Γεια σε όλους :) !

Σκεφτόμουν πολύ καιρό αν θα έρθω εδώ. Δυστυχώς, η ζωή μας έδειξε ότι πρέπει να ζητήσουμε βοήθεια :(. Τον Απρίλιο του 2020, η ζωή μου ανατράπηκε. Νοσοκομείο και διάγνωση - οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Στάδιο 5.

Νοσηλεία στο νοσοκομείο του Κοσάλιν, μόλυνση από COVID-19, στη συνέχεια μεταφορά στο Στσέτσιν. Εκεί, αγώνας για την υγεία και νοσηλεία 3 μηνών στο νοσοκομείο. Δυστυχώς, τα νεφρά δεν μπορούσαν να σωθούν. Μετά την επιστροφή στο σπίτι, η σύγκρουση με την πραγματικότητα και η προσπάθεια να λειτουργήσω και να ξαναφτιάξω τη ζωή μου. Όλα έπρεπε να προσαρμοστούν στις αιμοκαθάρσεις που γίνονταν 3 φορές την εβδομάδα. Μπορούσα να ξεχάσω τη δουλειά. Η σύζυγός μου έπρεπε να παραιτηθεί από τη δουλειά της για να με φροντίσει και να με βοηθήσει να λειτουργήσω, να με μεταφέρει στο νοσοκομείο.

Αργότερα, μολύνσεις, π.χ. σηψαιμία. Πάλι νοσηλεία στο νοσοκομείο. Όταν νόμιζα ότι τα πράγματα πήγαιναν σχετικά καλά, κατέληξα πάλι στο νοσοκομείο, αυτή τη φορά στην καρδιολογική κλινική. Εκεί διαγνώστηκε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Άλλο ένα χτύπημα. Συνοψίζοντας, υπέρταση με καρδιακή και νεφρική βλάβη. Τον Σεπτέμβριο, μετά από πάνω από 3 χρόνια, μπήκα στην πολυαναμενόμενη λίστα των λήπτων. Δυστυχώς, η αναμονή συνεχίστηκε. Η αδελφή μου, η Paulina, αποφάσισε να μου δωρίσει ένα νεφρό. Για αυτό της είμαι και θα της είμαι πάρα πολύ ευγνώμων ❤️ Σήμερα είναι Οκτώβριος και έχουμε περάσει την επέμβαση. Τα καταφέραμε! Άξιζε την αναμονή.

Δυστυχώς, εξακολουθώ να μην μπορώ να εργαστώ, ούτε και η σύζυγός μου. Η Καρίνα πρέπει να με φροντίζει. Από την αρχή, το ZUS (Κοινωνική Ασφάλιση) αναγνώρισε ότι είμαι πλήρως ανίκανος προς εργασία και μου χορήγησε σύνταξη ύψους περίπου 1600 ζλότι, αλλά αυτό είναι μια σταγόνα στον ωκεανό. Είχα συνεχώς σημαντικό βαθμό αναπηρίας, που εκδόθηκε από την Δημοτική Επιτροπή για την Αναγνώριση της Αναπηρίας, μέχρι τον Νοέμβριο του 2023, οπότε και αποφάσισαν ότι μπορώ να πάω στη δουλειά. Έτσι, ασκήσαμε έφεση και η Karina έλαβε μέχρι τον Μάιο του τρέχοντος έτους επίδομα φροντίδας ύψους 2.988 ζλότι και κατά κάποιον τρόπο τα βγάζαμε πέρα. Από τον Ιούνιο, δυστυχώς, έχουμε μόνο τη σύνταξη. Η υπόθεση βρίσκεται επί του παρόντος στο δικαστήριο, οπότε όλα έχουν ανασταλεί εκτός από τη σύνταξη. Και, δυστυχώς, γίνεται όλο και πιο δύσκολο. Είμαστε αναγκασμένοι να ζητήσουμε βοήθεια. Μόνο το ενοίκιο κοστίζει πάνω από 2.000 ζλότι. Προστίθενται τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα και τα φάρμακα για την υπέρταση. Τα ταξίδια στο Szczecin για εξετάσεις. Όλα αυτά κοστίζουν. Και πρέπει να ζήσουμε. Η υπόθεση μπορεί να παραμείνει στο δικαστήριο για μερικούς ακόμη μήνες. Γι' αυτό ζητάμε θερμά τη βοήθειά σας. Θα είμαστε πολύ ευγνώμονες και χαρούμενοι για κάθε βοήθεια!

Ευχαριστούμε! ❤️❤️