Nazywam się Cornelia, jestem samotną, ciężko pracującą matką cudownego i mądrego chłopca. Jego ojciec – mój mąż – czuwa nad nami z nieba już od 8 lat; to on jest aniołem, który chronił mnie i utrzymał przy życiu po tym strasznym wypadku, w którym brałam udział miesiąc temu...

Wyszłam ze szpitala z licznymi obrażeniami, a rachunki za leczenie praktycznie pozbawiły mnie pieniędzy...

Jestem zdesperowana, mam depresję, nie mogę spać, jeść, odczuwam ogromny ból z powodu obrażeń, a ponieważ nie mogłam pracować, znalazłam się teraz w sytuacji, w której nie stać mnie na opłacenie czynszu i tak bardzo się boję, że jeśli nie zapłacę czynszu, zostanę z synem na ulicy... Jestem zdesperowana... Czuję się w impasie, ponieważ nie mogę pracować, niestety nie mam nikogo, kogo mogłabym poprosić o pomoc, poza wami, dobrzy ludzie...

Proszę, pomóżcie mi, abym nadal miała dach nad głową, mogła wyzdrowieć i wrócić do pracy oraz przetrwać ten bardzo trudny okres, z którym teraz się borykamy.

Niech Bóg błogosławi każdego z was i z całego serca dziękuję za waszą pomoc! To dla nas znaczy wszystko!