Ονομάζομαι Αλίγια Βαλέρια και είμαι μητέρα τριών υπέροχων παιδιών — η μεγαλύτερη μου κόρη πηγαίνει στο σχολείο, ενώ τα δύο μικρότερα είναι μόλις 4 και 3 ετών.

Πριν από δύο χρόνια, ο σύζυγός μου έφυγε για να εργαστεί στο εξωτερικό και μου είπε ότι δεν θα επιστρέψει ποτέ. Από τότε, είμαι μόνη, χωρίς υποστήριξη ή σταθερό εισόδημα, και κάνω ό,τι μπορώ για να προσφέρω στα παιδιά μου ασφάλεια, ζεστασιά και ένα σπίτι.

Όμως, το πιο οδυνηρό κομμάτι δεν ξεκίνησε όταν έφυγε, αλλά όταν η οικογένειά του έγινε επιθετική.

Δεν μπορούμε να ζήσουμε στη διεύθυνση που έχουμε δηλώσει — απλά δεν είναι ασφαλές. Η γιαγιά του και η πρώην κοπέλα του ήρθαν στο σπίτι μας πολλές φορές, χτυπώντας την πόρτα, καταστρέφοντας την κλειδαριά, ρίχνοντας κάποιο υγρό στην είσοδο και καλύπτοντας τους τοίχους και την πόρτα με προσβλητικές λέξεις.

Φώναζε στα παιδιά μου, αποκαλώντας τα «μπάσταρδα» και ευχόμενη να πεθάνουν. Σε μια περίπτωση, απείλησε να ρίξει υγρό πάνω μας, υπονοώντας ότι θα μπορούσε να μας προκαλέσει βλάβη. Αυτό δεν είναι απλώς οδυνηρό — είναι τρομακτικό. Δεν μπορώ να επιτρέψω στα παιδιά μου να μεγαλώνουν σε συνεχή φόβο και κίνδυνο.

Τώρα, κρυβόμαστε σε ένα άγνωστο μέρος, χωρίς οικογένεια ή υποστήριξη, προσπαθώντας να ξεκινήσουμε από την αρχή. Αλλά οι δυσκολίες μας δεν τελειώνουν με τις απειλές. Τα δύο μικρότερα παιδιά μου αρρωσταίνουν συχνά, και το μικρότερο πάσχει από σοβαρή δερματίτιδα στο πρόσωπο, που προκαλεί έντονο πόνο και φλεγμονή. Η θεραπεία είναι ακριβή, και απλά δεν μπορώ να την αντέξω οικονομικά. Λόγω των συχνών ασθενειών τους, δεν μπορώ να βρω δουλειά — οι εργοδότες φοβούνται ότι θα χρειαστεί να λείπω συχνά λόγω ασθένειας.

Δυσκολευόμαστε να καλύψουμε ακόμη και τα βασικά: ενοίκιο, τρόφιμα, ρούχα, πάνες, σχολικά είδη και φάρμακα.

Ζητώ βοήθεια όχι επειδή είναι εύκολο, αλλά επειδή πιστεύω ότι υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται αρκετά ώστε να κάνουν τη διαφορά. Οποιαδήποτε συνεισφορά, ακόμα και η πιο μικρή, μπορεί να μας βοηθήσει να κάνουμε ένα βήμα προς μια ζωή χωρίς φόβο και να προσφέρουμε στα παιδιά μου την ασφάλεια που τους αξίζει.

Και αν δεν μπορείτε να βοηθήσετε οικονομικά, τα ευγενικά σας λόγια, οι προσευχές σας και το ότι μοιράζεστε την ιστορία μας έχουν εξίσου μεγάλη σημασία.

Από τα βάθη της καρδιάς μου, σας ευχαριστώ που διαβάσατε την ιστορία μας.

Με ευγνωμοσύνη,

Αλίγια Βαλέρια