Witam wszystkich,

moje życie zmieniło się w lipcu 2022 roku, kiedy niespodziewanie doznałem udaru mózgu, którego prawie nie przeżyłem, ponieważ niestety znaleziono mnie dopiero 3 dni później. W tym czasie miałem 35 lat.

Miałem paraliż prawej strony ciała, niewyraźną mowę i żadnego wspomnienia o sobie samym.

Od tamtej pory każdego dnia walczę o powrót do życia, udało mi się przejść z wózka inwalidzkiego do chodzenia o lasce, znów mówię (dzięki logopedii i fizjoterapii)...

NIESTETY

po roku nastąpiło pogorszenie, w wyniku czego w lipcu 2023 roku zdiagnozowano u mnie niepełne wyleczenie po udarze oraz ryzyko wystąpienia w każdej chwili napadów padaczkowych, a także to, że na zawsze pozostanę niepełnosprawny.

Doprowadziło to do ciężkiej depresji, którą obecnie udaje mi się znosić dzięki tabletkom. Rozwinął się u mnie również zespół bólowy, który w niektóre dni unieruchamia mnie fizycznie.

Codziennie potrzebuję pomocy w codziennej opiece ze strony bliskich i personelu opiekuńczego.

Od czasu tego losowego wydarzenia, które przerosło moje siły, otrzymuję rentę z tytułu niezdolności do pracy oraz orzeczenie o 70% stopniu niepełnosprawności i 2 oznaczeniach.

TERAZ DO MOJEJ SPRAWY: potrzebuję specjalnej diety z powodu zespołu bólowego, za którą muszę pokrywać koszty samodzielnie, a ponieważ mam ograniczenia fizyczne i zdrowotne oraz nie mogę opuszczać mieszkania bez opieki, jestem na skraju finansowej ruiny. Potrzebuję waszej pomocy, aby dalej walczyć i wyjść z tej trudnej sytuacji finansowej.

Dziękuję za przeczytanie mojej historii i za to, że zrobicie pierwszy krok, przekazując niewielką darowiznę, a kolejne będą następować. Proszę, udostępnijcie moją historię.

Pozdrawiam, Jennifer Maruhn

Pod koniec również przekażę darowiznę na rzecz organizacji zajmującej się udarami mózgu