Με λένε Άλβαρο, είμαι 19 ετών και ποτέ δεν πίστευα ότι θα χρειαζόταν να γράψω κάτι τέτοιο.

Πριν από μερικούς μήνες η ζωή μου άλλαξε εντελώς. Έχασα τον πατέρα μου, τον άνθρωπο που στήριζε την οικογένειά μας και που πάντα έβρισκε τον τρόπο να μας βγάζει μπροστά. Από τότε, όλα έχουν γίνει πιο δύσκολα.

Τώρα είμαστε μόνο η μητέρα μου και εγώ. Κάνει ό,τι μπορεί, και το ίδιο κι εγώ. Δουλεύω και σπουδάζω ταυτόχρονα, προσπαθώντας να μην τα παρατήσω, προσπαθώντας να μας κρατήσω στη ζωή... αλλά η πραγματικότητα είναι ότι δεν αρκεί.

Πρόσφατα λάβαμε ειδοποίηση έξωσης.

Αυτό το χαρτί στα χέρια μου δεν είναι απλώς ένα έγγραφο. Είναι ο φόβος να χάσουμε το σπίτι μας. Είναι η αβεβαιότητα του να μην ξέρουμε πού θα κοιμηθούμε σε λίγες εβδομάδες. Είναι το να βλέπω τη μητέρα μου ανήσυχη κάθε μέρα και να μην μπορώ να κάνω τίποτα περισσότερο.

Δεν ζητάω πολυτέλειες.

Δεν ζητάω μια εύκολη ζωή.

Ζητώ μόνο μια ευκαιρία.

Μια ευκαιρία να συνεχίσουμε, να μην χάσουμε το λίγο που έχουμε, να μπορούμε να αναπνέουμε ήσυχα και να συνεχίσουμε να παλεύουμε για ένα καλύτερο μέλλον.

Κάθε ευρώ μετράει.

Κάθε άτομο που μοιράζεται αυτή την ιστορία μας φέρνει λίγο πιο κοντά στο να βγούμε από αυτή την κατάσταση.

Αν δεν μπορείς να βοηθήσεις οικονομικά, το να μοιραστείς την ιστορία είναι ήδη μια μεγάλη βοήθεια.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς που αφιερώσατε χρόνο για να με διαβάσετε.

Ειλικρινά.