Γεια, είμαι ο Bigan!

Έτσι με φωνάζουν οι φίλοι μου και παρακάτω θα σου πω την ιστορία μου και τον λόγο για τον οποίο βρισκόμαστε εδώ

Πρώτα απ' όλα, δεν νομίζω ότι διαφέρω πολύ από εσάς. Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα για μένα είναι η φιλία. Μου αρέσει να περνάω χρόνο με τους φίλους μου, μου αρέσουν τα πλούσια γεύματα όπου τρώμε καλά και γελάμε πολύ, οι συναυλίες, οι καλές ταινίες και αγαπώ τις 2 γάτες μου.❤️

Το σημαντικότερο μάθημα που έμαθα τα τελευταία δύο χρόνια είναι ότι δεν πειράζει να ζητάς βοήθεια.

Τον Οκτώβριο του 2022, σε ηλικία 42 ετών, κατά τη διάρκεια μιας ρουτίνας εξέτασης, διαγνώσθηκα με καρκίνο των χοληφόρων πόρων. Αυτός ο τύπος καρκίνου είναι εκπληκτικά σπάνιος στους νέους και δεν υπάρχουν ολοκληρωμένα θεραπευτικά σχέδια στη Ρουμανία, ώστε η προσδοκία ζωής να ξεπεράσει τα ζοφερά νούμερα που δείχνουν οι στατιστικές. Η εκτιμώμενη διάρκεια ζωής για μένα, τη στιγμή της διάγνωσης, ήταν το πολύ 6 μήνες.

Μετά από όλες αυτές τις συγκλονιστικές πληροφορίες, ήρθα σε επαφή με έναν γιατρό από την Αυστρία ο οποίος, πράγματι, επιβεβαίωσε τα λεγόμενα των γιατρών στη Ρουμανία. Αλλά, επειδή πάντα στη ζωή μου υπήρχε ένα ΑΛΛΑ, με διαβεβαίωσε ότι ακολουθώντας την κατάλληλη θεραπεία, μπορούμε να παρατείνουμε το προσδόκιμο ζωής πέρα από τους 6 μήνες. Έτσι, από τον Δεκέμβριο του 2022, ξεκίνησα θεραπεία με κυτταροστατικά στη Βιέννη. Αναγκάστηκα να επιλέξω αυτό για να ζήσω, παρά τις οικονομικές και σωματικές προσπάθειες στις οποίες ήμουν συνειδητά έτοιμη να υποβληθώ.

Τα πρώτα δύο χρόνια ανταποκρίθηκα καλά στη θεραπεία, πήρα βάρος, οι όγκοι παρέμειναν αδρανείς, οι εξετάσεις των καρκινικών δεικτών ήταν εντός φυσιολογικών ορίων, και η συχνότητα με την οποία πήγαινα στη Βιέννη για θεραπεία ήταν κάθε 5 εβδομάδες. Έκλεισα τα 45 και ήμουν πολύ χαρούμενη που έζησα αρκετά για να το γιορτάσω με όλους τους αγαπημένους μου και κατάφερα να παραμείνω επαγγελματικά ενεργή, έστω και με μερική απασχόληση :). Είναι πολύ σημαντικό ότι η θεραπεία και η θετική εξέλιξη μου επέτρεψαν να εργάζομαι για να μπορώ να καλύψω τα έξοδα της θεραπείας.

Για το 2025 είχα μεγάλες ελπίδες. Ο γιατρός μου μου έλεγε ότι αν είχαμε καλά αποτελέσματα στην αξονική τομογραφία του Ιανουαρίου, θα αυξάναμε το διάστημα μεταξύ των συνεδριών χημειοθεραπείας στις 6 εβδομάδες. Ήμουν αισιόδοξη, σκεφτόμουν ότι, αφενός, το σώμα μου θα μπορούσε να κάνει ένα μεγαλύτερο διάλειμμα για να αναρρώσει και ότι θα υπήρχε και μια οικονομική ανακούφιση.

Ο Ιανουάριος έφερε λιγότερο καλά νέα – μέρος των όγκων ήταν και πάλι ενεργοί – είχαν αναπτύξει αντοχή στις ουσίες της χημειοθεραπείας. Για αυτόν τον λόγο αναγκαστήκαμε να αλλάξουμε το σχήμα θεραπείας και τη συχνότητα των συνεδριών θεραπείας. Τώρα πηγαίνω κάθε 3 εβδομάδες και ελπίζω από καρδιάς ότι θα ανταποκριθώ καλά στη θεραπεία και σε δύο χρόνια να επιστρέψω εδώ και να βοηθήσω στη συγκέντρωση χρημάτων για άλλους σκοπούς.

Για να μπορέσω να συνεχίσω αυτή τη θεραπεία, για την οποία ξέρω ότι θα διαρκέσει τουλάχιστον ένα χρόνο ακόμα, χρειάζομαι άλλα 50.000 ευρώ, τα οποία, αυτή τη στιγμή, μου είναι πολύ δύσκολο να συγκεντρώσω μόνη μου.

Αν βρω 5.000 άτομα που θα ήταν πρόθυμα να δωρίσουν από 10 ευρώ το καθένα, θα συγκέντρωνα το απαραίτητο ποσό για να ολοκληρώσω τη θεραπεία μου.

Για οποιαδήποτε άλλη πληροφορία μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου [email protected].

Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που αφιερώσατε για να διαβάσετε αυτό το μήνυμα❤️

Σου εύχομαι μια υπέροχη μέρα!

Γεωργιάνα Μπίγκαν