Κάντε κύλιση προς τα κάτω για τα αγγλικά

Έχουν περάσει πάνω από δύο εβδομάδες από τότε που πέθανε ο Akila, και η οικογένειά του δεν κοιμάται σχεδόν καθόλου. Η μεγαλύτερη επιθυμία τους τώρα είναι να φέρουν τη σορό του Akila στο σπίτι και να του κάνουν κηδεία.

Το πρωί της 30ης Ιουνίου, σε ένα κλαμπ στο Βουκουρέστι, συνέβη μια τραγωδία.

Ο Ακίλα ήταν ένας από τους 10.000 Σριλανκέζους που μετακόμισαν στη Ρουμανία με βίζα εργασίας το 2023. Ήταν 27 ετών τότε και έφερε μαζί του πλούσια εμπειρία, έχοντας εργαστεί ως σεφ σε ξενοδοχεία της Σρι Λάνκα, καθώς και ακαδημαϊκά προσόντα που πιστοποιούσαν τις ικανότητές του.

Η σύντροφός του τον περιγράφει ως έναν άνθρωπο που δεν φοβόταν να υπερασπιστεί τους γύρω του και να μιλήσει για λογαριασμό τους, ειδικά όταν αυτοί δεν μπορούσαν ή δεν τολμούσαν. Ένας γενναίος και αυτοπεποίθητος άνδρας, που βοηθούσε τους φίλους του, που αποτελούσε πραγματικό στήριγμα για τους γονείς και τα αδέλφια του και που έβαζε πάθος στη δουλειά του. Ήταν μαζί εννέα χρόνια, διάστημα κατά το οποίο, όπως λέει η ίδια, «με φρόντιζε με πολλή αγάπη. Στον ελεύθερο χρόνο του, του άρεσε να βλέπει ταινίες».

Έχουν περάσει πάνω από δύο εβδομάδες από τότε που πέθανε ο Ακίλα, και η οικογένειά του δεν κοιμάται σχεδόν καθόλου. Η μεγαλύτερη επιθυμία τους είναι τώρα να φέρουν τη σορό του Ακίλα στο σπίτι και να του προσφέρουν μια κηδεία.

Τα έξοδα της επαναπατρισής, όμως, υπερβαίνουν τις δυνατότητές τους. Από την άλλη πλευρά, ο Ακίλα, όπως και οι περισσότεροι μη Ευρωπαίοι που μετακομίζουν στη Ρουμανία με βίζα εργασίας, είχε συνάψει ένα μεγάλο δάνειο, με υψηλό επιτόκιο, για να χρηματοδοτήσει το ταξίδι και τη μετακόμισή του. Εξακολουθούσε να αποπληρώνει το δάνειο τη στιγμή που έφυγε.

Ξεκινάμε, λοιπόν, αυτή την εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για να καλύψουμε τα έξοδα επαναπατρισμού, βοηθώντας την οικογένεια του Akila στη Σρι Λάνκα να φέρει πίσω στο σπίτι τον γιο/αδελφό/σύντροφό της (≈ 4000 ευρώ). Εκτός από τη μεταφορά της σορού, σκοπεύουμε επίσης να συγκεντρώσουμε τα απαραίτητα κεφάλαια για να βοηθήσουμε την οικογένεια να αποπληρώσει το υπόλοιπο του δανείου στην τράπεζα (≈ 2500 ευρώ), για το οποίο ο Akila είχε δώσει ως εγγύηση το σπίτι του. Σημειώνουμε ότι αυτό αποτελεί σημαντικό κόστος στη Σρι Λάνκα, όπου ο μέσος μισθός είναι περίπου 1300 λέι.

**********************

Οι Ασιάτες εργαζόμενοι αποτελούν μια ολοένα και πιο πολυάριθμη και ευάλωτη κατηγορία στην ρουμανική κοινωνία. Αν και η κυβέρνηση της Ρουμανίας ανακοινώνει κάθε χρόνο νέες γενναιόδωρες ποσοστώσεις ξένου εργατικού δυναμικού, δεν έχει ακόμη εφαρμόσει καμία στρατηγική ένταξης για τις δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που έρχονται στη χώρα. Οι κρατικοί φορείς δεν οργανώνουν δωρεάν μαθήματα ρουμανικής γλώσσας, δεν υλοποιούν προγράμματα πολιτιστικής διαμεσολάβησης, δεν παρέχουν ενημέρωση σχετικά με τα δικαιώματα, τις ευθύνες, τη νομοθεσία ή την τοπική κουλτούρα, ούτε νομική συνδρομή στις πολυάριθμες περιπτώσεις όπου αυτοί γίνονται θύματα κακομεταχείρισης από τους εργοδότες τους και όχι μόνο.

Και, παρόλα αυτά, πολλοί από αυτούς είναι οι άνθρωποι που μας ετοιμάζουν το φαγητό στα αγαπημένα μας εστιατόρια, το συσκευάζουν για τα ράφια των σούπερ μάρκετ και χτίζουν τις πόλεις για τις μελλοντικές γενιές.

Αυτή η εκστρατεία δεν αφορά μόνο την Akila, αλλά όλους όσους έρχονται στη Ρουμανία αναζητώντας μια καλύτερη ζωή και αντιμετωπίζουν αόρατες δυσκολίες. Ας τους δείξουμε ότι τους βλέπουμε και ότι νοιαζόμαστε.

