Προσθέτουμε και τη δική μας ιστορία.

Το χειμώνα του 2020 πήραμε και το κλειδί για το ΔΙΚΟ ΜΑΣ σπίτι.

Δεν θα χρειαστεί να μετακομίσουμε ποτέ ξανά και το σπίτι θα μείνει αργότερα στην Κλάρα, ώστε να μην χρειαστεί να ψάχνει για αυτά τα φρικτά ακριβά ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και να έχει κάποια βάση για τη ζωή της, κάτι που εγώ η ίδια δεν είχα από τους γονείς μου.

Όμως, μετά από αυτόν τον μεγάλο ενθουσιασμό, ήρθε ένα μικρό χτύπημα κάτω από τη ζώνη.

Έχουμε μόνο 5 χρόνια για να πληρούμε τις ενεργειακές προϋποθέσεις.

Αυτό σημαίνει πλήρη ανακαίνιση του σπιτιού από το δάπεδο μέχρι τη στέγη.

Συνολικά, μαζί με τις δικές μας αποταμιεύσεις, είχαμε περίπου 52.000 ευρώ.

Τα κάναμε όλα μόνοι μας για να εξοικονομήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα, γιατί σίγουρα θα τα χρειαστούμε αλλού.

Χρειάστηκε να εγκαταστήσουμε όλη την ηλεκτρολογική εγκατάσταση, τους σωλήνες αποχέτευσης, την υδραυλική εγκατάσταση...

Την ηλεκτροδότηση την έκανε ένας φίλος μας, ηλεκτρολόγος στο επάγγελμα, οπότε και εκεί εξοικονομήσαμε αρκετά χρήματα, γιατί τα πήραμε όλα μόνο στην τιμή αγοράς, δηλαδή χωρίς ΦΠΑ.

Οι τεχνίτες που έπρεπε να ρίξουν το υπόστρωμα από μπετόν στο πάτωμα, πήραν την προκαταβολή και εξαφανίστηκαν.

Κανείς δεν απαντούσε στο τηλέφωνο, δεν απαντούσε στα email και ούτε η αστυνομία κατάφερε να βοηθήσει.

Με κυρίευσε ο πανικός!

Αλλά λένε ότι στην ανάγκη γνωρίζεις τον φίλο!

Άρχισα να ξαναβρίσκω την ελπίδα ότι θα τα καταφέρουμε όλα εγκαίρως.

Λάθος...

Το νερό τρέχει από τη στέγη στο σπίτι...

Τηλεφώνησα σε αρκετές εταιρείες και ελεύθερους επαγγελματίες, για να δω αν μπορούσαν να έρθουν να ρίξουν μια ματιά και να μου δώσουν προσφορά για νέα στέγη, αλλά κανένας από αυτούς

δεν σταμάτησε στα 50.000€...

Δεν μπορούσα να το αντέξω οικονομικά!

Έτσι βρήκα μόνο μια προσωρινή λύση για να στεγανοποιήσω τη στέγη και ήλπιζα ότι θα αντέξει για λίγο.

Η στέγη άντεξε γενναία μέχρι τις 16.02.2022...

Η καταιγίδα Eunice σάρωσε την Ευρώπη και μας πήρε τη στέγη...

Μετά από 2 κουραστικές ώρες στο υποκατάστημα της ασφαλιστικής εταιρείας, μπόρεσα να πάω σπίτι, αλλά μια ηλικιωμένη κυρία δεν με είδε στη διασταύρωση και μας χτύπησε. Η ασφαλιστική εταιρεία υπολόγισε τη ζημιά στα 10.000€....

Η επισκευή πληρώθηκε από τις αποταμιεύσεις για την ανακαίνιση. Επειδή χρειαζόμουν το αυτοκίνητο.

Είχα πλήρη απασχόληση + μια δεύτερη δουλειά και η Κλάρα έπρεπε να πηγαίνει στο νηπιαγωγείο... Χωρίς αυτοκίνητο δεν μπορούσαμε να λειτουργήσουμε, γιατί όλα ήταν μακριά.

Ακόμα και μετά από 5 μήνες, δεν είχαμε προχωρήσει καθόλου. Ακόμα καμία νέα ενημέρωση.

