Cześć, mam na imię Tina i zupełnie się tego nie spodziewałam!!!

Przepraszam, ale życie jakoś nagle nas przytłacza. Podczas drugiej ciąży zdiagnozowano u mnie POChP III stopnia. Jestem stolarzem i ślusarzem, a raczej byłem. I uwielbiałem pracować. W pracy często bywałem na budowach, a w weekendy na imprezach. Festyn miejski – montaż i demontaż. Jarmark bożonarodzeniowy – montaż i demontaż.

A w pozostałym czasie byłam mamą, z babcią i mamą w tle, które mnie wspierały. Oczywiście z biegiem lat było coraz gorzej i musiałam przestać pracować. Moi chłopcy uwielbiali, kiedy w czwartek rano zabierałam ich do szkoły lub przedszkola i wiedzieli: „OK, babcia, czyli ich prababcia, odbierze ich dzisiaj, a mama przyjedzie dziś w nocy i wsadzi nas do samochodu. Zawsze pachniało watą cukrową i kiełbasą”, mówili. Kiedy już nie mogłam, babcia też się pogubiła, zachorowała na demencję. W grudniu niestety zmarła, a teraz mama ma demencję. Ale moja mama niestety „nawaliła”. Została teraz skierowana do szpitala przez sędziego. Ponieważ sama nie chciała uwierzyć w to, co się dzieje. Nie płaciła czynszu, prądu i innych ważnych rzeczy. I nikt nie wie, gdzie są pieniądze. Jestem teraz zupełnie sama i muszę się wszystkim zająć. Ale mój wózek inwalidzki się zepsuł. Mam teraz Erad Agora 10 km/h. Wystarczy jednak na zakupy i odwiedziny u mamy. Czy możecie mi proszę pomóc? Chętnie przedstawię rachunki. Po prostu potrzebuję teraz tej pomocy. Resztę próbowałem wyjaśnić z opieka społeczną, zakładami komunalnymi i wynajmującym. Mam nadzieję, że będą cierpliwi. Ale muszę być mobilny. Moja mama jest zupełnie sama. Żadnych odwiedzin!!! Proszę, proszę, bądźcie tacy mili. Dziękuję