Αγαπητοί γνωστοί, άγνωστοι, άνθρωποι καλής θέλησης!

Βαθιά συγκλονισμένη, αφήνοντας κατά μέρος κάθε περηφάνια, απευθύνομαι σε εσάς ως μητέρα. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα έρθει η μέρα που θα χρειαστεί να ζητήσω βοήθεια από ξένους, αλλά πλέον έχουν εξαντληθεί όλα τα αποθέματά μας, οι δυνατότητές μας και η ψυχική μας δύναμη. Η εξαμελής οικογένειά μας έχει οδηγηθεί στο χείλος της πλήρους οικονομικής καταστροφής.

Με τον σύζυγό μου μεγαλώνουμε τέσσερα παιδιά, αλλά τα καθημερινά έξοδα διαβίωσης μας έχουν καταβάλει. Αν και κάνουμε ό,τι μπορούμε, νιώθουμε αδύναμοι. Τα τελευταία δύο χρόνια δεν κατάφερα καθόλου να βρω δουλειά, παρόλο που έκανα περισσότερες από εκατό αιτήσεις και απέκτησα επαγγελματικά προσόντα. Παρ' όλα αυτά, δεν τα παρατάω: συνεχίζω να εκπαιδεύομαι, αυτή τη στιγμή σπουδάζω στο πανεπιστήμιο, ώστε όταν τελικά ανοίξει μια πόρτα, να μπορέσω να επιστρέψω στην αγορά εργασίας όσο το δυνατόν πιο προετοιμασμένη.

Αλλά τα τρέχοντα οικονομικά μας στοιχεία είναι αμείλικτα. Το μηνιαίο ενοίκιό μας είναι 390 χιλιάδες φιορίνια, ενώ η μηνιαία δόση του δανείου μας είναι 180 χιλιάδες φιορίνια. Αυτό σημαίνει σχεδόν 600 χιλιάδες φιορίνια σταθερές δαπάνες κάθε μήνα, πριν ακόμα ταΐσουμε τα παιδιά ή πληρώσουμε τα κοινόχρηστα.

Η καθημερινότητά μας είναι συχνά εντελώς απελπιστική. Έχουμε φτάσει στο σημείο να στέκουμε στην ουρά με τους άπορους στις διανομές τροφίμων, να αγοράζουμε τρόφιμα σε προσφορά και να περιμένουμε με λαχτάρα να μας καλέσουν να παραλάβουμε ένα πακέτο τροφίμων.

Τώρα που έρχεται το καλοκαίρι, δεν μπορούμε να πληρώσουμε ούτε ένα κατασκηνωτικό πρόγραμμα για τα παιδιά μας – ενώ οι συνομήλικοί τους εμπλουτίζονται με εμπειρίες, αυτά αναγκάζονται να περάσουν τις διακοπές τους στο σπίτι. Τόσο συνηθισμένα πράγματα προκαλούν αφόρητους σπασμούς στο στομάχι, όπως μια πρόσκληση για γενέθλια: είναι ιδιαίτερα δυσάρεστο και οδυνηρό να αντιμετωπίζουμε το γεγονός ότι τα παιδιά προσκαλούνται από τους φίλους τους, επειδή δεν έχουμε τα χρήματα να αγοράσουμε δώρο, αλλά δεν μπορούμε να τα αφήσουμε να πάνε με άδεια χέρια.

Ο κλοιός έχει σφίξει εντελώς γύρω από το λαιμό μας:

• έχουμε άμεση οφειλή80.000 Ft προς το σχολείο των παιδιών.
• Τα εξαμηνιαία δίδακτρα για το πανεπιστήμιο είναι 90.000 φιορίνια, τα οποία εξασφαλίζουν το μέλλον μας
• Έχουμε συσσωρεύσει σχεδόν μισό εκατομμύριο φιορίνια σε άλλες οφειλές, τα οποία πήγαν αποκλειστικά για τα καθημερινά έξοδα και μικρότερα ή μεγαλύτερα απρόβλεπτα έξοδα

Ο στόχος μας είναι απίστευτα μεγάλος: θέλουμε να συγκεντρώσουμε 20 εκατομμύρια φιορίνια. Ξέρω ότι αυτός ο αριθμός είναι συγκλονιστικός με την πρώτη ματιά, αλλά αυτό το ποσό θα μπορούσε να σημαίνει για την οικογένειά μας την χαλάρωση του κόμπου που μας σφίγγει το λαιμό. Με την εξόφληση του δανείου μας θα αποκτούσαμε αμέσως ένα πλεόνασμα 180 χιλιάδων φιορινιών το μήνα. Αυτά τα χρήματα θα μείωναν δραστικά τα οικονομικά μας βάρη και την καθημερινή αβεβαιότητα. Θα μπορούσαμε να εξοφλήσουμε τα χρέη μας και επιτέλους να βγούμε από το αδιέξοδο.

Σας παρακαλώ, αν μπορείτε, υποστηρίξτε μας έστω και με το κόστος ενός καφέ. Αν δεν έχετε την οικονομική δυνατότητα να βοηθήσετε, ακόμη και με ένα κομμάτσι μπορείτε να κάνετε πολλά για εμάς, ώστε η έκκλησή μας να φτάσει σε όσους μπορούν να βοηθήσουν.

Θα είμαστε για πάντα ευγνώμονες για κάθε φιορίνι, κάθε καλή κουβέντα και κάθε κοινοποίηση. Σας ευχαριστούμε που δεν γυρίζετε το κεφάλι σας.