Εδώ και καιρό στηρίζω τον γιο μου, πρώτα ως παιδί, μετά ως έφηβο και τώρα ως νεαρό άνδρα, καθ’ όλη τη διάρκεια της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ο λόγος για αυτό δεν είναι καθόλου ότι ο γιος μου δεν ήταν πρόθυμος να μάθει, αλλά το γεγονός ότι σε όλες τις χώρες η πρωτοβάθμια εκπαίδευση δεν είναι δωρεάν. Υπήρξαν περιόδους κατά τις οποίες ο νεαρός άνδρας δεν μπόρεσε να πάει στο σχολείο, επειδή η μικρή σύνταξη αναπηρίας που λαμβάνω δεν ήταν αρκετή για να καλύψει τα έξοδα, και ο διευθυντής του σχολείου δεν επέτρεπε πλέον στον Εμμανουήλ να φοιτά λόγω των εκκρεμών πληρωμών. Ωστόσο, αυτό δεν εμπόδισε τον Εμμανουήλ, αλλά ο νεαρός σπούδασε ανεξάρτητα και τώρα επιτέλους όλα αυτά ανταμείφθηκαν, όταν αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο το καλοκαίρι.

Τώρα, όμως, θα ήθελα να πραγματοποιήσω το όνειρο του αγοριού και να τον φέρω στη Φινλανδία για να σπουδάσει στο λύκειο. Επειδή έχει κερδίσει το όνειρό του. Και εδώ χρειάζομαι πραγματικά επειγόντως βοήθεια. Διαβατήριο, βίζα, αεροπορικά εισιτήρια, δίδακτρα εδώ. Όλα κοστίζουν.

Όταν ένας έφηβος θέλει πραγματικά να σπουδάσει και να αποκτήσει μια καλύτερη ζωή, πιστεύω ότι αυτό πρέπει να πραγματοποιηθεί. Και αυτό επιδιώκω, είτε λάβω βοήθεια από άλλους είτε όχι. Ο τρόπος ζωής μου είναι να βοηθάω τα παιδιά και τους νέους να προχωρήσουν έστω και ένα βήμα μπροστά για την επίτευξη των ονείρων τους.