ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ:

Η Ιαπωνία είναι η μόνη χώρα του G7 όπου, μετά το διαζύγιο, το δικαίωμα επιμέλειας ενός παιδιού ανήκει αποκλειστικά στον έναν γονέα. Ο γονέας που μένει χωρίς το παιδί χάνει όλα τα γονικά δικαιώματα. Δεν έχει δικαίωμα να γνωρίζει πού ζει το παιδί, πού σπουδάζει, πώς αισθάνεται. Δεν έχει δικαίωμα να το συναντήσει. 

Τη μια μέρα είσαι γονιός, την επόμενη όχι, η αστυνομία και το δικαστήριο λένε: «Πήγαινε σπίτι, ξέχνα ότι ήσουν γονιός! Φαντάσου ότι το παιδί σου έχει πεθάνει», θυμάται ένας από τους χαρακτήρες της σειράς.

Οι γονείς, όμως, δεν μπορούν να ξεχάσουν. Ο Τόμας Σαβίτσας είδε την κόρη του Γκαμπριέλε για τελευταία φορά πριν από περισσότερα από οκτώ χρόνια. Ακόμα πιάνει τον εαυτό του να ψάχνει στα καροτσάκια στο δρόμο για την εννιάμηνη κόρη του – τόσο χρονών ήταν η Γκαμπριέλε όταν την πήρε από το σπίτι η πρώην σύζυγός του.

Ζούσα στην Ιαπωνία για περισσότερα από τρία χρόνια και δεν είχα ιδέα για αυτή την περιβόητη πρακτική. Το ανακάλυψα μόνο όταν έμαθα την ιστορία ενός Γάλλου πατέρα, του Βενσάν Φισό, ο οποίος, σε μια πράξη απελπισίας, έχοντας ήδη εξαντλήσει όλες τις νομικές οδούς για να ανακτήσει τα παιδιά του που είχαν απαχθεί από την Ιαπωνίδα σύζυγό του, αποφάσισε να κάνει απεργία πείνας κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο το 2021. Τότε ήταν που η είδηση για τις γονικές απαγωγές στην Ιαπωνία έκανε τον γύρο του κόσμου και έφτασε και σε μένα.

Παραμένοντας σοκαρισμένη από το πόσο άδικο και παραβιάζον τα δικαιώματα του παιδιού είναι αυτό, δεν μπορούσα παρά να προσπαθήσω να σας μιλήσω για τον ηρωισμό, αλλά και για το φρικτό τραύμα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι γονείς καθώς παλεύουν ενάντια στο ιαπωνικό σύστημα και παρά αυτό. Πολλοί από αυτούς έχουν ακούσει στο δικαστήριο «ξεχάστε ότι ήσασταν ποτέ γονείς». Δεν μπορούν να ξεχάσουν.

Το πρότυπο βιβλίο «Forever Mine» (2021-2023) ήταν μεταξύ των φιναλίστ για το Hong Kong Dummy Award 2023 και, ως μέρος του βραβείου, το βιβλίο ταξιδεύει επί του παρόντος σε φεστιβάλ φωτογραφικών βιβλίων σε όλο τον κόσμο.

Το έργο παρουσιάστηκε στο Kypotographie το 2022 και το 2023, καθώς και στο Wojnowski Festival of Photography και, πιο πρόσφατα, στην παρουσίαση των Πολωνών Γυναικών Φωτογράφων στο Σόποτ τον Αύγουστο του τρέχοντος έτους.

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ;

Η γονική απαγωγή είναι μια οδυνηρή πραγματικότητα για πολλές οικογένειες στην Ιαπωνία, όπου νομικές και πολιτισμικές προκλήσεις δυσκολεύουν τους γονείς να διατηρήσουν σχέσεις με τα παιδιά τους μετά τον χωρισμό. Μέσα από προσωπικές ιστορίες, το φωτογραφικό μας βιβλίο ευαισθητοποιεί το κοινό σχετικά με την πολυπλοκότητα και τον συναισθηματικό αντίκτυπο της γονικής αποξένωσης των παιδιών. Μέσω της κοινοποίησης πραγματικών ιστοριών και εμπειριών, μπορεί να συμβάλει στην ενημέρωση του κοινού και των υπευθύνων χάραξης πολιτικής σχετικά με τη σοβαρότητα αυτού του ζητήματος. Επιπλέον, αυτό το βιβλίο αποτελεί ένα χώρο όπου οι γονείς μπόρεσαν να εκφράσουν τις φωνές τους, οι οποίες τόσο συχνά πνίγονται και δεν ακούγονται.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ;

