Z sercem przepełnionym smutkiem i nadzieją zwracam się do Państwa z prośbą. W tej chwili czuję się zagubiona, nie wiedząc, do kogo się zwrócić, ponieważ osoby, na które liczyłam najbardziej, dały mi do zrozumienia, że jestem nic nie warta, do tego stopnia, że sprawiły, iż czuję, iż lepiej byłoby, gdybym zniknęła. Wszystkie moje wysiłki zmierzające do spełnienia marzeń napotykają na wyrzuty sumienia i chęć poddania się. Starałam się jak mogłam, by oprzeć się tej presji, ale im bardziej się trzymam, tym gorzej czuję się psychicznie, a życie wydaje się mnie prześladować.

Moje życie było ciągłą walką, pełną upokorzeń, nie tylko ze strony moich własnych rodziców, a studia pozostawały jedyną pociechą. Jednak nawet tam zmagam się z presją, nad którą nie mam kontroli, uniemożliwiającą mi poczucie spokoju. Długi się piętrzą i wyczerpują mnie do tego stopnia, że muszę brać leki, aby znaleźć spokój.

Jako student zagraniczny, zmaganie się z długiem przekraczającym 10 000 euro, bez wsparcia rodziny i stypendium, znacznie komplikuje moją sytuację. Dlatego naprawdę potrzebuję Państwa pomocy, ponieważ moje własne wysiłki nie pozwalają mi poradzić sobie z tym wszystkim.

Jeśli moglibyście mi pomóc choćby w pokryciu 1/3 całkowitej kwoty moich czesnych, abym mógł pokryć część kosztów i uwolnić się od tego ciężaru, będę wam dozgonnie wdzięczny. Dziękuję za uwagę.