Cześć wszystkim! Nigdy nawet nie przypuszczałam, że założę takie konto dla mojego maleństwa. Zacznę opowiadać o nim od dnia, w którym go znaleźliśmy – a raczej on znalazł nas. Trzy lata temu był jeszcze małym kotkiem i przychodził na nasz taras; mieszkamy na wsi, więc to nic niezwykłego. Jednak ten kot był inny – to on wybrał nas, byśmy się nim zaopiekowali, i od samego początku ufał nam w stu procentach. Później zachorowałam na raka, a on był przy mnie przez cały czas, pomógł mi przetrwać ciemne chwile i stanąć z powrotem na nogi. To dzięki niemu wciąż tu jestem i jestem mu za to bardzo wdzięczna, więc chcę mu pomóc żyć tak, jak on pomógł mi. 2 lipca poszliśmy do weterynarza i jedyne, co udało mu się wykryć, to wirus „FIP”, który jest dość powszechny u kotów i znany również jako „covid-19” dla kotów. Jednak nie ma na to jeszcze lekarstwa, a jeśli się tym nie zajmie, stan kota pogarsza się, aż w końcu nie może chodzić ani nic zrobić samodzielnie. Na rynku jest lek, który nie został jeszcze zatwierdzony medycznie. Zanim odkryto ten nowy lek, koty były uśmiercane, bo nie było leku, który mógłby zapobiec paraliżowi spowodowanemu przez wirusa. Rozmawiałam z wieloma osobami, których koty przeżyły dzięki temu lekowi. Jednak lek jest dość drogi i nie stać mnie na niego, bo wciąż chodzę na onkologię. Proszę, pomóżcie, jeśli możecie.