Μιλάω για ό,τι με συναρπάζει, με ευχαριστεί, με πονάει, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της φωτογραφίας. Στο επίκεντρο των ενδιαφερόντων μου βρίσκεται πάντα ένας άνθρωπος. Αυτός του οποίου η μοίρα θα επηρεαστεί άδικα ή που δεν έχει τη δύναμη να αλλάξει τα πράγματα. Ακούω τις ιστορίες εκείνων που ζουν στη σκιά του μεγάλου κόσμου, συχνά στα περιθώρια της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Προσπαθώ να αποτυπώσω τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στη σύγχρονη κοινωνία. Με ενδιαφέρει το καινούργιο και αυτό που απλώς περνάει μαζί με τη γενιά που φεύγει.

Ανταμείβομαι από τον χρόνο και τις ιστορίες που κάποιος ήταν πρόθυμος να μοιραστεί, και ταυτόχρονα χαίρομαι που το έργο μου έχει εκτιμηθεί από πολλούς κριτές από τον κόσμο της φωτογραφίας και του κινηματογράφου. (Βραβευμένη με το βραβείο World Press Photo και το ετήσιο βραβείο MKIDN (2013), νικήτρια 8 βραβείων στον διαγωνισμό Grand Press Photo, συμπεριλαμβανομένων δύο Grand Prix, όπου παραμένει ως κριτής από την 6η διοργάνωση. Αποφοίτησε από το PWSFTviT στο Λοτζ και τη Σχολή Κινηματογράφου και Ντοκιμαντέρ στη Μόσχα. Μέλος του Προγράμματος Πρεσβευτών της Canon (2013-2018), των Women Photographers και των Polish Women Photographers.

Μου αρέσει να ταξιδεύω. Έχω ζήσει και εργαστεί στη Βαρσοβία, τη Μόσχα, το Τόκιο, το Χονγκ Κονγκ και το Βουκουρέστι. www.annabedynska.pl

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:

Φωτογραφίες και κείμενο: Anna Bedyńska

Γραφιστική σχεδίαση: Άννα Μπεδίνσκα, Άντριετζ Ντομπόζ / dobosz.studio

Επιμελητής έργου: Adrian Wykrota

Γλώσσες: Αγγλικά / Ιαπωνικά

Εκδότης:

Ίδρυμα Pix.house www.pix.house

Διαστάσεις (περίπου) 15x21 mm

Αριθμός σελίδων: 300

Τυποποίηση: 400

Αποστολή: μετά την 1η Οκτωβρίου 2024

Παρουσίαση βιβλίου: 23 Σεπτεμβρίου 2024 κατά τη διάρκεια της φιλοξενίας και της έκθεσης του Pixhouse

Τι χρειαζόμαστε

Για να ολοκληρώσουμε αυτό το έργο, αναζητούμε υποστήριξη για την κάλυψη των εξόδων εκτύπωσης. Το βιβλίο έχει ήδη σχεδιαστεί και το σχεδιαστικό του έργο έχει αναγνωριστεί στο Hong Kong Dummy Award, γεγονός που οδήγησε το βιβλίο να παρουσιαστεί σε δέκα φεστιβάλ φωτογραφίας, μεταξύ των οποίων τα φεστιβάλ του Κάσελ, της Αρλ και του Άαρχους.

Η συνεισφορά σας θα μας βοηθήσει να δημιουργήσουμε ένα όμορφο φωτογραφικό βιβλίο που δεν θα χρησιμεύει μόνο ως οπτική αφήγηση, αλλά και ως εργαλείο κοινωνικής τεκμηρίωσης και εκπαίδευσης.

Τι θα λάβετε

Σε αντάλλαγμα για τη γενναιόδωρη υποστήριξή σας, προσφέρουμε μια σειρά από ανταμοιβές, όπως