Ονομάζομαι Φέρεντς Κρίστιαν Τόθ και είμαι 49 ετών.

Όλη μου τη ζωή προσπάθησα, παρά τις συνθήκες, να ζω ανεξάρτητα, με ψηλά το κεφάλι και με αξιοπρέπεια, και να επιλύω τα προβλήματά μου με τις δικές μου δυνάμεις. Είμαι ένας ήσυχος άνθρωπος, που πάντα ήταν περήφανος για το γεγονός ότι δεν ήταν βάρος για κανέναν. Τώρα, όμως, βρέθηκα σε μια κατάσταση από την οποία δεν μπορώ πλέον να ανακάμψω ούτε σωματικά ούτε οικονομικά με τις δικές μου δυνάμεις – γι’ αυτό πρέπει, για πρώτη φορά στη ζωή μου, να ζητήσω βοήθεια.

Ο αθλητισμός μου έδωσε νέα ζωή, αλλά η μοίρα με έβαλε ξανά σε δοκιμασία

Το 1992 μου διαγνώστηκε στένωση του νωτιαίου σωλήνα. Μετά από μια εγχείρηση που έκανα στη Γερμανία το 1996, οι γιατροί μου ανακοίνωσαν τη συγκλονιστική είδηση: θα ζήσω σε αναπηρικό αμαξίδιο για το υπόλοιπο της ζωής μου. Ως νέος άνθρωπος, μου ήταν δύσκολο να το αποδεχτώ, αλλά δεν τα παράτησα και βρήκα ένα νέο στόχο στον αθλητισμό.

Το 1997 άρχισα να ασχολούμαι ανταγωνιστικά με την άρση βαρών. Έμαθα να έχω απίστευτη επιμονή: αναδείχθηκα πολλές φορές πρωταθλητής της Ουγγαρίας, ενώ το 1999 κατέκτησα τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης. Αποδείξαμε στον εαυτό μου και στον κόσμο ότι ακόμα και με σοβαρή κινητική αναπηρία μπορεί κανείς να πετύχει αποτελέσματα.

Όταν οι δυσκολίες με κατακλύσαν

Τα τελευταία χρόνια, δυστυχώς, βρέθηκα σε μια άδικα δύσκολη κατάσταση:

• Ο θάνατος της μητέρας μου: Από το 2023 φρόντιζα με απόλυτη αφοσίωση τη σοβαρά άρρωστη μητέρα μου, μέσα στα ταπεινά μας καθημερινά. Τον Οκτώβριο του 2024 την έχασα ξαφνικά. Εκτός από το συναισθηματικό σοκ, αυτό σήμαινε επίσης ότι έμεινα εντελώς μόνος στον κόσμο.
• Νέες χειρουργικές επεμβάσεις και αποκατάσταση: Στις αρχές του 2025, η πάθηση της σπονδυλικής μου στήλης υποτροπίασε, οπότε τον Απρίλιο του 2026 χρειάστηκε να υποβληθώ ξανά σε χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη. Από τότε παρακολουθώ πρόγραμμα αποκατάστασης και πρέπει να μάθω ξανά ακόμη και τις πιο απλές καθημερινές κινήσεις.
• Χωρίς οικογενειακή υποστήριξη: Η αδελφή μου, λόγω μιας οικογενειακής τραγωδίας, φροντίζει την ανατροφή τεσσάρων ανηλίκων παιδιών, οπότε δεν μπορώ να περιμένω καμία βοήθεια ούτε από αυτήν.
• 
  

Η ίδια η επιβίωσή μου βρίσκεται σε κίνδυνο

Λόγω της κατάστασης της υγείας μου, δεν μπορώ προς το παρόν να εργαστώ. Δυστυχώς, τα νούμερα είναι δραματικά:

• Μηνιαίο εισόδημά μου: μόλις 63.915 Ft.
• Τα μηνιαία αναπόφευκτα έξοδά μου: υπερβαίνουν τα 225.000 Ft (ενοίκιο δημοτικού διαμερίσματος, κοινόχρηστα, φάρμακα, κόστος κοινωνικής βοήθειας και σίτισης, μετακινήσεις για ιατρικούς λόγους).
• Το μηνιαίο μου έλλειμμα: τουλάχιστον 161.000 Ft (στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνεται καμία απρόβλεπτη δαπάνη).

Επειδή δεν διαθέτω δικό μου αυτοκίνητο ούτε άδεια οδήγησης (και λόγω της ασθένειάς μου δεν θα ήμουν σε θέση να οδηγήσω), η μετακίνηση για τις ιατρικές θεραπείες αποτελεί τεράστιο επιπλέον οικονομικό και σωματικό βάρος για μένα.

Γιατί ζητώ βοήθεια;

Ποτέ δεν μου άρεσε να ζητάω βοήθεια, και ούτε τώρα συγκεντρώνω χρήματα για μια πιο άνετη ζωή. Ξεκίνησα αυτή την εκστρατεία για να μην χάσω το σπίτι μου, να μπορέσω να πληρώσω τα ζωτικά φάρμακά μου και να συνεχίσω την αποκατάστασή μου.

Ο πρώτος μου στόχος είναι να συγκεντρώσω 2.500.000 Ft, με τα οποία θα μπορέσω να εξασφαλίσω ασφαλή στέγαση και βασική διαβίωση για τον επόμενο ένα χρόνο.

