Ο αθλητισμός δεν είναι μόνο ανταγωνισμός, είναι συγκίνηση, κοινή εμπειρία, ελευθερία. Αλλά τι συμβαίνει όταν κάποιος, λόγω σωματικών εμποδίων, δεν μπορεί να τον ζήσει πλήρως; Ακριβώς γι’ αυτό δημιουργήθηκε το Πρόγραμμα Marika, μια πρωτοβουλία που στοχεύει να καταρρίψει αυτά τα όρια και να κάνει το τρέξιμο προσβάσιμο σε όλους, χωρίς εξαιρέσεις.

Όλα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2024, όταν η Μαρίκα, μια 27χρονη κοπέλα με σπαστική δυστονική τετραπληγία, βρέθηκε στη γραμμή εκκίνησης ενός αγώνα δρόμου. Ξανθά μαλλιά, μεγάλα μάτια και ένα χαμόγελο που κερδίζει. Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα: η αναπηρική καρέκλα της δεν ήταν κατάλληλη για αυτό το είδος διαδρομής. Παρά τις κράμπες και τις δυσκολίες, η Μαρίκα δεν τα παράτησε. Πάλεψε, χαμογέλασε, σφίγγοντας τα δόντια της μέχρι τον τερματισμό. Και μετά, με μια αφοπλιστική απλότητα, είπε: «Λυπάμαι, θα ήθελα να είχα κάνει περισσότερα».

Αυτά τα λόγια άγγιξαν κατευθείαν την καρδιά εκείνης που την συνόδευσε σε αυτή την πρόκληση, της Άντζελα Γ.. Δεν ήταν εκείνη που έπρεπε να κάνει περισσότερα, αλλά εκείνη που μπορούσε να την βοηθήσει να ζήσει τον αγώνα με τον σωστό τρόπο. Έτσι γεννήθηκε το Πρόγραμμα Μαρίκα ακριβώς από μια ιδέα της Άντζελας: να συγκεντρωθούν χρήματα για την αγορά ενός ειδικού αναπηρικού αμαξιδίου για αθλητές με αναπηρία, ώστε όποιος θέλει να νιώσει τη χαρά του τρεξίματος να μπορεί να το κάνει, χωρίς εμπόδια.

Αλλά υπάρχει και κάτι περισσότερο. Όταν της προτάθηκε να αγοράσει ένα αναπηρικό αμαξίδιο για εκείνη, η Μαρίκα απάντησε: «Εγώ είχα ήδη αυτή την ευκαιρία. Θέλω αυτό το αναπηρικό αμαξίδιο να είναι για όλους εκείνους που δεν έχουν ακόμα μπορέσει να το δοκιμάσουν». Ένα ισχυρό μήνυμα, που μετατρέπει αυτό το έργο σε κάτι ακόμα μεγαλύτερο: ένα σύμβολο ένταξης και ίσων ευκαιριών.

Τώρα είναι η σειρά όλων μας να κάνουμε το δικό μας κομμάτι. Αρκεί μια μικρή συνεισφορά για να δώσει μια μεγάλη ώθηση σε αυτό το όνειρο. Κάθε δωρεά είναι ένα βήμα παραπάνω προς έναν στόχο που δεν έχει εμπόδια.