Είμαστε μια οικογένεια μεταναστών με τρία αγόρια. Για χρόνια, δουλεύαμε πολλές ώρες σε μια μικρή, οικογενειακή πιτσαρία, κάνοντας ό,τι μπορούσαμε για να χτίσουμε μια σταθερή και τίμια ζωή με σκληρή δουλειά.

Το 2019, επενδύσαμε όλα τα χρήματα που είχαμε αποταμιεύσει για να ανοίξουμε ένα δεύτερο κατάστημα, πιστεύοντας ότι αυτό θα εξασφάλιζε ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας. Τότε ξέσπασε η πανδημία — και όλα κατέρρευσαν. Αυτή η επένδυση χάθηκε εντελώς.

Παρά ταύτα, δεν τα παρατήσαμε. Συνεχίσαμε, παλεύοντας μέρα με τη μέρα, κάνοντας ό,τι μπορούσαμε για να κρατήσουμε ζωντανή την πρώτη μας πιτσαρία. Μέχρι τώρα, κατά κάποιον τρόπο, τα καταφέραμε. Σήμερα, όμως, έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου δεν υπάρχουν πλέον λύσεις. Το χρέος έχει γίνει αβάσταχτο και τώρα παλεύουμε απλώς για να πληρώσουμε βασικούς λογαριασμούς, όπως το ρεύμα και το νερό.

Το πιο δύσκολο είναι τα παιδιά μας. Τα αγόρια μας μεγαλώνουν μέσα σε αυτή την κρίση. Φέτος, δεν περιμένουν καν δώρα — όχι επειδή δεν τα αξίζουν, αλλά επειδή βλέπουν την πραγματικότητα που ζούμε κάθε μέρα.

Δεν ζητάμε πολυτέλεια. Ζητάμε βοήθεια για να επιβιώσουμε, να ανακτήσουμε τη σταθερότητα και να δώσουμε στα παιδιά μας την ελπίδα ότι η σκληρή δουλειά των γονιών τους μπορεί ακόμα να οδηγήσει σε ένα καλύτερο μέλλον.