Καλημέρα, η κακοτυχία με συνοδεύει όλη μου τη ζωή, αλλά τα τελευταία 2 χρόνια έχουν γίνει πλέον ανυπόφορα. Όλα ξεκίνησαν όταν η ίδια μου η μητέρα με έδιωξε από το σπίτι στα 13 μου και προτίμησε τον νέο της σύντροφο. Από τότε, κατά κάποιον τρόπο, παλεύω να επιβιώσω με τον πατέρα μου. Μετά το θάνατο της γιαγιάς, ο πατέρας αναγκάστηκε να φύγει από την Πράγα και αρχίσαμε να ζούμε σε ένα εξοχικό. Εκεί είμαστε αναγκασμένοι να μένουμε μέχρι σήμερα. Δυστυχώς, ο πατέρας μου είναι πλέον προχωρημένης ηλικίας και, επιπλέον, είναι αρκετά γεροντικός και πάσχει από άνοια. Αυτό το εκμεταλλεύτηκαν δύο Ρομά και απέσπασαν από τον πατέρα μου και τα δύο βιβλιάρια καταθέσεων στα οποία είχε σχεδόν 120 χιλιάδες. Και όταν ήρθαν για τελευταία φορά την Παρασκευή και δεν ήθελε πια να τους δώσει τα χρήματα, τα έκλεψαν βίαια από το πορτοφόλι του και δεν τους ενδιέφερε αν θα έχει τι να φάει, με τι να ζεσταθεί και τα παρόμοια. Έχει γίνει αναφορά στην Αστυνομία, αλλά όλοι ξέρουμε ότι τα χρήματα δεν θα τα ξαναδεί. Ίσως αναρωτηθείτε γιατί δεν φροντίζω εγώ ως γιος, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι τον Ιούνιο είχα ένα αρκετά σοβαρό ατύχημα, έπεσε πάνω μου ένας τοίχος, μου έσπασε και τα δύο πόδια και μου συνέθλιψε την κλείδα. Πριν από αυτό, είχα υποστεί φλεγμονή των τενόντων.Εκείνη την εποχή δούλευα στο εξωτερικό, αλλά η αναρρωτική άδεια από τη Γερμανία διαρκεί μόνο 78 εβδομάδες. Τώρα ανακάλυψα ότι, επειδή δεν είχα συμπληρωματική κοινωνική ασφάλιση στην Τσεχία (δεν το ήξερα, αλλά σύμφωνα με το νόμο αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία), δεν έχω δικαίωμα ούτε για αναρρωτική άδεια εδώ στην Τσεχία. Σύμφωνα με την κοινωνική υπηρεσία, πρέπει να πουλήσουμε την τηλεόραση και το αυτοκίνητο για να έχουμε χρήματα, αλλά χωρίς αυτοκίνητο θα καταλήξουμε εντελώς εδώ. Το θέμα μου είναι μάλλον μόνο να περάσω το χειμώνα, μετά θα είμαι σε θέση και θα φροντίσω εγώ. Όλα μπορούν να τεκμηριωθούν, μόνο η ιατρική έκθεση του πατέρα μου θα ξεκινήσει να εξετάζεται αύριο στον οικογενειακό γιατρό, ακριβώς λόγω της κλοπής και για να διαπιστωθεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η άνοια. Με αυτή την εφάπαξ συλλογή, θα ήθελα απλώς να εξασφαλίσω στον πατέρα μου, αλλά και σε εμένα, μια αξιοπρεπή επιβίωση, κάτι που αυτή τη στιγμή αποτελεί ζήτημα επιβίωσης. Μια προσωρινή λύση θα εξασφαλίσει ένα εύκαμπτο ένθετο καμινάδας (η καμινάδα έχει ραγίσει και όταν φυσάει δυνατός άνεμος, ο καπνός μπαίνει μέσα στο εξοχικό) και την αγορά ξύλου ή κάρβουνου. Πιστεύω ότι μια βοήθεια ύψους 35 χιλιάδων θα έλυνε το πρόβλημα. Σκέφτηκα πολύ καιρό αν θα έγραφα εδώ, αλλά αυτή τη στιγμή έχουμε περίπου 7 βαθμούς στο εξοχικό και αυτό δεν είναι και το καλύτερο για έναν 83χρονο ηλικιωμένο. Θα είμαι ευγνώμων για κάθε βοήθεια. Ευχαριστώ εκ των προτέρων όλους σας.