Γεια σας. Με λένε Μαρκ και κατάγομαι από την Ευρώπη.

Ζητάω τη βοήθειά σας γιατί έχω περάσει περισσότερα από όσα πίστευα ότι θα μπορούσα να αντέξω. Η ζωή μου έχει σημαδευτεί από χρόνια πόνου, φόβου και τραύματος, και τώρα προσπαθώ να βρω μια διέξοδο και να ξαναχτίσω τον εαυτό μου. Το να ζητήσω βοήθεια είναι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που έχω κάνει ποτέ, αλλά τώρα συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να τα καταφέρω μόνος μου.

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου υποτίθεται ότι θα έπρεπε να μου προσφέρονται αγάπη και ασφάλεια, αλλά αντίθετα, αντιμετώπισα χρόνια ενδοοικογενειακής βίας. Οι άνθρωποι που υποτίθεται ότι έπρεπε να με προστατεύουν ήταν αυτοί που μου προκάλεσαν τη μεγαλύτερη βλάβη. Υπέφερα σωματική βία που μου άφησε όχι μόνο σωματικά σημάδια, αλλά και βαθιά συναισθηματικά τραύματα που ακόμα με στοιχειώνουν κάθε μέρα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, αντιμετώπισα επίσης αμείλικτο εκφοβισμό στο σχολείο. Με ξεχώριζαν, με εξευτέλιζαν και με έκαναν να νιώθω άχρηστη από ανθρώπους που με έβλεπαν ως εύκολο στόχο. Η κακοποίηση στο σπίτι και στο σχολείο με έκανε να νιώθω ότι δεν υπήρχε κανένα ασφαλές μέρος στον κόσμο για μένα.

Πίστευα ότι τα πράγματα θα βελτιώνονταν καθώς μεγάλωνα, αλλά αντίθετα, βρέθηκα παγιδευμένη σε έναν κύκλο βίας που με ακολούθησε και στον χώρο εργασίας. Έχω υποστεί παρενόχληση και ακόμη και σωματική βία στη δουλειά, γεγονός που καθιστά σχεδόν αδύνατο να νιώθω ασφαλής οπουδήποτε. Κάθε φορά που προσπαθούσα να προχωρήσω μπροστά, ένιωθα ότι το τραύμα ήταν πάντα εκεί, κρατώντας με πίσω. Επίσης, έχω να αντέξω τα οικογενειακά χρέη, κάτι που κάνει την αλλαγή εργασίας ακόμη πιο ριψοκίνδυνη.

Γιατί χρειάζομαι τη βοήθειά σας:

Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι. Αντιμετωπίζω σοβαρό άγχος και κατάθλιψη από όλα όσα έχω περάσει.

Είναι μια συνεχής μάχη απλώς για να συνεχίσω, και ξέρω ότι χρειάζομαι βοήθεια για να γίνω καλύτερα. Προσπαθώ να προχωρήσω μόνη μου, αλλά δεν μπορώ να το κάνω πια. Χρειάζομαι υποστήριξη για να απελευθερωθώ επιτέλους από το τραύμα που έχει καθορίσει τη ζωή μου.

Δεν έχω κανέναν έλεγχο πάνω στο οικογενειακό χρέος που δημιουργήθηκε και πρέπει να αποπληρωθεί. Με ένα κανονικό μισθό, θα το αποπληρώσω σε 15 χρόνια, καθώς είμαι τώρα 27 ετών, πράγμα που σημαίνει ότι θα είμαι ελεύθερος από χρέη όταν γίνω 42. Αυτό το χρέος είναι πραγματικά τραγικό και έχει μεγάλο αντίκτυπο στην καθημερινή μου ζωή, καθώς δεν μπορώ να αντέξω οικονομικά τίποτα και πρέπει να ζητιανεύω για φαγητό τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα.

Δείτε πώς θα με βοηθήσει η υποστήριξή σας:

• Εξόφληση του χρέους: Η εξόφληση του χρέους θα είναι η πρώτη προτεραιότητα.

• Θεραπεία και συμβουλευτική: Χρειάζομαι επαγγελματική βοήθεια για να ξεπεράσω το τραύμα που έχω βιώσει. Μέρος των χρημάτων θα διατεθεί για θεραπεία και συμβουλευτική, που είναι απαραίτητες για την ανάρρωσή μου.

• Ασφαλής στέγαση: Χρειάζομαι ένα μέρος όπου να νιώθω ασφαλής, όπου να μην χρειάζεται να κοιτάζω συνεχώς πίσω μου. Οι δωρεές σας θα με βοηθήσουν να εξασφαλίσω σταθερή στέγαση, ώστε να μπορέσω να ξαναχτίσω τη ζωή μου σε ένα σχετικά ασφαλές περιβάλλον.

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε:

Απευθύνομαι σε εσάς επειδή χρειάζομαι βοήθεια για να αλλάξω τη ζωή μου. Η υποστήριξή σας σημαίνει τα πάντα για μένα. Κάθε δωρεά, όσο μικρή κι αν είναι, θα με βοηθήσει να κάνω ένα ακόμη βήμα προς την ανάρρωση και την ανασυγκρότηση. Αν δεν μπορείτε να δωρίσετε, το να μοιραστείτε αυτή την εκστρατεία με άλλους θα σήμαινε τα πάντα για μένα. Κάθε κοινοποίηση βοηθά στη διάδοση του μηνύματος και με φέρνει πιο κοντά στην υποστήριξη που χρειάζομαι.

Τελικές σκέψεις:

Δεν είναι εύκολο για μένα να το μοιραστώ αυτό, αλλά νιώθω ότι είναι η τελευταία μου λύση. Έχω περάσει τόσα πολλά, αλλά είμαι ακόμα εδώ, ακόμα παλεύω, και πιστεύω ότι υπάρχει ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Σας ευχαριστώ που αφιερώσατε χρόνο για να διαβάσετε την ιστορία μου, και σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για οποιαδήποτε υποστήριξη μπορείτε να προσφέρετε.