Έχω την τιμή να μοιράζομαι το σπίτι μου εδώ και 10 χρόνια με τέσσερα τριχωτά πλασματάκια, τρία από τα οποία είναι η μητέρα και ένας γιος και μια κόρη, και επίσης μια μεγαλύτερη σκυλίτσα 35 κιλών, την οποία μου άφησαν κάποια παιδιά για να την φροντίσω για μερικές μέρες, αλλά κάθε μέρα που περνάω μαζί της από τότε που η Κίρα μπήκε στη ζωή μου, είναι για μένα λόγος υπερηφάνειας, τιμής και προνόμιο. Η Κίρα είναι σήμερα μεταξύ 12 και 13 ετών, είναι η σκυλίτσα με τη μεγαλύτερη υπομονή, ηρεμία, καλή ανατροφή, κατανόηση και ισορροπία. Ήρθε στη ζωή της Νίνα και στη δική μου ακριβώς όταν η Νίνα, η σκυλίτσα μου, ήταν έγκυος, και ξαφνικά η ομάδα μας άρχισε να μεγαλώνει. Η κατάστασή μου, στα 54 μου χρόνια, είναι ότι ζω εδώ και δέκα χρόνια σε αυτό που είναι πλέον το σπίτι μου, συγγνώμη, το σπίτι μας. Ξέχασα να αναφέρω τα ονόματα των παιδιών της Νίνα, που είναι πιντσέρ, καλά, μίγματα. Η μικρούλα είναι όμορφη, ζυγίζει περίπου τρία κιλά και ο μεγάλος αδελφός της λέγεται Γκόλντι, αγαπιούνται πολύ και είναι πολύ όμορφοι, ευχαριστώ. Σε αυτούς οφείλω να βρίσκομαι εδώ τώρα, να βρίσκω κίνητρο, κάθε μέρα, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό της ζωής μου, γιατί αυτοί είναι η ζωή μου και εγώ είμαι η ζωή τους. Έχουν γεννηθεί ακριβώς εκεί από όπου θέλουν να μας διώξουν. Ζω σε έναν ευάερο χώρο, με αξιοπρέπεια, και αυτό αντανακλάται στην καλή συμπεριφορά που έχουν όλοι οι γείτονες απέναντί μας και φυσικά εμείς απέναντί τους. Το σπίτι μας, η κατοικία μας, ανήκει σε ένα κερδοσκοπικό ταμείο. Εγώ, όπως και κάθε σχέση διασκέδασης ή κοινωνικής συνάντησης με ανθρώπους, δεν το σκέφτομαι καν πια. Τα σκυλιά μου δίνουν αυτό που δεν μου δίνουν οι άνθρωποι: αφοσίωση, πίστη, συντροφικότητα, καθαρή και αμιγώς. Χωρίς περιφρόνηση, χωρίς προσβολές, χωρίς σπρωξίματα, χωρίς απειλές, χωρίς να ζω. Πριν από 10 χρόνια άρχισα να ζω χάρη στα τέσσερα τριχωτά μου. Ποτέ δεν πίστευα ότι σε έξι μήνες, ένα χρόνο, η ζωή μου θα μπορούσε να αλλάξει τόσο πολύ και ότι μετά από αυτά τα χρόνια θα ζούσα τώρα, εκεί όπου δεν έχουμε πετάξει το σπίτι μας, τη ζωή μας. Επιτέλους μπορώ να πω ότι αν θέλω, η ζωή μου μπορεί να είναι το πιο κοντινό στην ευτυχία που έχω ζήσει ποτέ. τα τριχωτά μου είναι το μόνο που γνωρίζουν, τρέχουν, είναι σίγουρα φωτεινά, είναι το πρώτο μέρος όπου νιώθω ασφαλής και όπου ξέρω ότι μπορώ να προστατεύσω τους τριχωτούς μου συντρόφους, Έχω αναπηρία 51% διανοητική και συναισθηματική, λαμβάνω επίδομα ένταξης, λόγω ηλικίας και εισοδήματος. Για την κοινωνία, τις τράπεζες και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, δεν υπάρχω πια, έχω αποκλειστεί, και καθώς με αποκλείουν, αποκλείουν και τα ζώα, αφού πού θα πάμε οι πέντε μας, όταν δεν έχουμε μισθό, αλλά μόνο ένα επίδομα κοινωνικής πρόνοιας, ούτε οικογένεια ούτε φίλους ανθρώπους με δυνατότητα να βοηθήσουν. Και παρόλο που έχω κάνει θυσίες όλα αυτά τα χρόνια και έχω αποταμιεύσει περισσότερο από το ένα τρίτο των χρημάτων που θέλει να μου πουλήσει το αρπακτικό ταμείο, και παρόλο που είμαστε το πρώτο σπίτι στο οποίο νιώθουμε ασφαλείς, το οποίο έχουμε φροντίσει και περιποιηθεί τόσο τους γείτονες όσο και τους τέσσερις τοίχους, παρόλα αυτά μου είναι αδύνατο να βρω τα χρήματα που μου λείπουν μέσα σε αυτό το χρονικό όριο των τριών μηνών. Αντ' αυτού, άνοιξα τις πόρτες μου σε όποιον θέλει να έρθει να περάσει μερικές μέρες μαζί μας, μόνο αν έρχεται με καλές προθέσεις και καλά λόγια. Ναι, αν κάποιος... εγώ... εγώ... δεν ξέρω πώς να το πω, μου ραγίζει η καρδιά όταν τους βλέπω να κοιμούνται αγκαλιασμένοι. Ξέρω ότι είναι πάρα πολλά χρήματα, όλα θα δικαιολογηθούν δεόντως και αν θέλετε να έρθετε και να είστε παρόντες στις γραφειοκρατικές διαδικασίες σε όλα, παρακαλώ, θα μας βοηθούσε πολύ, δεν επικοινωνώ, τώρα νιώθω καλύτερα όταν μοιράζομαι τον χρόνο μου με μικρά πράγματα που πραγματικά μου μεταδίδουν ότι μου το ευχαριστούν πολύ, και ο καθένας είναι διαφορετικός, ο καθένας μου δίνει ένα μέρος της δύναμής του για να μοιραστώ τις μέρες μαζί τους, πραγματικά δεν μας ενδιαφέρει τίποτα από ό,τι υπάρχει έξω, κάθε απόγευμα πηγαίνουν στο πάρκο, έχουν τους φίλους τους, κοινωνικοποιούνται και αυτό... επικοινωνήστε μαζί μου παρακαλώ, ο αριθμός τηλεφώνου μου είναι 658748042