W medycynie nie uznaje się pacjentów cierpiących na ból.

Dla pacjentów cierpiących na ból wystarczająco trudne jest to, że nie otrzymują oni leczenia w Austrii, i to pomimo wielokrotnych wezwań skierowanych do Austrii, aby zrobiła więcej dla tych osób.

Austriacki system socjalny uniemożliwia również pacjentom cierpiącym na ból leczenie za granicą, ponieważ nie uznaje ich za osoby niepełnosprawne, mimo że ból ogranicza ich funkcjonowanie w większym stopniu niż inne, już uznane niepełnosprawności.

Jako osoba cierpiąca na ból bardzo rzadko ma się okres bez bólu, w którym można zająć się własnym gospodarstwem domowym, dlatego zazwyczaj korzysta się ze wsparcia pomocy domowych i opiekunów lub krewnych.

To, co dla osób zdrowych stanowi niewielkie wyzwanie, dla pacjentów cierpiących na ból jest odyseją o niepewnym wyniku. Wyjście do sklepu staje się maratonem i nie tylko powoduje obfite pocenie się, ale także wymaga fazy odpoczynku po tej w zasadzie krótkiej czynności, co odczuwa się nawet w postaci kilkudniowego bólu.

Często już 15 minut spędzonych przy kuchence jest tak męczące, że krótka przerwa na odpoczynek sprawia, że pizza w piekarniku się przypala, a ryż przywiera do patelni.

Z punktu widzenia PVA, ÖGK i AMS osoby te są jednak klasyfikowane jako zdolne do pracy, ponieważ ból nie jest widoczny, a choroba nie jest uznawana za poważne ograniczenie.

Dni, w których pacjent cierpiący na ból prawie go nie odczuwa, są absolutnie rzadkie, a w tym czasie pacjent nie powinien wykonywać swoich obowiązków domowych ani po prostu cieszyć się czasem bez bólu – NIE, ustawodawca przewiduje, że pacjent cierpiący na ból powinien w tym czasie wykonywać pracę zawodową. Dla ustawodawcy nie ma znaczenia, że dni te są nieprzewidywalne lub nie występują z pewną regularnością.

Każdy pacjent cierpiący na ból musi liczyć się z tym, że nie będzie mógł spać w nocy, gdy odczuwa ból, i że opuścił już kilka terminów w instytucjach publicznych lub urzędach, ponieważ zasnął dopiero wczesnym rankiem lub nie spał od kilku dni, co prowadzi do omdleń i wypadków w domu.

Podawane opiaty działają tylko wtedy, gdy ból jest nieco mniejszy, a przy silnym bólu osoby dotknięte chorobą często próbują pozbyć się bólu z głowy poprzez spokojne leżenie, co w większości przypadków po prostu nie przynosi efektu i osoba dotknięta chorobą godzinami męczy się z bólem.

Ponieważ pacjent cierpiący na ból spotkał się z tak wielkim brakiem zrozumienia ze strony lekarzy, coraz bardziej wycofuje się ze społeczeństwa i systemu opieki zdrowotnej, ponieważ nie ma długotrwałych i skutecznych metod leczenia, które zmniejszyłyby jego cierpienie.

Pacjent cierpiący na ból zostaje pozostawiony samemu sobie i swoim bólom.

Zbieram pieniądze na kroki prawne przeciwko arbitralności państwa, które pozostawia tych ludzi samym sobie i pozbawia ich środków do życia poprzez brak uznania ich sytuacji. Precedens mógłby wprowadzić zmiany w systemie i wreszcie umożliwić osobom dotkniętym tym problemem leczenie za granicą, gdzie wdrożono wytyczne dotyczące kompleksowego leczenia bólu.

Chodzi również o to, aby państwo pokryło koszty tych terapii lub zrekompensowało pacjentom swoją bezczynność w taki sposób, aby można było sfinansować te terapie.

Osobistą relację z tej sytuacji w Austrii znajdziesz pod linkiem