Wyobraź sobie, że pewnego dnia twój partner opuszcza dom wraz z dzieckiem i nigdy nie wraca.

W Japonii takie sytuacje dotykają ponad 150 000 rodzin rocznie. Pozostawieni rodzice tracą wszelkie prawa rodzicielskie, stając się dla swoich dzieci obcymi ludźmi.

„Forever Mine” to album fotograficzny zawierający serię intymnych historii 13 rodziców, którzy w ciągu jednej nocy wbrew swojej woli stracili dzieci i prawa rodzicielskie, ukazujący dramat ich walki z bezlitosnym systemem prawnym. Dokumentując ich historie, staram się dać głos tym, którym system odmówił szansy.

Wesprzyj nas, kupując jeden z poniższych wariantów albumu,abyśmy mogli opublikować tę książkę i dać porzuconym rodzicom szansę na to, by ich historie zostały wysłuchane.

  • O PROJEKCIE:

Japoński system prawny opiera się na XIX-wiecznych przepisach dotyczących rodziny, które nie uznają wspólnej opieki nad dzieckiem i nie traktują uprowadzenia dziecka przez jednego z rodziców jako przestępstwa. W rezultacie co roku ponad 150 000 dzieci traci kontakt z jednym z rodziców. Po rozwodzie tylko jedno z rodziców ma prawo do opieki nad dzieckiem. Rodzic, który został porzucony, traci wszystkie prawa rodzicielskie. Nie ma prawa wiedzieć, gdzie mieszka dziecko, gdzie się uczy, jak się czuje. Nie ma prawa do spotkań.

Jednego dnia jesteś rodzicem, następnego już nie, a policja i sąd mówią:

„Wracaj do domu, zapomnij, że byłeś rodzicem! Wyobraź sobie, że twoje dziecko nie żyje!” – wspomina jedna z postaci.

Rodzice nie mogą jednak zapomnieć.

Tomas Savicas ostatni raz widział swoją córkę Gabriele ponad osiem lat temu. Wciąż łapie się na tym, że na ulicy zagląda do wózków, szukając swojej dziewięciomiesięcznej córki – tyle właśnie miała Gabriele, kiedy została zabrana z domu przez jego byłą żonę.

Mieszkałem w Japonii od ponad trzech lat i nie miałem pojęcia o tej niesławnej praktyce. Dowiedziałem się o niej dopiero, gdy poznałem historię ojca urodzonego we Francji, Vincenta Fichota, który w akcie desperacji, wykorzystując wszystkie prawne środki, by odzyskać dzieci porwane przez swoją japońską żonę, postanowił rozpocząć strajk głodowy podczas Igrzysk Olimpijskich w Tokio w 2021 roku. Wtedy właśnie wiadomość o porwaniach rodzicielskich w Japonii obiegła świat. Będąc w szoku z powodu tego, jak niesprawiedliwe i naruszające prawa dziecka jest to zjawisko, nie mogłam się powstrzymać przed opowiedzeniem historii o bohaterstwie, ale także o strasznej traumie, z jaką borykają się rodzice walczący z systemem na co dzień.

Makieta albumu fotograficznego „Forever Mine” (2021–2023) znalazła się na krótkiej liście Hong Kong Dummy Award 2023, a w ramach tej nagrody album podróżuje obecnie po festiwalach albumów fotograficznych na całym świecie. Projekt był pokazywany na Kyotographie w 2022 i 2023 roku, a także na Wojnowski Photography Festival, a ostatnio podczas prezentacji Polish Women Photographers na Sopot Festival. Koncepcja , montaż i kierownictwo artystyczne powstały podczas warsztatów „Photobook as Object” w 2022 roku, prowadzonych przez Yumi Goto i Jana Rosseela we współpracy z Reminders Photography Stronghold. 

 • DLACZEGO TA KSIĄŻKA JEST TAK WAŻNA?

Uprowadzenie dziecka przez jednego z rodziców to bolesna rzeczywistość dla wielu rodzin w Japonii, gdzie wyzwania prawne i kulturowe utrudniają rodzicom utrzymywanie relacji z dziećmi po rozstaniu. Poprzez osobiste historie nasza książka zwiększa świadomość na temat złożoności i emocjonalnego wpływu alienacji rodzicielskiej dzieci. Dzięki dzieleniu się prawdziwymi historiami i doświadczeniami może pomóc w informowaniu opinii publicznej i decydentów o powadze tej kwestii. Ponadto książka ta stanowi miejsce, w którym rodzice mogą zabrać głos – tak często zagłuszany i niesłyszalny.

  • KIM JESTEM?

Jestem fotografem, dokumentalistą. W centrum moich zainteresowań zawsze znajduje się człowiek. Ten, którego los potraktował niesprawiedliwie, lub ten, który nie ma możliwości wyboru. Opowiadam o tym, co mnie fascynuje, co mnie zachwyca, co mnie boli, posługując się językiem fotografii. Słucham historii tych, którzy żyją w cieniu wielkiego świata, często na marginesie życia społecznego i gospodarczego. Staram się uchwycić zmiany zachodzące we współczesnym społeczeństwie. Interesuje mnie to, co nowe, oraz to, co po prostu znika wraz z odchodzącym pokoleniem. Nagrodą jest dla mnie czas i historie, którymi ktoś zechciał się podzielić, a jednocześnie cieszę się, że moja praca została doceniona przez jurorów ze świata fotografii i filmu.

Jestem laureatką konkursu World Press Photo oraz Nagrody Ministra Kultury (2013), zdobywczynią 8 nagród w konkursie Grand Press Photo, w tym dwóch Grand Prix, gdzie przez ostatnie 6 edycji zasiadałam w jury. Ukończyłam PWSFTviT w Łodzi oraz Szkołę Filmu i Teatru Dokumentalnego w Moskwie. Jestem członkinią Women Photographers i Polish Women Photographers, uczestniczką programu Canon Ambassador (2013–2018). Uwielbiam być w ruchu. Mieszkałam i pracowałam w Warszawie, Moskwie, Tokio, Hongkongu i Bukareszcie.

Wszystkie projekty można obejrzeć tutaj: www.annabedynska.pl

  • O książce:

- Liczba stron: 300

- Format: 15x21 cm

- Zdjęcia i teksty: Anna Bedyńska

- Projekt graficzny: Anna Bedyńska, Andrzej Dobosz / dobosz.studio

- Kurator projektu: Adrian Wykrota

- Języki: angielski / japoński

- Wydawca: Fundacja Pix.house / www.pix.house

Wysyłka: po 1 października 2024 r.

Premiera książki: wrzesień 2024 r. podczas rezydencji artystycznej i wystawy w Pix.house

 • Czego potrzebujemy? •

Książka jest już zaprojektowana i gotowa do publikacji. Potrzebujemy wsparcia, aby pokryć wysokie koszty druku. Wasz wkład pomoże stworzyć książkę, która będzie nie tylko wizualną narracją, ale także narzędziem dokumentacji społecznej i edukacji. Mamy ambitne plany . Naszym celem jest, aby książka dotarła do organizacji i decydentów w Japonii oraz do Parlamentu Europejskiego, wpływając na zmiany prawne, które chronią rodziny.

Wierzę, że „Forever Mine” ma szansę coś zmienić,

a dzięki Twojemu wsparciu jest to możliwe.