Nigdy nie sądziłem, że będę musiał się tym z kimkolwiek dzielić, ale nie daję już rady.

Nazywam się Daniel, mam 22 lata i mieszkam w Rumunii.

Dwa lata temu zachorował mój tata. Nieuleczalny rak płuc z przerzutami do kości.

Musiałem rzucić studia, aby zacząć pracować, i wziąłem pożyczkę, aby przenieść go do prywatnego szpitala w celu uzyskania dokładniejszego i szybszego leczenia. Niestety, było już za późno i straciłem go 2 miesiące później.

Potem musiałem wziąć kolejną pożyczkę, żeby móc opłacić pogrzeb.

Mieszkam sam, muszę płacić za czynsz, media, jedzenie i miesięczne raty bankowe. Ciągle refinansowałem kredyt, żeby jakoś przeżyć. Niestety, doszedłem do punktu, w którym pieniądze, które zarabiam co miesiąc, nie wystarczają już na pokrycie wszystkich wydatków.

Pracuję na dwa etaty, ledwo się odżywiam, prawie nie śpię, cały czas jestem zmęczona.

Gdyby 20 000 osób przekazało po 1 euro, mój dług w wysokości 20 000 euro zostałby spłacony i mogłabym „wznowić” swoje życie od miejsca, w którym je przerwałam. Ukończyć studia i zrobić coś ze swoim życiem.

Oto moja historia.

Dziękuję.