Drodzy Przyjaciele,

Dwanaście lat temu po raz pierwszy usłyszałem diagnozę: neurogenna osteoartropatia Charcota. Niestety, zbyt późno. Choroba całkowicie zniszczyła moją stopę i kostkę. Jedynym rozwiązaniem w tamtym czasie (potwierdzonym przez trzech lekarzy) była amputacja. Jedenaście lat po amputacji ponownie muszę zmierzyć się z tą chorobą. Dzięki profesorowi Davidowi Armstrongowi z USA znalazłem specjalistów z Polski zajmujących się „stopą Charcota”. Choroba jest w zaawansowanym stadium, co widać na załączonych zdjęciach rentgenowskich, ale jest szansa, że tym razem uda się uratować moją nogę. Leczenie trwa już 16 miesięcy. Niestety, jest ono prowadzone na zasadach komercyjnych i poza moim miejscem zamieszkania. Wiąże się to z wysokimi kosztami, których na tym etapie nie jestem już w stanie samodzielnie pokryć. Zwłaszcza że regularne leczenie wielu innych schorzeń pochłania ogromne środki. Leczenie nie przywróci mi zdrowej stopy, ale po zakończeniu terapii i rehabilitacji odzyska ona w pewnym stopniu podstawową funkcjonalność, choć trudno mówić w tym przypadku o trwałym zakończeniu leczenia.

Ponadto od prawie czterech lat jestem niewidoma na jedno oko, a widzenie na drugie to ciągła walka. Pomimo mojej niepełnosprawności pięć razy przeszłam Camino de Santiago. Kocham świat, ludzi, spotkania. Nie wiem, ile czasu mi pozostało, ale chcę walczyć do końca, dając innym nadzieję i mój uśmiech. Środki zebrane w ramach tej zbiórki zostaną przeznaczone na leczenie i codzienne funkcjonowanie.

Do rozpoczęcia tej zbiórki zmotywował mnie Daniel, mój przyjaciel, którego poznałam podczas mojej ostatniej pielgrzymki Camino w 2023 roku. Chciałabym wrócić na ten szlak. Być może nie będzie to już możliwe, ale będę na zawsze wdzięczna za każde spotkanie, każdą rozmowę i każdą osobę, którą spotkałam w swoim życiu. Niektóre z nich były dla mnie darem, inne lekcją. Jestem wdzięczna za wszystko. 

Chciałabym podziękować każdemu z osobna za wszystkie wyrazy życzliwości i wsparcia. Dziękuję, że jesteście ze mną!!