Το όνομά μου είναι Σάμι, και αυτή είναι η ιστορία μου ως Παλαιστίνιος γιατρός που δεν έχει αποκαλύψει τη σεξουαλική του ταυτότητα και προσπαθεί να χτίσει ένα ασφαλές μέλλον. 

Όταν μετακόμισα στο εξωτερικό για να σπουδάσω ιατρική, προσπάθησα να ζήσω «κάτω από μια πέτρα», όπως το περιγράφω πάντα. Απομόνωσα συναισθηματικά τον εαυτό μου από όλα όσα συνέβαιναν στην πατρίδα μου, επειδή η πραγματικότητα του τι συνέβαινε στον λαό μου και στη χώρα μου ήταν απλά πολύ οδυνηρή για να την κουβαλάω κάθε μέρα, ενώ προσπαθούσα να επιβιώσω στις ιατρικές σπουδές. Εστίασα την προσοχή μου αποκλειστικά σε συγκεκριμένα πράγματα: μελέτη, εξετάσεις, νοσοκομεία, ύπνος, και πάλι από την αρχή. 

Αποφοίτησα και επέστρεψα στην Παλαιστίνη, όπου η πραγματικότητα με χτύπησε σκληρά. 

Ο αριθμός των άνεργων γιατρών εδώ είναι τρομακτικός. Δέχτηκα μια θέση σε νοσοκομείο χωρίς αμοιβή, επειδή μου φαινόταν αδύνατο να αρνηθώ σε μια κατάσταση κατάρρευσης, όπου χιλιάδες απόφοιτοι ανταγωνίζονται για επιβίωση και εμπειρία. Κάθε μέρα εργάζομαι εξαντλητικές ώρες, προσπαθώντας να προσποιηθώ ότι όλα είναι εντάξει. 

Και στο σπίτι, τα πράγματα έγιναν επίσης αφόρητα. 

Ως μέλος της κοινότητας LGBTQ+, δεν κατάφερα ποτέ πραγματικά να ζήσω ελεύθερα κοντά στην οικογένειά μου. Έμαθα να επιβιώνω μέσα από μικρές εκφράσεις του εαυτού μου: ένα κούρεμα που μου άρεσε, μια αφίσα στον τοίχο, συγκεκριμένα ρούχα, συγκεκριμένη μουσική. Αλλά ακόμα και αυτά τα μικρά πράγματα έγιναν πηγές έντασης και φόβου. 

Με την πάροδο του χρόνου, οι διαφωνίες μετατράπηκαν σε πίεση, η πίεση σε απειλές, και τελικά η κατάσταση έγινε σωματικά και συναισθηματικά επικίνδυνη για μένα. 

Έφτασα σε ένα σημείο όπου δεν ένιωθα πλέον ασφαλής να ζω στο σπίτι. 

Μετακόμισα μόνη μου σε ένα μικροσκοπικό διαμέρισμα στη Ραμάλα, σχεδόν χωρίς χρήματα. Το μέρος είναι υγρό, κατεστραμμένο και μόλις που επιτρέπει μια φυσιολογική ζωή. Μερικές φορές κοιτάζω γύρω μου και γελάω, γιατί αντικειμενικά είναι άθλιο, και όμως εξακολουθώ να προσπαθώ να το κάνω όμορφο. Το καθαρίζω προσεκτικά. Το διακοσμώ. Προσπαθώ να του δώσω ζεστασιά και θετική ενέργεια, γιατί, παραδόξως, είναι το μόνο μέρος όπου μπορώ να αναπνεύσω και να νιώθω ασφαλής να είμαι ο εαυτός μου. Ακόμα και τις νύχτες που οι πύραυλοι πετούσαν πάνω από τα κεφάλια μας, εκείνο το μικρό διαμέρισμα εξακολουθούσε να μου φαίνεται πιο ασφαλές από το να ζω μια ζωή όπου έπρεπε να εξαφανίζω τον εαυτό μου κάθε μέρα. 

Δεν μου αρέσει να γράφω ατελείωτες θλιβερές ιστορίες. Μου αρέσει να προχωράω μπροστά. Το όνειρό μου είναι να μετακομίσω στη Γερμανία, να συνεχίσω την ειδικότητά μου εκεί και, επιτέλους, να ζήσω ανοιχτά και ελεύθερα. Θέλω να ειδικευτώ, να εξελιχθώ και, τελικά, να αφιερώσω μέρος της ζωής μου στο να βοηθάω ευάλωτους ανθρώπους — ειδικά νέους Παλαιστινίους που αντιμετωπίζουν βία, απόρριψη, επισφαλείς συνθήκες διαβίωσης και συναισθηματική απομόνωση. Ξέρω πώς είναι να χρειάζεσαι απεγνωσμένα ασφάλεια. 

Σήμερα, ζητώ βοήθεια για να καλύψω τα έξοδα των μαθημάτων γερμανικών, των εξετάσεων, των μεταφραστικών αμοιβών και τα πρώτα βήματα προς την ανασυγκρότηση της ζωής μου. *Ο στόχος της συγκέντρωσης χρημάτων είναι 5.000 ευρώ*, ποσό που θα βοηθήσει στην κάλυψη των μαθημάτων γερμανικών, των εξόδων για τις ιατρικές εξετάσεις, των μεταφράσεων πιστοποιημένων εγγράφων και των πρώτων απαραίτητων βημάτων για τη συνέχιση της ιατρικής μου εκπαίδευσης στη Γερμανία. 

*Μαθήματα γερμανικών*: 2.500 ευρώ

*Τέλη εξετάσεων*: 1.000 ευρώ

*Μεταφράσεις και επικύρωση εγγράφων*: 500 ευρώ

*Έξοδα μετακίνησης / αιτήσεων*: 500 ευρώ

*Αποθεματικό έκτακτης ανάγκης*: 500 €

Το να ζητάς βοήθεια μπορεί να είναι δύσκολο. Όμως, έχω μάθει ότι όλοι χρειάζονται βοήθεια κάποια στιγμή και ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να τη ζητήσεις. 

Αν αποφασίσετε να κάνετε μια δωρεά ή ακόμα και να μοιραστείτε την ιστορία μου, σας ευχαριστώ. Ειλικρινά.