Είμαι η Ζανέτ από την Ουγγαρία.

Το 2024 ήμουν άρρωστη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αρχικά ήμουν σε αναρρωτική άδεια λόγω προβλημάτων στη σπονδυλική στήλη και μετά άρχισα να ζαλίζομαι.

Αυτό με τρόμαξε αρκετά, γιατί στην αρχή νόμιζα ότι έχω όγκο στον εγκέφαλο.

Πήγα σε πολλούς γιατρούς, επανειλημμένα στη νευρολογία, σε ωτορινολαρυγγολόγο, καρδιολόγο, οφθαλμίατρο, έκανα αξονική τομογραφία κεφαλής, αλλά πουθενά δεν πήραν στα σοβαρά το πρόβλημά μου, έτσι ένιωθα, και γινόμουν όλο και πιο απελπισμένος, ενώ οι ζαλάδες δυσχέραιναν και την καθημερινή μου ζωή.

Μετά από οκτώ μήνες, όταν πήγα για τρίτη φορά σε έναν ωτορινολαρυγγολόγο, επειδή δεν το άφησα έτσι, ήθελα να μάθω τι προκαλεί τις ζαλάδες μου.Η γιατρός στην οποία πήγα με ρώτησε αν περίμενα να μου πει εκείνη την αιτία της ζάλης μου. Της απάντησα ότι ναι. Με εξέτασε διεξοδικά και τελικά βρήκε την αιτία.

Μου είπε ότι μια από τις αποφύσεις των σπονδύλων της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης μου πίεζε τον αυχενικό μου μυ, και αυτό προκαλούσε τις ζαλάδες μου. Μου έγραψε φυσιοθεραπεία και, ευτυχώς, μετά τις θεραπείες οι ζαλάδες μου πέρασαν. Στον χώρο εργασίας μου δεν ανέχονταν την παρατεταμένη αναρρωτική μου άδεια και δέχτηκα προσβλητικά σχόλια από τον προϊστάμενό μου εξαιτίας αυτού.

Θέλησαν να με μεταθέσουν σε άλλη θέση ως τιμωρία και ήθελαν να με στείλουν σε ιατρική εξέταση κατά τη διάρκεια της άδειας μου, κάτι που είναι αντίθετο με τη νομοθεσία. Δεν ήθελα να συναινέσω σε αυτό και τότε με απείλησαν ότι αυτό θα είχε συνέπειες.Μετά από όλα αυτά, παραιτήθηκα με άμεση ισχύ, επειδή τότε ξεχείλισε το ποτήρι.

Εργάστηκα ευσυνείδητα σε αυτόν τον χώρο εργασίας για 19 χρόνια και δεν ήταν εύκολη απόφαση να «πηδήξω στο κενό», αλλά με τον τρόπο που μου φέρθηκαν λόγω της ασθένειάς μου, για την οποία κανείς δεν φταίει, το έκανα. Δεν μου κατέβαλαν ούτε την αποζημίωση αποχώρησης. Τον Απρίλιο ο πατέρας μου έπαθε εγκεφαλικό, κάτι που με ταράξε ψυχολογικά πολύ, και βοήθησα τη μητέρα μου στη φροντίδα του πατέρα μου μέχρι τα τέλη Ιουλίου.Τώρα, δόξα τω Θεώ, έχει αναρρώσει αρκετά καλά. Εδώ στην Ουγγαρία, το επίδομα ανεργίας διαρκεί μόνο τρεις μήνες, μετά δεν υπάρχει τίποτα.Είμαι πτυχιούχος, δασκάλα, και ένας εργοδότης μου είπε κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας μας να μην στείλω καν το βιογραφικό μου, επειδή θα έπρεπε να μου δώσουν υψηλότερο μισθό.

Έχω ήδη ξοδέψει όλες τις αποταμιεύσεις μου, γι' αυτό θα ήθελα να ζητήσω από όσους συγκινήθηκαν από την ιστορία μου να με βοηθήσουν να ξανασταθώ στα πόδια μου.

Σας ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξή σας.