Η Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό γιορτάζεται στις 2 Απριλίου – ωστόσο, στο σπίτι μας κάθε μέρα είναι Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό ;)

Πάνε σχεδόν τρία χρόνια από τότε που μάθαμε για την ιδιαίτερη ικανότητα του γιου μας. Τρία χρόνια σκληρής δουλειάς, απίστευτων επιτευγμάτων και οδυνηρών αποτυχιών. Το να διαχειρίζεσαι τη ζωή με ένα παιδί που λειτουργεί διαφορετικά είναι... δύσκολο. Συναισθηματικά, ψυχικά, σωματικά και οικονομικά.

Τα έξοδα που πρέπει να καλύπτουμε σε συνεχή βάση είναι:

• τα δίδακτρα για το θεραπευτικό νηπιαγωγείο που απευθύνεται αποκλειστικά σε παιδιά στο φάσμα του αυτισμού (25% υψηλότερα φέτος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια), το οποίο παρέχει ατομική και ομαδική θεραπεία, λογοθεραπεία, θεραπεία αισθητηριακής ολοκλήρωσης και θεραπεία με τη βοήθεια σκύλων.
• τα έξοδα για τα μαθήματα αισθητηριακής ολοκλήρωσης (αύξηση 25% στην τιμή από πέρυσι)
• κόστος θεραπευτικού εξοπλισμού που πρέπει να έχουμε στο σπίτι

Γιατί χρειαζόμαστε όλα τα παραπάνω;

Ο αυτισμός είναι μια διαφορετική νευρολογική δομή - αυτό επηρεάζει τον εγκέφαλο, αλλά και το σώμα.

Τα παιδιά με αυτισμό δεν βιώνουν το σώμα τους με τον ίδιο τρόπο που το βιώνουν τα νευροτυπικά παιδιά. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο αυτισμός συνοδεύεται από επιπλέον σωματικές προκλήσεις.

Τα παιδιά με αυτισμό αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα με τις αδρές κινητικές δεξιότητες (δεν έχουν επίγνωση του σώματός τους, έχουν προβλήματα με τον προγραμματισμό των κινήσεων). Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ο Μίλο χρειάζεται να κάνει τακτικά καθημερινά μασάζ, κατά τη διάρκεια των οποίων ονομάζουμε τα μέρη του σώματός του. Έχει προβλήματα με τη διατήρηση της ισορροπίας του, με την οδήγηση ποδηλάτου, με το σκαρφάλωμα. Η έλλειψη επίγνωσης του σώματός του μεταφράζεται επίσης σε έλλειψη επίγνωσης των σωματικών λειτουργιών. Οι ελλείψεις στις αδρές κινητικές δεξιότητες σημαίνουν επίσης ότι χρειάζεται ακόμα βοήθεια για απλές καθημερινές εργασίες, όπως το να ντύνεται ή να γδύνεται. Χρειάζεται επίσης πολύ ισχυρά ερεθίσματα για να αυτορυθμιστεί – και πάλι – καθημερινές εργασίες για εμάς, ώστε να διασφαλίσουμε ότι τον βοηθάμε να το κάνει αυτό. Οι κορμομύες του δεν είναι τόσο δυνατοί όσο θα έπρεπε και αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι χρειάζεται επιπλέον υποστήριξη. Χωρίς τους κορμομύες και τις αδρές κινητικές δεξιότητες, οι λεπτές κινητικές του δεξιότητες είναι επίσης ανεπαρκείς – στην ηλικία των πέντε ετών εξακολουθεί να δυσκολεύεται με το σχέδιο ή το χρωματισμό. Αν και είναι ένα έξυπνο, περίεργο παιδί, χρειάζεται επιπλέον υποστήριξη για να φτάσει στο επίπεδο της πλειοψηφίας, καθώς το σχολείο πλησιάζει. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ότι, πριν το καταλάβουμε, θα χρειαστεί να χρηματοδοτήσουμε και θεραπεία χεριών.

Υπάρχει επίσης μεγάλη πιθανότητα να διαγνωστεί με δυσλεξία.

Επιπλέον, αντιμετωπίζουμε και το κοινωνικό άγχος του, που σημαίνει ότι κάθε παιδί που συναντά το βλέπει ως απειλή. Ο Μίλο φοβάται να κάνει συζητήσεις, να αλληλεπιδράσει – φοβάται ακόμα και το ενδεχόμενο να τον κοιτάξουν. Ακόμα και με τα παιδιά στο νηπιαγωγείο πρέπει να κάνουμε συνεχείς συζητήσεις για αυτό το θέμα.

Όταν αντιμετωπίζεις ένα πράγμα, πέντε άλλα ξεφυτρώνουν.