Πιστεύω ότι η βοήθεια δεν σημαίνει μόνο οικονομική στήριξη, αλλά και την ευκαιρία να συνεχίσω να ζω μια ανεξάρτητη και αξιοπρεπή ζωή. Οποιαδήποτε δωρεά, όσο μικρή κι αν είναι, ένα ενθαρρυντικό μήνυμα ή η ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ της εκστρατείας αποτελεί τεράστια βοήθεια και ακτίνα ελπίδας για μένα!

Είμαι ειλικρινά ευγνώμων για κάθε βοήθεια.

Με εκτίμηση:

Φέρεντς Κριστιάν Τόθ

Ονομάζομαι Ferenc Krisztián Tóth και είμαι 49 ετών.

Σε όλη τη ζωή μου, παρά τις συνθήκες, πάντα προσπαθούσα να ζω ανεξάρτητα, με αξιοπρέπεια και τιμή, και να ξεπερνάω τις δυσκολίες με τις δικές μου δυνάμεις. Είμαι ένας ήσυχος άνθρωπος που πάντα υπερηφανευόμουν για το γεγονός ότι δεν ήμουν ποτέ βάρος για κανέναν. Ωστόσο, έχω πλέον φτάσει σε ένα σημείο της ζωής μου όπου δεν μπορώ πλέον να σταθώ στα πόδια μου μόνος μου — ούτε σωματικά ούτε οικονομικά. Γι’ αυτό, για πρώτη φορά στη ζωή μου, πρέπει να ζητήσω βοήθεια.

Όταν οι δυσκολίες συσσωρεύτηκαν

Τα τελευταία χρόνια έφεραν αδικαιολόγητα δύσκολες στιγμές:

• Ο θάνατος της μητέρας μου: Από το 2023 και μετά, φρόντιζα τη σοβαρά άρρωστη μητέρα μου με απόλυτη αφοσίωση μέσα στην ταπεινή καθημερινότητά μας. Τον Οκτώβριο του 2024, την έχασα ξαφνικά. Πέρα από το τεράστιο συναισθηματικό σοκ, αυτό σήμαινε ότι έμεινα εντελώς μόνη στον κόσμο.
• Νέες χειρουργικές επεμβάσεις και αποκατάσταση: Στις αρχές του 2025, η πάθησή μου στη σπονδυλική στήλη επανήλθε, απαιτώντας μια ακόμη σημαντική χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη τον Απρίλιο του 2026. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε αποκατάσταση, καθώς πρέπει να μάθω εκ νέου ακόμη και τις πιο απλές καθημερινές κινήσεις.
• Απουσία οικογενειακού δικτύου υποστήριξης: Η αδελφή μου φροντίζει τέσσερα ανήλικα παιδιά μετά από μια οικογενειακή τραγωδία, οπότε δεν μπορώ να περιμένω καμία οικονομική βοήθεια από αυτήν.
• 
  

Η βασική μου διαβίωση κινδυνεύει

Λόγω της κατάστασης της υγείας μου, δεν μπορώ προς το παρόν να εργαστώ. Η οικονομική πραγματικότητα είναι σκληρή:

• Το μηνιαίο εισόδημά μου: μόλις 63.915 HUF (περίπου 160 €)
• Τα αναπόφευκτα μηνιαία έξοδά μου: υπερβαίνουν τα 225.000 HUF (περίπου 570 €), καλύπτοντας το ενοίκιο, τα κοινόχρηστα, τα φάρμακα, τα τέλη κοινωνικής πρόνοιας και παροχής γευμάτων, καθώς και τη μεταφορά για ιατρικούς λόγους.
• Το μηνιαίο μου έλλειμμα: τουλάχιστον 161.000 HUF (περίπου 410 €), χωρίς να υπολογίζονται τυχόν απρόβλεπτα έξοδα.

Χωρίς αυτοκίνητο ή άδεια οδήγησης (την οποία δεν μπορώ να αποκτήσω λόγω της αναπηρίας μου), η μετακίνηση προς τα ιατρικά ραντεβού αποτελεί τεράστιο επιπλέον οικονομικό και σωματικό βάρος.

Γιατί ζητώ βοήθεια;

Ποτέ δεν μου άρεσε να ζητάω βοήθεια και δεν συγκεντρώνω χρήματα για έναν πιο άνετο τρόπο ζωής. Ξεκίνησα αυτή την εκστρατεία για να μην χάσω το σπίτι μου, για να μπορώ να αγοράζω τα απαραίτητα φάρμακά μου και για να συνεχίσω τη φυσική μου αποκατάσταση.

Ο πρωταρχικός μου στόχος είναι να συγκεντρώσω 2.500.000 HUF (περίπου 7.000 €), ποσό που θα εξασφαλίσει τη στέγη μου και τις βασικές ανάγκες διαβίωσής μου για τους επόμενους 12 μήνες.

Πιστεύω ότι η βοήθεια δεν είναι απλώς οικονομική στήριξη, αλλά μια πραγματική ευκαιρία να συνεχίσω να ζω μια ανεξάρτητη και αξιοπρεπή ζωή. Κάθε μικρή δωρεά, κάθε ενθαρρυντικό μήνυμα ή κάθε ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ αυτής της εκστρατείας αποτελεί τεράστια βοήθεια και μια ακτίνα ελπίδας για μένα!

Είμαι βαθιά ευγνώμων για κάθε μορφή υποστήριξης.

Με εκτίμηση,

Ferenc Krisztián Tóth