EN:

Εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για να φέρουμε τον Akila σπίτι

Έχουν περάσει πάνω από δύο εβδομάδες από το θάνατο του Akila και η οικογένειά του δεν κοιμάται σχεδόν καθόλου. Η μεγαλύτερη επιθυμία τους τώρα είναι να φέρουν τη σορό του Akila πίσω στη Σρι Λάνκα και να του κάνουν μια αξιοπρεπή κηδεία.

Το πρωί της 30ης Ιουνίου, μια τραγωδία συνέβη σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στο Βουκουρέστι.

Ο Akila ήταν ένας από τους 10.000 Σρι Λανκανούς που μετακόμισαν στη Ρουμανία με βίζα εργασίας το 2023. Τότε ήταν 27 ετών και είχε πολύτιμη εμπειρία ως επικεφαλής σεφ σε ξενοδοχεία στη χώρα του, καθώς και ισχυρά ακαδημαϊκά προσόντα.

Η σύντροφός του τον περιγράφει ως έναν γενναίο και αυτοπεποίθητο άνδρα που υπερασπιζόταν τους γύρω του και μιλούσε εκ μέρους τους, ειδικά όταν εκείνοι δεν μπορούσαν. Ήταν στυλοβάτης για την οικογένεια και τους φίλους του και έβαζε μεγάλο πάθος στη δουλειά του. Ήταν μαζί για εννέα χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων, όπως λέει, «με φρόντιζε με πολλή αγάπη. Στον ελεύθερο χρόνο του, του άρεσε να βλέπει ταινίες».

Έχουν περάσει πάνω από δύο εβδομάδες από τότε που ο Akila έφυγε από τη ζωή, και η οικογένειά του σχεδόν δεν κοιμάται. Η μεγαλύτερη επιθυμία τους τώρα είναι να μεταφέρουν τη σορό του Akila πίσω στη Σρι Λάνκα και να του κάνουν μια αξιοπρεπή κηδεία.

Δυστυχώς, το κόστος της επαναπατρισμού υπερβαίνει τις οικονομικές τους δυνατότητες. Ο Ακίλα, όπως πολλοί μη Ευρωπαίοι που μετακομίζουν στη Ρουμανία για εργασία, είχε πάρει ένα μεγάλο δάνειο με υψηλό επιτόκιο για να χρηματοδοτήσει το ταξίδι του και τη νέα του ζωή. Εξακολουθούσε να αποπληρώνει αυτό το δάνειο όταν απεβίωσε.

Ξεκινάμε αυτή την εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για να βοηθήσουμε στην κάλυψη των εξόδων επαναπατρισμού και να στηρίξουμε την οικογένεια του Ακίλα στη Σρι Λάνκα, ώστε να φέρουν τον γιο/αδελφό/σύντροφό τους στο σπίτι. (≈ 4000 ευρώ) Εκτός από τη μεταφορά της σορού του, θέλουμε επίσης να συγκεντρώσουμε χρήματα για να βοηθήσουμε στην αποπληρωμή του υπόλοιπου τραπεζικού δανείου (≈ 2500 ευρώ), το οποίο ο Ακίλα είχε εγγυηθεί με το οικογενειακό σπίτι. Αυτό αποτελεί σημαντικό βάρος στη Σρι Λάνκα, όπου ο μέσος μηνιαίος μισθός είναι περίπου 1300 λέι.

**********************

Οι Ασιάτες εργαζόμενοι αποτελούν μια ολοένα και μεγαλύτερη και ευάλωτη ομάδα στη ρουμανική κοινωνία. Αν και η ρουμανική κυβέρνηση ανακοινώνει κάθε χρόνο γενναιόδωρες νέες ποσοστώσεις αλλοδαπής εργασίας, δεν έχει ακόμη εφαρμόσει καμία στρατηγική ένταξης για τις δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που έρχονται στη χώρα. Οι κρατικοί φορείς δεν οργανώνουν δωρεάν μαθήματα ρουμανικής γλώσσας, δεν υλοποιούν προγράμματα πολιτιστικής διαμεσολάβησης, δεν παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τα δικαιώματα, τις ευθύνες, τη νομοθεσία ή την τοπική κουλτούρα, ούτε προσφέρουν νομική συνδρομή στις πολλές περιπτώσεις όπου αυτοί οι εργαζόμενοι πέφτουν θύματα κακοποίησης από τους εργοδότες τους και άλλων προβλημάτων.

Ωστόσο, πολλοί από αυτούς είναι οι άνθρωποι που ετοιμάζουν το φαγητό μας στα αγαπημένα μας εστιατόρια, το συσκευάζουν για τα ράφια των σούπερ μάρκετ και χτίζουν τις πόλεις για τις μελλοντικές γενιές.

Αυτή η εκστρατεία δεν αφορά μόνο την Akila, αλλά όλους εκείνους που έρχονται στη Ρουμανία αναζητώντας μια καλύτερη ζωή και αντιμετωπίζουν αόρατες δυσκολίες. Ας τους δείξουμε ότι τους βλέπουμε και ότι νοιαζόμαστε.