Światowy Dzień Świadomości Autyzmu przypada 2 kwietnia – jednak w naszym domu każdy dzień jest Dniem Świadomości Autyzmu ;)

Minęły już prawie trzy lata, odkąd dowiedzieliśmy się o wyjątkowej zdolności naszego syna. Trzy lata ciężkiej pracy, niesamowitych osiągnięć i bolesnych porażek. Radzenie sobie z dzieckiem o odmiennym sposobie funkcjonowania jest... trudne. Emocjonalnie, psychicznie, fizycznie i finansowo.

Koszty, które musimy na bieżąco pokrywać, to:

• opłaty za przedszkole terapeutyczne przeznaczone wyłącznie dla dzieci ze spektrum autyzmu (w tym roku o 25% wyższe niż w poprzednich latach), które zapewnia terapię indywidualną i grupową, terapię mowy, terapię integracji sensorycznej oraz terapię z udziałem psów.
• opłaty za zajęcia z integracji sensorycznej (wzrost ceny o 25% od zeszłego roku)
• koszty sprzętu terapeutycznego, który musimy mieć w domu

Dlaczego potrzebujemy tego wszystkiego?

Autyzm to odmienne połączenia neurologiczne – wpływa to na mózg, ale także na ciało.

Dzieci z autyzmem nie odczuwają swojego ciała w taki sam sposób, jak dzieci neurotypowe. Co to oznacza? Że autyzm wiąże się z dodatkowymi wyzwaniami fizycznymi.

Dzieci z autyzmem mają poważne problemy z motoryką dużą (nie mają świadomości własnego ciała, mają problemy z planowaniem ruchów). W praktyce oznacza to, że Milo potrzebuje regularnych codziennych masaży, podczas których nazywamy części jego ciała. Ma problemy z utrzymaniem równowagi, jazdą na rowerze, wspinaniem się. Brak świadomości własnego ciała przekłada się również na brak świadomości funkcji organizmu. Deficyty w zakresie motoryki dużej oznaczają również, że w prostych codziennych czynnościach, takich jak ubieranie się lub rozbieranie, nadal potrzebuje pomocy. Potrzebuje również bardzo silnych bodźców do samoregulacji – co znowu oznacza, że musimy mu w tym pomagać w codziennych czynnościach. Jego mięśnie tułowia nie są tak silne, jak powinny, a to z kolei oznacza, że potrzebne jest dodatkowe wsparcie. Bez mięśni tułowia i umiejętności motorycznych ogólnych brakuje mu również umiejętności motorycznych drobnych – w wieku pięciu lat wciąż ma trudności z rysowaniem lub kolorowaniem. Chociaż jest bystrym, ciekawskim dzieckiem, potrzebuje dodatkowego wsparcia, aby nadrobić zaległości w stosunku do normy, ponieważ szkoła jest tuż za rogiem. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że zanim się zorientujemy, będziemy musieli sfinansować również terapię rąk.

Istnieje również duże prawdopodobieństwo, że zostanie u niego zdiagnozowana dysleksja.

Ponadto zmagamy się z jego lękiem społecznym, co oznacza, że każde dziecko, które spotyka, postrzega jako zagrożenie. Milo boi się rozmów, interakcji – boi się, że inne dzieci mogą nawet na niego spojrzeć. Nawet w przypadku dzieci w przedszkolu musimy nieustannie rozmawiać na ten temat.

Kiedy zajmujesz się jedną rzeczą – pojawia się pięć innych.