Ποτέ δεν πίστευα ότι στα 59 μου χρόνια θα ζητούσα βοήθεια από ξένους ανθρώπους. Όλη μου τη ζωή προσπάθησα να σταθώ στα πόδια μου, να δουλεύω και να βοηθάω τους άλλους, όποτε μπορούσα. Σήμερα, όμως, βρίσκομαι σε μια κατάσταση όπου κινδυνεύω να χάσω το τελευταίο μέρος που μπορώ να αποκαλέσω σπίτι.

Ζω μόνη μου σε ένα μικρό παλιό σπιτάκι στο Πόπραντ μαζί με το σκυλάκι της μακαρίτισσας μητέρας μου. Δουλεύω με μερική απασχόληση ως καθαρίστρια σε νοσηλευτικό ίδρυμα. Δεν είναι δουλειά που ταιριάζει με την εκπαίδευσή μου – έχω δύο πτυχία και περαιτέρω σπουδές – αλλά στην ηλικία μου είναι πολύ δύσκολο να βρω καλύτερη απασχόληση.

Η κατάσταση της ζωής μου άρχισε να περιπλέκεται πριν από χρόνια, όταν, λόγω της εμπιστοσύνης που έδειξα στον πρώην σύντροφό μου, βρέθηκα σε οικονομικά προβλήματα. Ανέλαβα τα χρέη της επιχείρησης για να σώσω την οικογένεια και την επιχείρηση, αλλά η κατάσταση σταδιακά επιδεινώθηκε. Μετά την οικονομική κρίση και τις απλήρωτες λογαριασμούς, μπήκα σε έναν φαύλο κύκλο χρεών και τελικά χάσαμε και το διαμέρισμα της μαμάς μου.

Ακολούθησε μια περίοδος που ήταν πολύ δύσκολη για μένα – εναλλαγή υπομισθώσεων, αβεβαιότητα και προσπάθεια να ξεκινήσω από την αρχή. Παρά τα πάντα, δεν εγκατέλειψα ποτέ τη δουλειά και προσπάθησα να σταθώ στα πόδια μου.

Η μεγαλύτερη στήριξη για μένα ήταν η μητέρα μου. Όταν αρρώστησε σοβαρά, τη φρόντιζα μέχρι το θάνατό της το 2021. Ο θάνατός της με συγκλόνισε πολύ και μετά από αυτή την απώλεια επιδεινώθηκε και η υγεία μου.

Πριν από λίγο καιρό κατάφερα να βρω στέγη σε ένα παλιό σπιτάκι. Όταν μετακόμισα εδώ, ήταν σε πολύ παραμελημένη κατάσταση. Σταδιακά, με τα ίδια μου τα χέρια το καθάρισα, το επισκεύασα και το ανακαίνισα. Έβαψα, έκανα μικρές επισκευές, φρόντισα τον κήπο και προσπάθησα να το μετατρέψω ξανά σε σπίτι.

Μετά από πολλά χρόνια αβεβαιότητας, βρήκα επιτέλους ηρεμία εδώ. Στον κήπο έρχονται συχνά και οι εγγονές μου, που λατρεύουν να περνούν χρόνο στη φύση.

Τώρα, όμως, κινδυνεύω να χάσω αυτό το σπιτάκι. Το σπίτι έχει περισσότερους ιδιοκτήτες και ένας από αυτούς πιέζει για την πώλησή του. Ο ιδιοκτήτης που μου νοικιάζει το σπίτι είναι πολύ εξυπηρετικός απέναντί μου και θα ήθελε να βρει μια λύση για να μπορέσω να μείνω εδώ. Πρότεινε την επιλογή να εξαγοράσω το μερίδιο της αδελφής του, ώστε να σταθεροποιηθεί η κατάσταση.

Δυστυχώς, μετά την προσωπική πτώχευση και με το τρέχον εισόδημά μου, δεν μπορώ να πάρω δάνειο. Ωστόσο, είναι σχεδόν αδύνατο για μένα να βρω άλλη στέγη – τα ενοίκια στο Πόπραντ είναι πολύ υψηλά και απαιτούν μεγάλες εγγυήσεις, τις οποίες δεν μπορώ να συγκεντρώσω.

Γι' αυτό αποφάσισα να δοκιμάσω αυτή τη συγκέντρωση χρημάτων.

Ο στόχος των 40.000 ευρώ θα βοηθούσε να καλυφθεί η εξόφληση του μεριδίου συνιδιοκτησίας και να εξασφαλιστεί η δυνατότητα να μείνω στο σπιτάκι για μερικά ακόμη χρόνια – μέχρι να δικαιούμαι δημοτικό διαμέρισμα ή σύνταξη.

Δεν ζητάω πολυτέλεια. Ζητάω μόνο την ευκαιρία να μείνω στον τόπο που με τα ίδια μου τα χέρια μετέτρεψα σε σπίτι.

Αν αποφασίσετε να βοηθήσετε, θα σας είμαι από καρδιάς ευγνώμων.