Το όνομά μου είναι Μαριάν και σήμερα απευθύνομαι σε εσάς με ταπεινότητα και ελπίδα, ζητώντας βοήθεια σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής μου.

Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα βρεθώ σε μια κατάσταση όπου θα έπρεπε να ζητήσω βοήθεια από ξένους. Όμως, μερικές φορές η ζωή μας θέτει μπροστά σε προκλήσεις που είναι απλά πολύ δύσκολες για να τις ξεπεράσουμε μόνοι μας.

Τον Ιανουάριο, στη σύζυγό μου διαγνώστηκαν δύο σοβαρές παθήσεις: οξεία φυματιώδης μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και οξεία φυματιώδης σπονδυλοδισκίτιδα.

Ήταν μια εξαιρετικά τρομακτική στιγμή για την οικογένειά μας. Από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο–Μάιο, αναγκάστηκα να πάρω άδεια άνευ αποδοχών από τη δουλειά μου για να αντιμετωπίσω την κατάσταση και να στηρίξω τη σύζυγό μου κατά τη διάρκεια της ασθένειάς της.

Κατά τη διάρκεια αυτών των μηνών, η μόνη μου προτεραιότητα ήταν να τη βοηθήσω να αναρρώσει. Έκανα ό,τι μπορούσα για να βεβαιωθώ ότι θα λάμβανε την ιατρική φροντίδα που χρειαζόταν. Έπρεπε να καλύψω τα έξοδα της ασφάλισης υγείας, της μετακίνησης, της θεραπείας και όλες τις άλλες ανάγκες που προέκυψαν λόγω της ασθένειάς της.

Για να καλύψω αυτά τα έξοδα, δανείστηκα χρήματα, πήρα δάνεια από δύο διαφορετικές τράπεζες και τελικά αναγκάστηκα να απευθυνθώ σε ένα μη τραπεζικό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα (IFN).

Εκείνη την εποχή, δεν σκεφτόμουν τα χρέη που συσσώρευα ούτε τι θα μου συνέβαινε οικονομικά στη συνέχεια. Το μόνο που ήθελα ήταν η σύζυγός μου να λάβει θεραπεία και να έχει την ευκαιρία να αναρρώσει.

Έχουμε επίσης δύο όμορφες κόρες και, καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου, προσπάθησα να κάνω ό,τι ήταν δυνατόν για να προστατεύσω την οικογένειά μου και να τις φροντίσω.

Δυστυχώς, μετά από όλα όσα πέρασα και όλες τις θυσίες που έκανα για να βοηθήσω τη σύζυγό μου να αναρρώσει, αντιμετωπίζω τώρα μια άλλη οδυνηρή πραγματικότητα: θέλει διαζύγιο.

Αυτό που με πονάει βαθιά είναι ότι ένας από τους κύριους λόγους πίσω από αυτή την απόφαση είναι το γεγονός ότι επέλεξα να συνεχίσω να εργάζομαι και να φέρνω εισόδημα στο σπίτι μας, αντί να παραιτηθώ από τη δουλειά μου και να μείνω στο σπίτι μαζί της.

Βρισκόμουν σε μια αδύνατη θέση. Από τη μία πλευρά, η σύζυγός μου χρειαζόταν υποστήριξη, φροντίδα και κάποιον στο πλευρό της. Από την άλλη πλευρά, η οικογένειά μας χρειαζόταν χρήματα για να επιβιώσει, έπρεπε να πληρωθούν τα ιατρικά έξοδα, και οι κόρες μας χρειαζόταν ένα σταθερό σπίτι και τα βασικά είδη πρώτης ανάγκης.

Επέλεξα να συνεχίσω να εργάζομαι επειδή πίστευα ότι ήταν δική μου ευθύνη να φροντίζω την οικογένειά μου. Ποτέ δεν πήρα αυτή την απόφαση επειδή δεν νοιαζόμουν για τη σύζυγό μου. Την πήρα επειδή προσπαθούσα να κρατήσω την οικογένειά μας οικονομικά στη ζωή κατά τη διάρκεια μιας απίστευτα δύσκολης περιόδου.

Παρά όλες τις προσπάθειές μου και τις θυσίες μου, ο γάμος μας φτάνει τώρα στο τέλος του.

Δεν το μοιράζομαι αυτό για να κατηγορήσω τη σύζυγό μου ή για να ζητήσω από κανέναν να πάρει το μέρος κάποιου. Θέλω απλώς να είμαι ειλικρινής για το τι συνέβη και γιατί έφτασα σε αυτό το σημείο της ζωής μου.

Η σύζυγός μου αισθάνεται καλύτερα τώρα, και οι κόρες μας είναι καλά. Γι’ αυτό, είμαι πραγματικά ευγνώμων.

Ωστόσο, έχω μείνει με ένα οικονομικό βάρος που δεν μπορώ πλέον να διαχειριστώ μόνος μου.

Αυτή τη στιγμή έχω εκκρεμείς οφειλές από δύο τραπεζικά δάνεια και ένα δάνειο από μη τραπεζικό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Επιπλέον, αντιμετωπίζω έξοδα περίπου 450 ευρώ που σχετίζονται με το διαζύγιο.

Επίσης, αναγκάστηκα να εγκαταλείψω το σπίτι όπου ζούσα με τους γονείς της συζύγου μου, γεγονός που έχει κάνει την κατάστασή μου ακόμη πιο δύσκολη.

Παρά τα πάντα, δεν έχω σταματήσει να εργάζομαι ούτε να προσπαθώ να ξαναχτίσω τη ζωή μου.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΑΙ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΑΣΩ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ.

