Ονομάζομαι Μαίρη, είμαι 47 ετών και ζω στην Ιταλία.

Πριν από δέκα χρόνια, η ζωή μου κατέρρευσε με τρόπους που δεν περίμενα ποτέ. Ο σύντροφός μου με άφησε για κάποια άλλη, εγκαταλείποντας το σπίτι που είχαμε χτίσει μαζί — ένα σπίτι που ήταν στο όνομα και των δύο μας, με ένα στεγαστικό δάνειο που είχαμε πάρει μαζί. Αυτός έφυγε. Εγώ έμεινα. Και συνέχισα να πληρώνω.

Την ίδια περίοδο, είχα ένα μικρό κατάστημα παγωτού που αγαπούσα. Τότε, το 2012, ο σεισμός έπληξε την περιοχή μας και κατέστρεψε όλα όσα είχα χτίσει. Αναγκάστηκα να κλείσω, αλλά αρνήθηκα να αφήσω πίσω χρέη — πλήρωσα κάθε προμηθευτή, κάθε φόρο, κάθε υποχρέωση. Για να το κάνω αυτό, πήρα δάνεια. Ήμουν εργάτρια σε εργοστάσιο με ένα μικρό μισθό. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος.

Εδώ και δέκα χρόνια πληρώνω μόνη μου την υποθήκη, συν δύο δάνεια που πήρα για να επιβιώσω και να κάνω το σωστό απέναντι σε όλους όσους χρωστούσα χρήματα. Δεν έχασα ποτέ καμία δόση. Ούτε μία φορά.

Τώρα ο πρώην σύντροφός μου πρέπει να διαγραφεί από την υποθήκη και τον τίτλο ιδιοκτησίας. Για να το κάνω αυτό, η τράπεζα απαιτεί να εξοφλήσω πρώτα τα δύο δάνεια — περίπου 50.000 ευρώ — ώστε ο δείκτης χρέους προς εισόδημα να επιτρέπει τη μεταβίβαση της υποθήκης αποκλειστικά στο όνομά μου. Χωρίς αυτό, κινδυνεύω να χάσω εντελώς το σπίτι μου.

Ο στόχος μου είναι τα 50.000 ευρώ — το ελάχιστο που χρειάζομαι για να εξοφλήσω τα δάνεια και να μεταβιβαστεί επιτέλους η υποθήκη στο όνομά μου. Αν είμαι αρκετά τυχερή και φτάσω τα 80.000 ευρώ, θα μπορούσα να εξοφλήσω ολόκληρη την υπόλοιπη υποθήκη και να κλείσω αυτό το κεφάλαιο μια για πάντα, χωρίς να με βαραίνει πλέον κανένα χρέος.**

Η πώληση δεν είναι η λύση: το σπίτι αξίζει λιγότερο από ό,τι όταν το αγοράσαμε, θα ήταν πιο δύσκολο να εξασφαλίσω νέα υποθήκη και — ειλικρινά — δεν μπορώ να νοικιάσω με τον σκύλο, τις γάτες και τα κουνέλια μου. Είναι η οικογένειά μου. Είναι ο λόγος που συνέχισα να παλεύω.

Δεν ζητάω ελεημοσύνη. Ζητάω μια ευκαιρία να κλείσω επιτέλους ένα κεφάλαιο που θα έπρεπε να είχε κλείσει πριν από χρόνια και να κρατήσω το σπίτι για το οποίο δεν σταμάτησα ποτέ να παλεύω.

Κάθε συνεισφορά, όσο μικρή κι αν είναι, με φέρνει ένα βήμα πιο κοντά. Αν δεν μπορείτε να δωρίσετε, το να μοιραστείτε αυτή τη σελίδα δεν κοστίζει τίποτα και σημαίνει τα πάντα.

Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Μαίρη