Αγαπητοί φίλοι, γνωστοί και καλοί άνθρωποι,

Έφτασε η στιγμή στη ζωή μας που αναγκάζομαι να ζητήσω βοήθεια. Γράφω αυτό το γράμμα με βαριά καρδιά, αλλά η κατάστασή μας είναι πολύ χειρότερη από ό,τι είχα φανταστεί. Η ενός έτους κόρη μου, η Έμμα Σάρα, και εγώ κινδυνεύουμε να χάσουμε το σπίτι μας τις επόμενες εβδομάδες. Ο τόπος που ήταν το ασφαλές καταφύγιό μας, η οικογενειακή μας φωλιά, βρίσκεται τώρα σε σοβαρό κίνδυνο.

Η ιστορία μας ξεκινά το 2008, όταν η κρίση των δανείων σε ξένο νόμισμα μας χτύπησε σκληρά. Πήραμε ένα δάνειο σε ελβετικά φράγκα, κάτι που φαινόταν καλή λύση εκείνη την εποχή. Ωστόσο, λόγω των διακυμάνσεων της συναλλαγματικής ισοτιμίας, οι δόσεις αποπληρωμής έχουν γίνει σχεδόν αδύνατο να διαχειριστούμε. Με τα χρόνια, κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να επιβιώσουμε, αλλά η μοίρα μας έφερε ένα ακόμη πλήγμα. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid, όπως και τόσοι άλλοι, έχασα το μέσο διαβίωσής μου — το εστιατόριό μου χρεοκόπησε και από τότε αγωνιζόμαστε να επιβιώσουμε.

Έχουμε πλέον φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο, καθώς σήμερα λάβαμε επίσημη επιστολή από τον δικαστικό επιμελητή, στην οποία αναφέρεται ότι αν δεν εξοφλήσουμε πλήρως το χρέος μας ύψους 14.525.419 φιορινιών (περίπου 37.000 ευρώ) εντός 30 ημερών, το σπίτι μας θα δημοπρατηθεί. Αυτή τη στιγμή, εργάζομαι 80 ώρες την εβδομάδα, βλέποντας ελάχιστα την κορούλα μου, αλλά παρά τις προσπάθειές μου, βρισκόμαστε στο χείλος της απώλειας του σπιτιού μας. Η υγεία μου είναι σε άθλια κατάσταση, πάσχω από κήλη δίσκου και φθορά των αρθρώσεων, αλλά τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία σε σύγκριση με το πόσο σημαντικό είναι να εξασφαλίσω ένα ασφαλές μέλλον για την Έμμα Σάρα. Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό για μένα από το να εξασφαλίσω ότι η κόρη μου θα έχει ένα μέρος που θα μπορεί να αποκαλεί σπίτι της.

Δυστυχώς, η οικογένειά μου δεν μπορεί πλέον να βοηθήσει. Οι γονείς μας έχουν πεθάνει και δεν έχουμε στενούς συγγενείς στους οποίους να στραφούμε. Είμαστε εντελώς μόνοι σε αυτή την κατάσταση.

Γι' αυτό απευθύνομαι σε εσάς τώρα, ελπίζοντας ότι κάποιος θα ακούσει την έκκλησή μου για βοήθεια. Κάθε δεκάρα, κάθε μικρή συνεισφορά μας φέρνει πιο κοντά στο να σώσουμε το σπίτι μας. Δεν είναι εύκολο να το ζητήσω, αλλά για χάρη της κόρης μου, πρέπει να το κάνω. Αν μπορείτε, παρακαλώ βοηθήστε μας, ώστε η Έμμα Σάρα να μπορεί να συνεχίσει να μεγαλώνει με ασφάλεια, σε ένα σπίτι γεμάτο αγάπη.

Δεχόμαστε με ευγνωμοσύνη κάθε μορφή βοήθειας, είτε πρόκειται για οικονομική υποστήριξη είτε απλώς για τη διανομή αυτής της επιστολής ώστε να φτάσει σε περισσότερους ανθρώπους. Κάθε μικρή συνεισφορά είναι τεράστια βοήθεια για εμάς.

Είμαι βαθιά ευγνώμων εκ των προτέρων σε όλους όσους μας στηρίζουν σε αυτή τη δύσκολη στιγμή. Ελπίζω ότι μέσω των συλλογικών μας προσπαθειών, θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε αυτό που αγαπάμε περισσότερο: το σπίτι μας.

