Cześć, jestem Kinga. Może opowiem wam trochę o sobie. Mam 22 lata i od około półtora roku mieszkam w domu. Przez 3 lata przebywałam w zakładzie poprawczym dla nieletnich, a przedtem przez rok w ośrodku dla nieletnich. Podczas pobytu nawróciłam się i dzięki temu pomagałam w kościele przy organizacji różnych wydarzeń, śpiewałam też w chórze kościelnym. Z zawodu jestem krawcową, dzięki czemu mogłam spełnić prośbę księdza i uszyć maskotki dla dzieci, oczywiście na cele charytatywne. Zawsze pomagałam ludziom, nawet gdy nie miałam na to okazji ani środków. Mimo mojego dobrego serca życie nie potoczyło się tak, jakbym tego chciała. Kiedy miałam 10 lat, zmarł mój ojciec, był bardzo chory... Dwa lata później zmarł mój starszy brat... Zostałyśmy same z mamą. Z tego powodu popadłam w depresję, co było główną przyczyną moich złych decyzji... Całe moje życie było pod górkę i niestety z czasem to się nie zmieniło. Wciąż szukam nowej pracy, bo dostaję tylko zlecenia. Nikt nie chce praktykantki na umowę o pracę. Studiuję w niepełnym wymiarze godzin w liceum ogólnokształcącym dla dorosłych, aby móc zdać egzaminy końcowe i uzyskać przynajmniej pełne wykształcenie średnie. Moim największym marzeniem jest kupno własnego mieszkania. Byłoby wspaniale, gdyby miało dwa pokoje, abym mógł w przyszłości pomyśleć o powiększeniu rodziny. Utrzymanie własnego mieszkania jest tańsze niż płacenie komuś za to, bym mógł mieszkać w jego mieszkaniu. Nie chcę zaciągać kredytów, a potem prosić o pomoc w ich spłacie. Jestem pewien, że każdy z was wie, jak to wygląda w prawdziwym życiu. Własne mieszkanie to moje największe marzenie, ale niestety jest ono tak odległe. Byłabym szczęśliwa, gdyby udało mi się zebrać przynajmniej część pieniędzy, przynajmniej na mój własny wkład, resztę jakoś dam radę skrobać. Będę wdzięczna za każdego złota, bo wiem, że każdy z nich jest bardzo cenny. Możecie zebrać dowolną kwotę już od jednego złota, dzięki czemu wiele osób otrzymało już wsparcie.