Witam, 

nazywam się Anežka Königová. W maju skończę 19 lat. Zakładam, że zobaczy to ktoś, kto mnie zna, a nie jest mi z tego powodu przyjemnie. W każdym razie muszę podzielić się swoją historią życia, ponieważ jestem całkowicie zdesperowana i nie wiem, co dalej. 

Jestem bezrobotną osiemnastolatką, niestety już nie studiuję. W 2021 roku rozpoczęłam naukę w liceum medycznym (w szkole podstawowej w dziewiątej klasie miałam same piątki, byłam mądra). Pierwszy rok przeszłam bez problemów, to było moje marzenie! Chciałam potem pójść na studia i pracować na oddziale położniczym. Niestety w drugiej klasie pojawiły się komplikacje zdrowotne, przestałam chodzić do szkoły z powodu hospitalizacji (miałam cysty w ciele, jedna 16 cm, druga 12 cm), cierpiałam, a miałam zaledwie 16 lat. Jednak nie poddałam się i spróbowałam powtórzyć drugi rok. Kiedy sytuacja wyglądała obiecująco, byłam zmuszona zakończyć naukę, ponieważ pojawiły się nowe problemy. Nie radziłam sobie z praktykami, co chwilę było mi niedobrze i prawie nie chodziłam już do szkoły. Stwierdzono u mnie przepuklinę dysku, kamień w nerce, a w połączeniu z nadwagą było to piekło. Częste wymioty i bóle, których nie mogłam znieść. W listopadzie tego samego roku zapisałam się do szkoły zawodowej z myślą, że nie będzie tak surowo traktowano nieobecności; konkretnie był to kierunek cukierniczy, (chociaż byłam w klasie z piętnastolatkami, a miałam osiemnaście lat, próbowałam wszystkiego, byle tylko mieć przyszłość). Pieczę od dziewiątego roku życia, wiedziałam o tym wszystko, to była moja pasja, nadzieja, że będę mogła później prowadzić własną działalność i robić to, co mnie bawi. Pierwszy rok dałam radę, ale drugi zaczęłam i w grudniu znowu zakończyłam. Kolejne marzenie się rozpadło. Możliwość posiadania własnej cukierni lub pieczenia tortów na zamówienie. Moje zdrowie nie było w najlepszym stanie. W ten sposób dochodzimy do roku 2025. Jestem zarejestrowana w Urzędzie Pracy i od kwietnia znalazłam pracę dorywczą. Jednak będę mogła zarabiać tylko wtedy, gdy wyrejestruję się z Urzędu Pracy. Zarobię trochę pieniędzy, ale po opłaceniu składek na ubezpieczenie, transport i wszystko inne, zostanie mi ledwie na opłacenie biletów na następny miesiąc, a na nowo założone konto oszczędnościowe będę mogła wpłacić co najwyżej kilka koron. Dlaczego o tym piszę? Nie chcę skończyć tylko z wykształceniem podstawowym. Chcę zarobić na egzaminy zawodowe, żeby dokończyć szkołę średnią, ale do tego potrzebuję pracy. Żeby znaleźć lepiej płatną pracę, potrzebuję prawa jazdy, bo mieszkam na wsi, a autobusy jeżdżą rzadko. Z tego powodu nigdzie nie chcą mnie zatrudnić. Aby uzyskać prawo jazdy, potrzebuję pieniędzy, ale jak je zarobić?! Naprawdę, proszę mi wierzyć, kiedy piszę, że próbowałam i zbadałam chyba wszystkie możliwości… nie daje mi to spać. Chcę prowadzić normalne życie, chcę zarobić pieniądze na naukę, ponieważ po prostu nie radzę sobie z nieobecnościami, i chcę, a raczej potrzebuję samochodu... 

To dla mnie niezwykle ważne, w tak młodym wieku całe moje życie się popsuło, chcę mieć nadzieję, że moje życie jeszcze się nie skończyło, ale że mogę żyć normalnie. Dlatego proszę was, każdego, kto się przyczyni lub przynajmniej przeczyta moją historię, będę mu niezmiernie wdzięczna. Wdzięczna za szansę na nowy początek i spełnienie mojego marzenia. 

Pieniądze zostaną przeznaczone na opłacenie prawa jazdy i starszego samochodu na początek, abym mogła dojeżdżać do przyszłej pracy, którą dzięki temu łatwiej mi będzie znaleźć. Nie jestem osobą, która chciałaby coś dostać za darmo, nie robiąc nic w zamian, ale próbowałam już tak wiele... poza tym, co może się źle skończyć, to się źle skończy... dlatego nie proszę o dodatkowe pieniądze, na resztę marzenia chcę zarobić sama, żeby było to zasłużone😔 nie mogę opisać całej historii, bo to wystarczyłoby na książkę, a i tak jest już dość długa. W każdym razie... 

Jeszcze raz bardzo dziękuję, docenię każdą koronę. Miłego dnia.

Anežka Königová