Με ευγνωμοσύνη και ελπίδα

__________

Αγαπητοί φίλοι, γνωστοί και καλοκάγαθοι άνθρωποι,

Έχει έρθει η στιγμή στη ζωή μας που είμαι αναγκασμένος να ζητήσω βοήθεια. Γράφω αυτή την επιστολή με βαριά καρδιά, αλλά η κατάστασή μας είναι χειρότερη από ποτέ. Η ενός έτους κόρη μου, η Έμμα Σάρα, και εγώ κινδυνεύουμε να χάσουμε το σπίτι μας τις επόμενες εβδομάδες. Ο τόπος που μέχρι τώρα ήταν η ασφάλειά μας και η οικογενειακή μας φωλιά, βρίσκεται τώρα σε μεγάλο κίνδυνο.

Η ιστορία μας ξεκινά το 2008, όταν η κρίση των δανείων σε ξένο νόμισμα μας έπληξε σκληρά. Πήραμε ένα δάνειο σε ελβετικά φράγκα, κάτι που τότε φαινόταν καλή λύση. Ωστόσο, λόγω των διακυμάνσεων των συναλλαγματικών ισοτιμιών, οι δόσεις αποπληρωμής έχουν καταστεί σχεδόν αβάσταχτες. Με την πάροδο των ετών, δοκιμάσαμε τα πάντα για να επιβιώσουμε, αλλά η μοίρα μας έφερε ένα ακόμη πλήγμα. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid, όπως και τόσοι άλλοι, έχασα τα προς το ζην – η επιχείρηση εστίασής μου κήρυξε πτώχευση και από τότε παλεύουμε για την επιβίωσή μας.

Πλέον έχουμε φτάσει στο σημείο που ο δικαστικός επιμελητής μας ενημέρωσε επίσημα σήμερα ότι το σπίτι μας θα δημοπρατηθεί σε 30 ημέρες, αν δεν εξοφλήσουμε εφάπαξ το χρέος μας ύψους 14.525.419 φιορινιών, που αντιστοιχεί σε περίπου 37.000 ευρώ. Αυτή τη στιγμή εργάζομαι 80 ώρες την εβδομάδα, σχεδόν δεν βλέπω την μικρή μου κόρη, και παρόλα αυτά βρισκόμαστε στα πρόθυρα να χάσουμε το σπίτι μας. Η υγεία μου είναι σε ερείπια, πάσχω από κήλη δίσκου και φθορά των αρθρώσεων, αλλά όλα αυτά δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με αυτό που είναι πιο σημαντικό για μένα: να εξασφαλίσω ένα ασφαλές μέλλον για την Έμμα Σάρα. Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό για μένα από το να προσφέρω ένα σπίτι στην κόρη μου.

Δυστυχώς, η οικογένειά μου δεν μπορεί πλέον να μας βοηθήσει. Οι γονείς μας έχουν πεθάνει και δεν έχουμε στενούς συγγενείς στους οποίους να απευθυνθούμε. Είμαστε εντελώς μόνοι μας σε αυτή την κατάσταση.

Γι' αυτό απευθύνομαι τώρα σε εσάς, με την ελπίδα ότι κάποιος θα ακούσει την έκκλησή μου για βοήθεια. Κάθε σεντ, κάθε μικρή συνεισφορά μας φέρνει πιο κοντά στον στόχο μας να σώσουμε το σπίτι μας. Δεν μου είναι εύκολο να ζητήσω βοήθεια, αλλά για χάρη της κόρης μου πρέπει να το κάνω. Αν μπορείτε, παρακαλώ βοηθήστε μας, ώστε η Έμμα Σάρα να μπορεί να συνεχίσει να μεγαλώνει με ασφάλεια και αγάπη.

Είμαστε ευγνώμονες για κάθε βοήθεια, είτε πρόκειται για οικονομική υποστήριξη είτε απλώς για τη διανομή αυτής της επιστολής, ώστε να φτάσει σε περισσότερους ανθρώπους. Κάθε μικρή συνεισφορά είναι τεράστια βοήθεια για εμάς.

Ευχαριστώ από καρδιάς όλους όσους στέκονται στο πλευρό μας σε αυτή τη δύσκολη στιγμή. Ελπίζω ότι μαζί θα καταφέρουμε να διατηρήσουμε αυτό που είναι πιο σημαντικό για εμάς: το σπίτι μας.

Με ευγνωμοσύνη και ελπίδα