Witajcie, drodzy ludzie, pomocnicy i pomocniczki

Nie bardzo wiem, od czego zacząć.

Tłoczy mnie w sercu obawa przed ubóstwem, żeby nie powiedzieć, że strasznie boję się, że mogę stać się bezdomna.

Przyczynami tego są rosnące koszty utrzymania, czynsz, opłaty eksploatacyjne oraz utrata pracy.

W zeszłym roku zachorowałem na bakteryjną infekcję żołądka, z którą do dziś, rok później, ciężko mi się zmagać.

Na pewno znacie to: lekarze, badania, a w konsekwencji negatywne wyniki i leki.

Przez pierwsze pół roku ignorowałem chorobę, ponieważ pracowałem jako pracownik tymczasowy u bardzo renomowanego producenta samochodów.

Zrobiłem to, bo była szansa na stałą pracę, odbyły się już pierwsze rozmowy i miałem okres próbny.

Poza tym jako pracownik tymczasowy w systemie trzyzmianowym naprawdę dobrze zarabiałem i udało mi się odłożyć trochę grosza, który jednak po ponad roku już nie istnieje.

Niestety stan mojego zdrowia pogorszył się, więc czasami musiałem po prostu opuścić pracę przez 2 dni w tygodniu, częściowo z zaświadczeniem lekarskim,

ale korzystając również z urlopu i nadgodzin, starałem się nie korzystać zbyt często ze zwolnienia lekarskiego, aby nie zagrozić zatrudnieniu w firmie, do której zostałem oddelegowany.

Ponieważ stan mojego zdrowia nadal się pogarszał, musiałem oczywiście całkowicie skorzystać ze zwolnienia lekarskiego

, bo w końcu każda nadgodzina się kiedyś wyczerpuje, a ponadto było to konieczne z medycznego punktu widzenia.

Jedynie wysokość kwoty wypłacanej co miesiąc była zbyt niska, co już doprowadziło do pierwszych opóźnień w płatnościach.

Po 4 tygodniach złożyłem, zgodnie z procedurą, wniosek o zasiłek chorobowy w kasie chorych, aby w 6. tygodniu nie było opóźnień.

Następnie odbyłem miesięczne leczenie stacjonarne w klinice.

Jeszcze przed rozpoczęciem tego ważnego leczenia mój pracodawca zwolnił mnie, jednak bez podania przyczyn i bez uwzględnienia

planu zwolnień socjalnych. Złożyłem pozew i jak to zwykle bywa, sprawa się przedłuża.

Chciałbym sobie trochę dorobić, niestety jako osoba pobierająca zasiłek Alg1 mogę zarobić tylko 150 euro, a ponieważ nadal mam zaświadczenie o niezdolności do pracy, to też nic z tego nie będzie, przynajmniej na razie.

Ale przejdźmy do właściwego problemu

Koszty czynszu i rosnące opłaty dodatkowe, a więc również wszystkie koszty utrzymania wzrosły.

W 2021 roku przeprowadziłem się do nowego pracodawcy.

Szukałem mieszkania i znalazłem jedno, niedrogie i małe, tylko że do tej pory nie znałem firmy Vonovia,

Wybór mieszkań był bardzo ograniczony, więc się wprowadziłem.

Niestety, czynsz wraz z opłatami wzrósł w międzyczasie z 400 euro do 630 euro.

Cena prądu wprawdzie spadnie np. w przyszłym roku, ale opłata podstawowa zostanie podwyższona, przez co ostatecznie i tak zapłacę więcej.

Kiedy pracowałem, nie było problemu z opłaceniem tego, ale teraz, jako bezrobotny z zaświadczeniem o niezdolności do pracy, sytuacja wygląda zupełnie inaczej.

Lokalny rynek mieszkaniowy i tak utrudnia znalezienie mieszkania, a bez kapitału nie ma mowy o przeprowadzce, bo przecież

nie mieszkam w mojej rodzinnej miejscowości, gdzie przyjaciele mogliby mi pomóc.

Można by jeszcze zwrócić się do rodziny, ale ponieważ matka i dziadkowie już nie żyją, a z ojcem nie mam kontaktu, to też odpada.

Chętnie bym się przeprowadził, ale do tego potrzebny jest po prostu kapitał, ponieważ obecnie zgromadziły się już niewielkie zaległości w czynszu w wysokości trzycyfrowej kwoty,

ceny firm przeprowadzkowych wzrosły, a za nowe mieszkanie trzeba wpłacić kaucję.

Problem z kaucją polega na tym, że w nowym mieszkaniu właściciele zawsze chcą ją otrzymać z góry, a tam, gdzie mieszkam, otrzymuje się ją oczywiście

dostaje się ją dopiero po wyprowadzce, a w przypadku Vonovii może to potrwać nawet 2 miesiące, jak dowiedziałem się od znajomych.

Ostatecznie szacuję, że na przeprowadzkę, kaucję i remont potrzebuję około 5000 euro, których po prostu nie mam, a co w końcu wpędza mnie w błędne koło zadłużenia.

Mogę tu tylko zaapelować do Państwa serca, bo nie jestem śmiertelnie chory ani nie muszę sprowadzać zmarłego do domu, ani nic w tym rodzaju, ale nie rozpocząłbym tej akcji, gdybym nie widział tej potrzeby.

Oczywiście próbuję też sprzedać na eBayu Kleinanzeigen rzeczy, które nie są mi w domu absolutnie potrzebne.

Zaczynając od zestawu naczyń, koszulek piłkarskich, zestawu dla fanów Coca-Coli, piły tarczowej i wielu innych rzeczy.

https://www.kleinanzeigen.de/s-bestandsliste.html?userId=122034815