Τον Μάιο του 2022 λάβαμε τουλάχιστον μια δήλωση σχετικά με το ασφαλιστικό συμβάν που αφορούσε την οροφή που είχε αποκολληθεί.

Η ασφαλιστική εταιρεία θα μας καταβάλει αποζημίωση ύψους 2.850 €.

Εν τω μεταξύ, συνεχίσαμε να χτίζουμε, με υλικά που βρήκαμε πολύ φθηνά ή ακόμα και δωρεάν, με αντάλλαγμα τη μεταφορά τους, στο διαδίκτυο

Καλοκαίρι 2022.

Κατά τη διάρκεια μιας καλοκαιρινής δουλειάς σε φεστιβάλ ως φύλακας, γνώρισα τον νέο μου σύντροφο.

Στην αρχή βοηθούσε με τις εργασίες στο σπίτι και μετά από μερικές εβδομάδες μετακόμισε μαζί μας.

Όλα πήγαιναν καλά για μερικές εβδομάδες, οι εργασίες στο σπίτι προχωρούσαν, εκτός από τη λειτουργία του νοικοκυριού και τα οικονομικά που σχετίζονταν με αυτό.

Κάθε αίτημα για βοήθεια κατέληγε σε καβγά και αμέτρητες φορές ακόμη και σε σωματική βία.

Στο σπίτι, όλες οι εργασίες σταμάτησαν για τα καλά.

Φοβόμουν να του πω να φύγει, γιατί όταν το προσπάθησα, με επιτέθηκε ξανά.

Τα χρήματα που είχα μαζέψει για την ανακαίνιση του σπιτιού μειώνονταν μέρα με τη μέρα, επειδή ήμουν αναγκασμένη να τα χρησιμοποιώ για τη λειτουργία του νοικοκυριού. 

Ζούσα με φόβο και αβεβαιότητα μέχρι τον Αύγουστο του 2024, όταν η κόρη μου ήρθε να μου ζητήσει να γίνω ξανά η χαρούμενη μαμά της όπως παλιά, γιατί φοβόταν. Βρήκα το θάρρος και του είπα ότι θέλω να φύγει. Ακολούθησε ένα τεράστιο δράμα, αλλά έφυγε.

Όμως, με την αποχώρησή του ήρθαν και άλλες επιπλοκές.

Δεν είχα αυτοκίνητο. Έτσι, έπρεπε να ζητήσω άλλο δάνειο από την τράπεζα και να αγοράσω καινούργιο

Όμως, παρόλο που ξεπέρασα τον φόβο για τον σύντροφό μου και έλυσα το πρόβλημα με το αυτοκίνητο, τον αντικατέστησε ο φόβος για την έλλειψη χρόνου για την επισκευή του σπιτιού.

Έχουμε ένα χρόνο και πρέπει να προλάβουμε να φτιάξουμε νέα στέγη, να μονώσουμε το σπίτι και να συνδέσουμε τη θέρμανση.

Όλα αυτά είναι τεράστια έξοδα και, λόγω όλων όσων συνέβησαν αυτά τα λίγα χρόνια, δεν έχω πια τη δύναμη ούτε να σηκωθώ από το κρεβάτι το πρωί και να κάνω την χαρούμενη στη δουλειά ή να χαμογελάω, όταν κάθε πρωί ξυπνάω με τη συνείδηση ότι έχω αποτύχει ως μητέρα και δεν μπορώ να εξασφαλίσω στην κόρη μου ούτε καν μια χαρούμενη και πολύχρωμη παιδική ηλικία.

Αλλά, επειδή δεν ξέρω πια πώς να προχωρήσω, δοκιμάζω τις δυνάμεις των μέσων μαζικής ενημέρωσης

και θα ήθελα να ζητήσω βοήθεια και από εσάς, καθώς κάθε 5€ θα μας βοηθήσει να συγκεντρώσουμε αρκετά χρήματα ώστε να μην χρειάζεται να ζούμε με τον φόβο ότι θα χάσουμε το σπίτι μας!

Χίλιες ευχαριστίες για την κατανόηση και την προθυμία σας να βοηθήσετε και παρακαλώ μοιραστείτε την ιστορία μας.