Άφησα τη στολή, αλλά όχι τον αγώνα. 🇵🇹

Ονομάζομαι Daniela Bernardino, είμαι επίμονη, με μεγάλη ενσυναίσθηση και δύναμη θέλησης. Από μικρή ηλικία, ο αληθινός εαυτός μου βρίσκεται πάνω σε δύο τροχούς, από τότε που ο Casal Boss του παππού μου μου έμαθε ότι το να πέφτεις και να σηκώνεσαι είναι μέρος της μάθησης.

Είχα μια pit bike 125 και ένας συγγενής μας άρχισε να μας δείχνει πώς να βελτιώσουμε την οδήγηση, το φρενάρισμα, πώς να τοποθετούμε το σώμα μας, μας έμαθε λίγο από αυτό που ήθελα.

Το 2019 αγόρασα την πρώτη μου πραγματική μοτοσικλέτα, μια CRF450 του 2012, μια μοτοσικλέτα που ξεκίνησε ως ένα μεγάλο πονοκέφαλο, χρειαζόταν τα πάντα, αλλά άξιζε κάθε δευτερόλεπτο που ξόδεψα σε αυτήν, την έφτιαξα εγώ ο ίδιος, ήταν μια επιτυχημένη περιπέτεια, αλλά ένιωθα ότι ακόμα δεν ήταν αυτή που έψαχνα.

Από το 2019 έως το 2021 έκανα πολλές οικονομίες από τη στρατιωτική ζωή και από άλλες δύο δουλειές που κατάφερα να κάνω στις μέρες άδειας για να αγοράσω τη μοτοσικλέτα μου, την πρώτη μου μοτοσικλέτα με 0 ώρες, τον Μάρτιο του 2021 παρήγγειλα μια Sherco SE250 Factory, ένιωσα εκείνη την συγκίνηση που θέλω να την οδηγήσω αμέσως, αλλά έπρεπε να περιμένω δύο μήνες μέχρι να φτάσει λόγω του COVID και του ότι όλα λειτουργούσαν σιγά-σιγά.

Όταν τελικά έφτασε, αποφάσισα να αρχίσω να προπονούμαι για τον πρώτο μου αγώνα. Τέσσερις μήνες προπόνησης για να ζήσω εκείνη την αδρεναλίνη. Πήγα μόνο με τη βοήθεια ενός φίλου που μου πλήρωσε τη βενζίνη για τον αγώνα. Την προηγούμενη μέρα με εγκατέλειψαν όλοι όσοι έλεγαν ότι θα με βοηθούσαν, αλλά πήγα έτσι κι αλλιώς.

Ήμουν πολύ νευρική επειδή δεν είχα κανέναν να με βοηθήσει να βάλω βενζίνη ή να φουσκώσω τα λάστιχα αν χρειαζόταν και πολύ νευρική επειδή δεν είχα κανέναν μαζί μου.

Έκανα αγώνες μόνη μου, χωρίς ομάδα, μόνο με έναν φίλο που με βοήθησε με την αγορά της βενζίνης, χωρίς καμία άλλη υποστήριξη, μόνο με τη θέλησή μου.

Έκανα ένα σούπερ εντούρο όπου είχα την οικογένειά μου που υποτίθεται ότι θα με υποστήριζε και θα με βοηθούσε σε ό,τι χρειαζόταν, αλλά πάντα όλα πήγαιναν στραβά, το μυαλό μου πήρε το πάνω χέρι, έμεινα εξαντλημένη, χωρίς δυνάμεις επειδή με κατέβαζαν συνεχώς, μπορούσα να αναπνεύσω μόνο όταν έτρεχα στις διάφορες κούρσες εκείνη την ημέρα, πάνω στη μοτοσικλέτα χωρίς κανέναν να με υποτιμά συνεχώς, αλλά παρόλα αυτά έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό, δεν εγκατέλειψα τον εαυτό μου και το όνειρό μου, συνέχισα αγώνα με αγώνα χωρίς να καταφέρνω να νιώσω άνετα στα εμπόδια, αλλά τα κατάφερα, έκανα το καλύτερό μου, έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό.

Σήμερα, το ταλέντο είναι εδώ, η μοτοσικλέτα είναι έτοιμη, αλλά το κόστος του αθλήματος είναι το μεγαλύτερο εμπόδιό μου. Ο γυναικείος αθλητισμός χρειάζεται φωνή και υποστήριξη. Δεν θέλω απλώς να τρέχω, θέλω να δείξω ότι μια γυναίκα, φοιτήτρια και πρώην στρατιωτική, μπορεί να φτάσει όπου θέλει, αλλά πρέπει επίσης να έχω αυτή την ευκαιρία.