Cześć! Tu Tamás i Vera, twórcy filmu „Pan psów”. Film obejrzało już prawie pół miliona osób – dziękujemy za mnóstwo opinii, to niesamowite uczucie, że tak wielu z was zrozumiało i doceniło ten film. 97,8% z 19 000 reakcji na YouTube jest pozytywnych, ale wasze komentarze są dla nas o wiele ważniejsze. Przeczytaliśmy wiele inspirujących, a czasem poruszających przemyśleń, które bardzo wiele dla nas znaczyły.

Do tego stopnia, że choć w ostatnich dniach spotkaliśmy się z wieloma różnymi zarzutami, nie załamaliśmy się. Część tych zarzutów dotyczyła prawdziwości wypowiedzi osób występujących w filmie. Na to możemy tylko powiedzieć: każde stwierdzenie możemy potwierdzić. A wszystkim, którzy kwestionują szczerość wypowiadających się, życzymy wszystkiego najlepszego. Kto jednak ma w tej sprawie jakieś pytania, niech uważnie obejrzy film, a potem wywiad z Gergelym Kovácsem w programie „Partizán”.

Ale nie dlatego teraz piszemy.

Piszemy, ponieważ jednym z najzabawniejszych zarzutów było to, że

A) film sfinansowała gazeta „Tisza”,

B) film sfinansowała Piroska Visi, radna 12. dzielnicy, która w nim występuje.

W rzeczywistości jednak to my na razie finansujemy ten film.

A dokładniej: prawie cztery tygodnie temu, kiedy zdecydowaliśmy się wkroczyć w to całe szaleństwo, myśleliśmy jeszcze o półgodzinnym filmie. Potem z tego powstał pełnometrażowy film dokumentalny. Pierwotną datą premiery miał być 1 kwietnia, ale po prostu nie zdążyliśmy na czas.

Bardzo szybko stało się jasne, że nie damy rady tego zrealizować wyłącznie we dwójkę. Tamás pracował jako operator, technik dźwięku i oświetlenia, montażysta i reżyser, a Vera zajmowała się montażem, a także redagowaniem, reportażami, organizacją, przetwarzaniem dokumentacji, poszukiwaniem materiałów archiwalnych itp. W międzyczasie okazało się, że potrzebna jest nie tylko animacja czołówki, ale także mnóstwo animacji dokumentalnych, co więcej, ostatecznie nagraliśmy 12 wywiadów, z których 11 trafiło do filmu – tego nie byliśmy w stanie zrobić we dwoje.

Więc chociaż Tamás używał do kręcenia własnego sprzętu, z wyjątkiem jednej z trzech kamer, a film powstawał w biurze jego firmy – od nagrań po postprodukcję – potrzebowaliśmy dodatkowej pary rąk. Skontaktowałem się więc ze starym przyjacielem, który często i chętnie wspiera organizacje społeczne. Opowiedziałem mu, nad czym pracujemy, a on od razu powiedział, że się przyłącza. Ponieważ wtedy jeszcze wierzyliśmy, że we dwójkę, plus animator i ewentualnie jeszcze montażysta, damy radę to zrobić, jako budżet wyznaczyliśmy 500 tysięcy forintów. I tyle właśnie dostaliśmy.

Tyleż jednak nie wystarczyło na nakręcenie filmu.

Zrealizowaliśmy ten film dla ofiar, dla naszego kraju i dla własnego sumienia. Jeśli więc kosztowało nas to stosunkowo dużo pieniędzy (naszą pracę wykonaliśmy pro bono), to po prostu to przełkniemy. Ale jeśli uważacie, że ten film był ważny, i to nie po to, żeby psy nie dostały tego jednego procenta, ale dlatego, że są historie, które trzeba opowiedzieć, to będziemy wdzięczni, jeśli przyczynicie się do pokrycia kosztów.

W poniższym zestawieniu zobaczycie, na co dokładnie i ile wydaliśmy.

Jeśli uda się zebrać środki, będziemy bardzo wdzięczni. Jeśli nie, damy sobie radę, bo to my się tego podjęliśmy.

BIURO – 

200 000 Ft miesięcznie za wynajem, dwa tygodnie pracy, dopóki nic innego się nie wydarzyło, 100 000 Ft.

MONTAŻ01 

przy stawce 20 000 Ft dziennie przez 10 dni, 200 000 Ft

MONTAŻ02 

przy stawce 20 tys. dziennie przez 11 i pół dnia, 230 000 Ft

ANIMATOR 

jednorazowo 60 000 Ft

MONTAŻYSTA03 

19 000 Ft dziennie przez 5 dni, 95 000 Ft

ANIMATOR02 

150 000 Ft 

Nie uwzględniamy istniejących subskrypcji (Adobe, internet itp.), koszt oprogramowania niezbędnego do produkcji to Grave Robber, 30 dolarów, ok. 12 000 Ft

W tym miejscu chcielibyśmy podziękować naszej wspaniałej ekipie za pełną entuzjazmu pracę i głębokie zrozumienie idei filmu! Bez Was naprawdę by się nie udało.

A teraz rozliczenie:

Łączne koszty: 847 000 Ft

Deficyt: 347 000 Ft

Dzisiejszy kurs euro: 363,95, czyli deficyt wynosi 2327 euro

Dziękujemy za pomoc! Zbiórkę ustawiamy na stałą kwotę, w żadnym wypadku nie chcemy zarobić na tym ani jednego forinta.