Η Μαρίνα, από την Κονκάρ, και ο Μίκαελ, ο σύντροφός μου από το Μπρεστ, είμαστε ιδιοκτήτες του σπιτιού μας εδώ και 5 χρόνια... μια αγάπη για τα παιδιά μας, μια ανάγκη για να δουλεύουμε εκεί, φιλοξενώντας παιδιά που έχουν πληγωθεί από τη ζωή...

Είναι αρκετά μεγάλο για 8 άτομα, διαθέτει άδεια για να λειτουργεί ως χώρος εργασίας... έχει όλα όσα χρειάζονται για να νιώθεις άνετα...

Ωστόσο, 45 ημέρες μετά την αγορά μας... στη μέση της νύχτας, νερό τρέχει από τα φωτιστικά της κουζίνας μας... είναι η αρχή ενός εφιάλτη.

Πολύ γρήγορα καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι κάτι καινούργιο και ότι το σπίτι, που είναι 10 ετών, έχει ήδη πολλά προβλήματα αυτού του είδους... Αλλά είναι πολύ αργά, δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω... Η περίοδος του COVID δεν βοηθάει καθόλου...

Στη συνέχεια, ξεκινά η δικαστική διαδικασία... είναι μακρά... πολύ μακρά... 1η πραγματογνωμοσύνη το 2021... Έξοδα δικηγόρου και προκαταβολές που πρέπει να καταβάλουμε, ενώ είμαστε θύματα κακοτεχνίας...

Πνίγομαστε από το βάρος των δικηγορικών εξόδων... Λογαριασμοί θέρμανσης που ξεπερνούν κάθε λογική, η υγρασία κοστίζει ακριβά για να θερμανθεί.... ένα δωμάτιο που έχει μούχλα παντού... Είμαι αναγκασμένος να σταματήσω τη δουλειά μου, χάνοντας έτσι ένα εισόδημα... Στη συνέχεια, οι απρόβλεπτες εξελίξεις στην υγεία μου, η οποία το 2024 καταρρέει με την ανακάλυψη μιας εκφυλιστικής νόσου... Βυθίζομαι λοιπόν σε μια σοβαρή κατάθλιψη...

Δεν μπορούμε πλέον να πληρώσουμε τον δικηγόρο μας, έναν εμπειρογνώμονα που ζητά 5.000 ευρώ για να συνεχίσει την εκτίμησή του...

Πουλάμε το ένα αυτοκίνητο για να επισκευάσουμε το άλλο, κάθε μέρα έχει γίνει εφιάλτης λόγω των λογαριασμών που συσσωρεύονται...

Αυτό το σπίτι, που είναι το εργαλείο της δουλειάς μας, γίνεται βάρος... Αλλά η δικαιοσύνη είναι αργή... και πάρα πολύ ακριβή για εμάς που δεν τα βγάζουμε πια πέρα...

Έτσι μας ήρθε η ιδέα αυτού του ταμείου για να μας βοηθήσει να πληρώσουμε τον δικηγόρο μας, ώστε η δικαιοσύνη να αναγνωρίσει ότι είμαστε θύματα προδοσίας, κρυφών ελαττωμάτων και κατάχρησης εμπιστοσύνης

Για να μπορέσουμε να δείξουμε στα 3 παιδιά μας ότι έχουμε ακόμα τη δύναμη να παλέψουμε για αυτά, για εμάς...

Πιστεύω στον άνθρωπο... εκεί έκανα το επάγγελμά μου... πιστεύω ότι όλοι, έστω και λίγο, μπορούμε να κάνουμε πολλά

Βοηθήστε μας, ο δρόμος θα είναι ακόμα πολύ μακρύς, πάρα πολύ μακρύς. Πάνε 5 χρόνια που άρχισε η κόλασή μας και δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με το να τα παρατήσουμε.

Εδώ και 5 χρόνια έχουμε αυτή την αίσθηση ότι είμαστε πολύ μόνοι... Σήμερα είμαι σίγουρη ότι η καρδιά κάθε ανθρώπου μπορεί ακόμα να χτυπάει για τους άλλους και το να βοηθάς τον πλησίον σου είναι μια όμορφη απόδειξη αλληλεγγύης... Αφήστε με να πιστέψω ότι αυτό είναι ακόμα δυνατό.

Ένα μικρό τίποτα μπορεί να γίνει κάτι μεγαλοπρεπές... η βοήθειά σας είναι για εμάς μεγαλοπρεπής...