Cześć!

Jestem młodą kobietą mieszkającą w dużym włoskim mieście.

Właśnie zakończyłam wieloletnie wspólne mieszkanie i w tych dniach przeprowadzam się do kawalerki, w której będę mieszkać sama. Ze względu na wygórowane ceny wynajmu znalazłam małe, puste mieszkanie, które trzeba całkowicie umeblować, za czynsz nieco niższy od średniej – jedyne, na które faktycznie mogę sobie pozwolić z moją pensją, jeśli weźmiemy pod uwagę, że trzeba doliczyć media, podatki, różne wydatki i konieczność pokrycia tego wszystkiego z pensji w wysokości 1200 euro.

Początkowe wydatki związane z przeprowadzką, w tym kaucja, opłaty agencyjne, koszty zakupu kuchni i mebli, stanowią dla mnie spore obciążenie.

Jestem więc tutaj, aby poprosić tych, którzy znajdują się w lepszym, bardziej pomyślnym i szczęśliwszym okresie życia i mieliby ochotę mi pomóc, o wkład, który w ogóle nie obciąży ich finansów, ale który dla mnie może w tej chwili wiele znaczyć. W jedności siła i być może, sumując kwotę równą cenie kawy, będę mógł odetchnąć z ulgą dzięki Wam.

Do tej sytuacji dochodzi jeszcze moja kariera, wyjaśnię to dokładniej: robię doktorat z dydaktyki matematyki, bo naprawdę mocno wierzę w potrzebę poprawy sytuacji w nauczaniu i uczeniu się matematyki na całym świecie. Doktorat we Włoszech jest naprawdę marnie opłacany i nie pozwala na wykonywanie innych, dobrze płatnych prac w tym samym czasie. W tym roku pojawiła się dla mnie możliwość, równolegle do studiów doktoranckich, uczestniczenia w kursach uprawniających do nauczania po cenie obniżonej w stosunku do tej, którą zapłaciłbym, gdyby zdecydował się na to później: 1800 euro zamiast 2400. To faktycznie najlepszy rok na udział w tych kursach, ponieważ w przyszłym roku będę miał zobowiązania związane z doktoratem, które uniemożliwią mi uczestnictwo w nich. Robić te dwie rzeczy jednocześnie będzie bardzo męczące psychicznie i fizycznie, ale mnie to nie przeraża. Prawdziwą przeszkodą jest jednak cena, której w tej chwili naprawdę nie jestem w stanie pokryć, z powodów, o których wspomniałem wcześniej.

Proszę Was o niewielką pomoc w budowaniu, w ten czy inny sposób, mojej przyszłości! Nie wiem, czy bardziej podoba Wam się pomysł pomocy w zakupie domu, czy w opłaceniu tego kursu kwalifikacyjnego. Jeśli pomożecie mi kwotą równą cenie kawy w kawiarni, będę szczęśliwa. Pomyślałam, że byłoby miło, gdyby ktoś zdecydował się pomóc mi większą kwotą, umieścić to w podziękowaniach mojej pracy doktorskiej, która powstanie za dwa lub trzy lata. Chciałabym umieścić wasze nazwiska w podziękowaniach, ponieważ zdecydowaliście się zaufać moim planom życiowym, a co za tym idzie, mnie samej. Zawsze miło jest wiedzieć, że ktoś w nas wierzy.

Dziękuję i pozdrawiam.

Obyście zawsze, w razie potrzeby, mieli sprzyjający wiatr.

Sara