σημαίνει να μην έχεις την υποστήριξη της οικογένειας και να μην μπορείς να πραγματοποιήσεις αυτό το όνειρο εξαιτίας των οικονομικών περιορισμών. Και αυτό μας κάνει να σκεφτούμε: έχουν πραγματικά όλοι τη δυνατότητα να σπουδάσουν ό,τι θέλουν;