Με λένε Φατίμα, είμαι δέκα ετών και ζω μόνη μου με τη μαμά μου, την Χέμπα, σε μια μικρή πόλη του Άνω Πιεμόντε.

Από τη γέννησή μου πάσχω από μια εγκεφαλοπάθεια που με εμποδίζει να είμαι ανεξάρτητη και με αναγκάζει να ζω σε αναπηρικό αμαξίδιο. Πρέπει να παίρνω διάφορα φάρμακα για να αποφεύγω τις επιληπτικές κρίσεις που, δυστυχώς, με επισκέπτονται κατά καιρούς. Δυσκολεύομαι να φάω και να πιω, γι' αυτό η μαμά πρέπει να είναι πάντα μαζί μου για να με βοηθάει. Είμαστε μόνες και γι' αυτό δεν μπορεί να πάει στη δουλειά.

Σας ζητώ βοήθεια γιατί θα ήθελα η μαμά μου, μετά από τόσες δυσκολίες, να καταφέρει να πραγματοποιήσει το όνειρό της να αποκτήσει ένα αυτοκίνητο κατάλληλο για τις ανάγκες μου, ώστε να μπορούμε να μετακινούμαστε ανεξάρτητα. Εδώ τα μέσα μεταφοράς είναι σπάνια και ελάχιστα προσβάσιμα σε άτομα με αναπηρία.

Για εμάς, ακόμη και τα μικρά πράγματα που θεωρούνται δεδομένα, όπως μια βόλτα στη λίμνη ή μια μικρή δουλειά όταν βρέχει, γίνονται πολύ δύσκολες, αν όχι αδύνατες, δραστηριότητες.

Το αυτοκίνητο θα μας βοηθούσε να είμαστε πιο ανεξάρτητοι όταν πάμε για ψώνια, στο νοσοκομείο, και να κάνουμε επιτέλους μικρές εκδρομές για να φτιάξουμε τη διάθεσή μας!

Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σας!

Μια μικρή χειρονομία κάνει μερικές φορές πιο εύκολη τη ζωή σε όσους είναι μόνοι και δυσκολεύονται περισσότερο!