Po zmaganiach z uzależnieniem od hazardu, miesiącach spędzonych na odwyku i ogromnym długu, który musiałem spłacić wobec przyjaciół, rodziny, banków itp., przebyłem długą drogę i przekonałem się, jakie prawdziwe szkody może wyrządzić w ludziach branża hazardowa. Ból, samotność i całkowita beznadziejność to coś, czego niewiele innych uzależnień jest w stanie ci zadać. Sześć miesięcy po zakończeniu mojego rocznego pobytu w ośrodku rehabilitacyjnym czuję się, można powiedzieć, bardziej człowiekiem. Nie czuję się jak martwy trup na tym świecie, ale niestety droga powrotna jest długa i trudna. Samotność wciąż mi towarzyszy, podobnie jak poczucie rozpaczy, że wybory i grzechy przeszłości już przesądziły o mojej przyszłości – bez nadziei, bez miejsca i z długami na całe życie, bez żadnego wyjścia. Po tym, jak udało mi się zmniejszyć długi o połowę, przyszedłem tutaj, szczerze mówiąc z wielkim wstydem, aby poprosić was o pomoc. Sytuacja w moim kraju nie pomaga mi w tej sprawie, ponieważ praca jest bardzo słabo płatna, a podstawowe potrzeby oraz ogólne koszty życia są niebotyczne. Wstydzę się siebie i naprawdę jestem w trudnej sytuacji, więc jeśli ktoś byłby skłonny przekazać choćby jednego grosza lub centa, znaczyłoby to dla mnie naprawdę bardzo wiele. Mam nadzieję, że każdy, kto to czyta, ma się świetnie i nigdy nie znalazł się w takiej sytuacji jak ja. Życie jest naprawdę cudowne i byłbym wdzięczny, gdyby ktoś pomógł mi znów się nim cieszyć.