Γεια σας, είμαστε ο Κάρλος και η Φάτιμα, από τη Βραζιλία, και ζούμε σήμερα στην Πορτογαλία.

Το 2022 αποφασίσαμε να υιοθετήσουμε ένα παιδί, καθώς τα δύο πρώτα μας παιδιά είχαν ήδη φύγει από το σπίτι και είχαν δημιουργήσει τις δικές τους οικογένειες.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έγκρισης για την υιοθεσία, μας εξέπληξε η δυνατότητα να υιοθετήσουμε τέσσερα παιδιά, καθώς τα παιδιά αυτά, δύο κορίτσια και δύο αγόρια, ήταν αδέλφια μεταξύ τους, γεγονός που οδήγησε τον δικαστή να αποφασίσει ότι θα μπορούσαν να υιοθετηθούν μόνο από άτομο ή άτομα που θα τα κρατούσαν μαζί. Δηλαδή, τα παιδιά θα έφευγαν από το κοινωνικό ίδρυμα όπου βρίσκονταν μόνο αν ήταν όλα μαζί.

Κατά την πρώτη επαφή με τα παιδιά, που έγινε στο ίδρυμα όπου βρίσκονταν, η μικρή Γκαμπριέλι κοίταξε αμέσως τη Φάτιμα και είπε: «Μαμά, αργήσατε πολύ να έρθετε να με πάρετε».

Εκείνη την ημέρα, αφού κλάψαμε ασταμάτητα αγκαλιασμένοι με τα τέσσερα παιδιά, συνειδητοποιήσαμε ότι το πεπρωμένο είχε σφραγιστεί: θα παίρναμε στο σπίτι τα νέα μας παιδιά, τη Βιτόρια, τον Άντζελο, τη Γκαμπριέλι και τον Κάρλος, που τότε ήταν 10, 8, 6 και 3 ετών, αντίστοιχα.

Οι προκλήσεις της ανατροφής των μικρών είναι τεράστιες, από την ψυχολογική/συναισθηματική πλευρά, περνώντας από το μεγάλο οικονομικό βάρος, μέχρι και την πνευματική πλευρά. Ωστόσο, όλα πάνε καλά, με τα παιδιά υγιή, πιο μεγαλωμένα και κατάλληλα προσαρμοσμένα στη ζωή της οικογένειας.

Οι προκλήσεις έρχονται και ξεπερνιούνται. Εδώ είναι που βασιζόμαστε στην αλληλεγγύη όσων διαβάζουν αυτή τη σύντομη περιγραφή. Χρειαζόμαστε βοήθεια για να καλύψουμε καλύτερα τις υλικές ανάγκες της καθημερινότητας των παιδιών, όπως καλύτερη διατροφή, ιατρική περίθαλψη και έξοδα για την εκπαίδευσή τους. Επιπλέον, εδώ στην Πορτογαλία αγοράσαμε ένα ερειπωμένο σπίτι και το ανακαινίζουμε, το οποίο αποτελεί την τρέχουσα κατοικία μας, γεγονός που μας επέτρεψε να απαλλαγούμε από το ενοίκιο του διαμερίσματος όπου ζούσαμε από την άφιξή μας σε αυτή την υπέροχη χώρα που είναι η Πορτογαλία.

Αλλά υπάρχουν ακόμα πολλά να κάνουμε. 🙌🕊