Nigdy nie sądziłam, że w wieku 59 lat będę prosić obcych ludzi o pomoc. Przez całe życie starałam się stanąć na własnych nogach, pracować i pomagać innym, kiedy tylko mogłam. Dzisiaj jednak znalazłam się w sytuacji, w której grozi mi utrata ostatniego miejsca, które mogę nazwać domem.

Mieszkam sama w małym, starym domku w Popradzie wraz z psem po mojej zmarłej mamie. Pracuję na pół etatu jako sprzątaczka w placówce służby zdrowia. Nie jest to praca zgodna z moim wykształceniem – mam dwa dyplomy wyższych uczelni i dodatkowe studia – ale w moim wieku bardzo trudno jest znaleźć lepsze zatrudnienie.

Moja sytuacja życiowa zaczęła się komplikować kilka lat temu, kiedy z powodu zaufania do byłego partnera wpadłam w kłopoty finansowe. Wzięłam na siebie długi z działalności gospodarczej, aby uratować rodzinę i firmę, ale sytuacja stopniowo się pogarszała. Po kryzysie gospodarczym i niezapłaconych fakturach wpadłam w spiralę zadłużenia i ostatecznie straciliśmy nawet mieszkanie mojej mamy.

Nastąpił okres, który był dla mnie bardzo trudny – ciągłe zmiany mieszkań, niepewność i próby rozpoczęcia wszystkiego od nowa. Mimo wszystko nigdy nie zrezygnowałam z pracy i starałam się stanąć na własnych nogach.

Największym wsparciem była dla mnie moja mama. Kiedy poważnie zachorowała, opiekowałam się nią aż do jej śmierci w 2021 roku. Jej odejście bardzo mnie dotknęło, a po tej stracie pogorszył się również mój stan zdrowia.

Jakiś czas temu udało mi się znaleźć mieszkanie w starszym domku. Kiedy się tu wprowadziłam, był w bardzo zaniedbanym stanie. Stopniowo własnoręcznie go sprzątałam, naprawiałam i upiększałam. Malowałam, naprawiałam drobne rzeczy, uporządkowałam ogród i starałam się, aby znów stał się domem.

Po długich latach niepewności w końcu znalazłam tu spokój. Do ogrodu chętnie przychodzą też moje wnuczki, które uwielbiają spędzać czas na łonie natury.

Teraz jednak grozi mi utrata tego domku. Dom ma kilku właścicieli, a jeden z nich naciska na jego sprzedaż. Właściciel, który wynajmuje mi dom, jest wobec mnie bardzo wyrozumiały i chętnie znalazłby rozwiązanie, abym mogła tu zostać. Zaproponował możliwość wykupienia udziału współwłaścicielskiego jego siostry, aby sytuacja się ustabilizowała.

Niestety, po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej i przy moich obecnych dochodach nie mogę wziąć kredytu. Znalezienie innego mieszkania jest dla mnie jednak prawie niemożliwe – czynsze w Popradzie są bardzo wysokie i wymagają dużych kaucji, których nie jestem w stanie zaoszczędzić.

Dlatego zdecydowałam się spróbować tej zbiórki.

Docelowa kwota 40 000 euro pomogłaby pokryć spłatę udziału we współwłasności i zapewnić mi możliwość pozostania w domku jeszcze przez kilka lat – do czasu, aż będę miała prawo do miejskiego mieszkania lub emerytury.

Nie proszę o luksus. Proszę tylko o szansę pozostania w miejscu, które własnymi rękami przekształciłam w dom.

Jeśli zdecydujecie się pomóc, będę wam z całego serca wdzięczna.