Κάθε μέρα, διανύω περίπου 200 χιλιόμετρα για να πάω και να γυρίσω από τη δουλειά. Περνάω σχεδόν τέσσερις ώρες στο δρόμο κάθε μέρα, ακολουθούμενες από μια οκτάωρη βάρδια εργασίας.

Το αυτοκίνητό μου έχει σοβαρά μηχανικά προβλήματα, μεταξύ των οποίων και προβλήματα με το τιμόνι, και η οδήγησή του έχει γίνει εξαιρετικά δύσκολη και επικίνδυνη. Δυστυχώς, προς το παρόν δεν διαθέτω τα οικονομικά μέσα για να το επισκευάσω ή να το αντικαταστήσω.

Συνεχίζω να κάνω αυτές τις θυσίες επειδή δεν έχω άλλη επιλογή. Χρειάζομαι τη δουλειά μου, χρειάζομαι το εισόδημά μου και θέλω να παραμείνω ένας υπεύθυνος πατέρας που μπορεί να φροντίζει τις κόρες του.

Προσπαθώ να τους αγοράζω ρούχα, φαγητό και ό,τι άλλο μπορώ να αντέξω οικονομικά, ακόμα και όταν δεν μου μένει σχεδόν τίποτα για τον εαυτό μου.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι ο μισθός μου απλά δεν αρκεί για να καλύψει τα υπάρχοντα χρέη μου και τα βασικά έξοδα διαβίωσής μου.

Κάθε μήνα, προσπαθώ να πληρώσω ό,τι χρωστάω, αλλά συνεχίζουν να συσσωρεύονται νέες ληξιπρόθεσμες πληρωμές και επιπλέον οικονομικές υποχρεώσεις. Αντί να πλησιάζω στην οικονομική σταθερότητα, διαπιστώνω ότι υστερώ όλο και περισσότερο.

Νιώθω παγιδευμένος σε έναν κύκλο όπου δουλεύω σκληρά κάθε μέρα, αλλά δεν φαίνεται να προχωράω μπροστά. Ο μισθός μου πηγαίνει για την αποπληρωμή των χρεών και εγώ δυσκολεύομαι να καλύψω ακόμη και τις βασικές ανάγκες της ζωής.

Δεν θέλω να ζω έτσι πια. Δεν θέλω να περνάω κάθε μήνα προσπαθώντας να επιβιώσω, ενώ βλέπω τα χρέη μου να αυξάνονται.

ΓΙΑΤΙ ΖΗΤΩ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ

Προσπαθώ να συγκεντρώσω 2.000 ευρώ μέσω αυτής της εκστρατείας συγκέντρωσης χρημάτων.

Αυτό το ποσό θα με βοηθούσε να καλύψω τα εκκρεμή τραπεζικά μου χρέη, το δάνειο μου από την IFN και τα έξοδα που σχετίζονται με το διαζύγιό μου.

Δεν ζητάω χρήματα για να σταματήσω να εργάζομαι ή για να εξαρτώμαι από άλλους. Ακριβώς το αντίθετο.

Ζητώ μια χείρα βοηθείας ώστε να μπορέσω να συνεχίσω να εργάζομαι, να βγω από αυτόν τον κύκλο χρέους και να έχω επιτέλους την ευκαιρία να ξαναχτίσω τη ζωή μου με τις δικές μου προσπάθειες.

Θέλω να μπορώ να λαμβάνω τον μισθό μου και να τον χρησιμοποιώ για να ζήσω, να ανταποκριθώ στις υποχρεώσεις μου και να είμαι δίπλα στις κόρες μου, αντί να βλέπω το εισόδημα κάθε μήνα να εξαφανίζεται σε καθυστερημένες πληρωμές και συσσωρευμένα χρέη.

Γνωρίζω ότι τα 2.000 ευρώ μπορεί να φαίνονται μικρό ποσό για κάποιους και σημαντικό για άλλους. Για μένα, όμως, θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά μεταξύ του να παραμείνω παγιδευμένη σε αυτή την κατάσταση και του να έχω επιτέλους την ευκαιρία να ξεκινήσω από την αρχή.

Δεν ζητάω από κανέναν να λύσει όλα τα προβλήματά μου. Ζητάω απλώς λίγη βοήθεια για να ξανασταθώ στα πόδια μου.

Κάθε δωρεά, όσο μικρή κι αν είναι, θα σημαίνει για μένα περισσότερα από ό,τι μπορώ να εκφράσω με λόγια. Και αν δεν μπορείτε να δωρίσετε, το να μοιραστείτε την ιστορία μου με άλλους θα ήταν επίσης τεράστια βοήθεια.

Γνωρίζω ότι ο καθένας έχει τις δικές του δυσκολίες, ευθύνες και οικονομικά προβλήματα. Δεν θεωρώ τη γενναιοδωρία κανενός δεδομένη.

Σας ευχαριστώ που αφιερώσατε χρόνο για να διαβάσετε την ιστορία μου, για την κατανόησή σας και για οποιαδήποτε υποστήριξη μπορείτε να προσφέρετε.

Έχω αγωνιστεί για την οικογένειά μου, έχω αγωνιστεί για να συνεχίσω και εξακολουθώ να αγωνίζομαι για να ξαναχτίσω τη ζωή μου.

Δεν θέλω να τα παρατήσω. Χρειάζομαι απλώς λίγη βοήθεια για να σταθώ ξανά στα πόδια μου.

Με ειλικρινή ευγνωμοσύνη,

Μαριάν