Cześć

Nazywam się Soraya i mam 3 lata.

Właściwie jestem bardzo wesołą dziewczynką, która zawsze dużo się śmieje i lubi czasem wygłupiać się.

Teraz mam tylko mamę, nie wiem, dlaczego tata zostawił mnie i mamę samych.

Mama mówi, że może kiedyś wróci.

Ale ja w to nie wierzę, bo nie ma go już tak długo!

Mama i ja jesteśmy zawsze razem. Kiedy mama mówi, że idzie gdzieś beze mnie, płaczę tak długo, aż szybko wraca.

Robię to, bo boję się, że już nie wróci.

Wiem, że mama nigdy mnie nie opuści, ale lepiej dmuchać na zimne!

W nocy często słyszę, jak mama płacze, bo mówi, że ma wiele zmartwień.

Myślę, że płacze też dlatego, że tęskni za moim tatą, a ja też tak bardzo!

Ale znam sztuczkę, dzięki której mama nie jest już taka smutna.

Wczołgam się do jej łóżka i daję jej mnóstwo buziaków.

Robię to tak długo, aż mama znów się śmieje!

Ostatnio to jednak nie działa już tak dobrze, bo mama wyjaśniła mi, że musimy wyprowadzić się z tego domu.

Pani, do której należy ten dom, potrzebuje go teraz dla swojej rodziny, a ja i mama nie wiemy, gdzie teraz będziemy mieszkać i spać!

Moja mama bardzo się boi, co się ze mną stanie i jak będzie dalej z nami!

Dlatego mama miała jeszcze ostatnią nadzieję dla nas.

Powiedziała mi, że są też ludzie, którzy mają dobre serce i cieszą się, gdy mogą pomóc innym i coś im ofiarować.

Powiedziała mi, żebym mocno wierzył, że wkrótce będziemy mieli własny dom.

Powiedziała mi, że musimy być bardzo wdzięczni za wszystko, co otrzymujemy.

I obiecała mi, że nigdy mnie nie zostawi, bez względu na to, co się stanie!

Dlatego ja i moja mama prosimy wszystkich ludzi, którzy teraz widzą naszą historię, o pomoc!

Abyśmy wkrótce mieli z mamą prawdziwy dom!

Z całego serca

Bardzo dziękuję ❤️

Soraya