Είμαι μητέρα δύο παιδιών και αναζητώ έναν άγγελο και ίσως ένα θαύμα, για να μπορέσω να αγοράσω το σπίτι της μητέρας μου και να συνεχίσω εκεί που εκείνη δεν μπόρεσε πια να συνεχίσει. Η μητέρα μου απεβίωσε τον Μάιο από καρκίνο. Δούλεψε απίστευτα σκληρά όλη της τη ζωή και αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες. Πριν από τέσσερα χρόνια, το όνειρό της επιτέλους έγινε πραγματικότητα όταν αγόρασε ένα σπίτι σε ένα μικρό χωριό. Το διαλέξαμε μαζί και ήμουν τόσο χαρούμενη που επιτέλους της έτυχε κάποια καλή τύχη μετά από μια ζωή γεμάτη αγώνες. Παρόλο που πάλευε με τον καρκίνο εδώ και αρκετά χρόνια, πιστεύαμε ότι τον είχε ξεπεράσει και ότι επιτέλους θα μπορούσε να είναι ευτυχισμένη. Όλα φαινόταν ελπιδοφόρα. Η μαμά άρχισε να ανακαινίζει το ισόγειο, κάτι που και ολοκλήρωσε. Έκανε τα περισσότερα μόνη της, γιατί ήταν ακριβώς το είδος της γυναίκας που μπορούσε να τα βγάλει πέρα με τα πάντα. Δυστυχώς, δεν πρόλαβε να απολαύσει το σπιτάκι της για πολύ. Φρόντιζε επίσης τη μητέρα της, τη γιαγιά μου, που ζούσε μαζί της. Τότε, συνέβη κάτι που κανείς δεν περίμενε, και λιγότερο από όλους η μητέρα μου, που ήταν γεμάτη ελπίδα για τον πολυαναμενόμενο κήπο της και τη ζωή που είχε ονειρευτεί. Στις αρχές Απριλίου, μετά από ακτινοθεραπεία που πρότεινε ο γιατρός της για να μειώσει τις αλλοιώσεις, ο καρκίνος άρχισε να εξαπλώνεται τόσο επιθετικά που δεν υπήρχε πλέον καμία ελπίδα. Ο καρκίνος έπληξε τους πνεύμονές της και το νωτιαίο μυελό 😔. Τον Απρίλιο, παραιτήθηκα από τη δουλειά μου για να φροντίσω τη μητέρα μου, αλλά λίγο μετά, τον Μάιο, πέθανε. Η καρδιά της σταμάτησε να χτυπά στις 18 Μαΐου. Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την ημέρα. Αγαπούσε την άνοιξη και την περίμενε με ανυπομονησία· είχαμε σχεδιάσει να ανάψουμε φωτιές μαζί, αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη ποτέ. Ο θάνατος της μητέρας μου με συγκλόνισε βαθιά, και η ζωή χωρίς αυτήν δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ η ίδια. Είναι απίστευτα δύσκολο για μένα να το αποδεχτώ. Μετά το θάνατό της, επισκεπτόμουν τακτικά τη γιαγιά μου, η οποία υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο μόλις δύο μήνες μετά τη μαμά και κατέληξε στο νοσοκομείο, όπου και απεβίωσε. Μέσα σε τρεις μήνες, τα παιδιά μου και εγώ χάσαμε τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή μας. Θέλω απεγνωσμένα να κρατήσω το σπίτι, αλλά επειδή έχω έναν αδελφό που επιμένει να το πουλήσει και δεν έχω τα οικονομικά μέσα να εξαγοράσω το μερίδιό του, ψάχνω έναν τρόπο, ή μάλλον ένα θαύμα, για να τον αποζημιώσω, ώστε να μπορέσω να συνεχίσω αυτό για το οποίο η μαμά ήθελε τόσο πολύ να ζήσει. Θα ήθελα πάρα πολύ να ζήσω στο σπίτι με τα παιδιά μου και να συνεχίσω τις ανακαινίσεις, ολοκληρώνοντας αυτό που η μητέρα μου θα είχε ολοκληρώσει αν ήταν εδώ και μπορούσε να ζήσει. Ζητώ ταπεινά οποιαδήποτε συνεισφορά, παρόλο που δεν θα φέρει πίσω τη μητέρα μου, θα με βοηθήσει να γεμίσω την καρδιά μου γνωρίζοντας ότι κατάφερα να το κάνω για εκείνη, ή τουλάχιστον ότι προσπάθησα. Σημαίνει τόσα πολλά για μένα 😔🙏

Σας ευχαριστώ όλους που στηρίζετε εμένα και τα παιδιά μου.

Με ταπεινότητα και βαθιά ευγνωμοσύνη,

Η Μικαέλα και τα παιδιά της."