Od dawna wspieram tego chłopca – najpierw jako małego chłopca, potem nastolatka, a teraz młodego mężczyznę – przez całą szkołę podstawową. Powodem tego nie jest bynajmniej to, że chłopiec nie był chętny do nauki, ale fakt, że w żadnym kraju szkoła podstawowa nie jest bezpłatna. Bywały okresy, kiedy młody człowiek nie mógł chodzić do szkoły, ponieważ moja niewielka renta inwalidzka nie wystarczała na opłacenie czesnego, a dyrektor szkoły nie wpuszczał już Emmanuela na zajęcia z powodu zaległych opłat. Nie powstrzymało to jednak Emmanuela, chłopiec uczył się samodzielnie i w końcu wszystko to zostało nagrodzone, gdy latem ukończył szkołę podstawową.

Teraz jednak chciałabym spełnić marzenie chłopca i sprowadzić go do Finlandii, aby mógł uczyć się w liceum. Zasłużył sobie na to marzenie. I w tym naprawdę bardzo potrzebuję pomocy. Paszport, wiza, loty, czesne tutaj. Wszystko kosztuje.

Kiedy nastolatek naprawdę chce się uczyć i zapewnić sobie lepsze życie, uważam, że należy mu to umożliwić. I do tego dążę, niezależnie od tego, czy otrzymam pomoc od innych, czy nie. Moim sposobem na życie jest pomaganie dzieciom i młodzieży, choćby o krok, w realizacji ich marzeń.