Mój uśmiech zawsze był oknem, przez które patrzyłam na świat, mostem, który pozwalał mi zapraszać innych do mojego serca.

Jestem osobą pełną ciepła, witalności i głębokiej empatii. Ci, którzy mnie znają, rozumieją, że zawsze starałam się dostrzegać piękno w innych i oferować wsparcie osobom z mojego otoczenia. Przede wszystkim jestem matką: moja 17-letnia córka jest dla mnie światłem przewodnim, a obserwowanie jej smutku, gdy dostrzega moje zmagania, motywuje mnie dziś do zwrócenia się do Państwa o wsparcie. To coś więcej niż prośba; to pragnienie odzyskania tej części mnie samej, która została przyćmiona w ciągu ostatnich lat.

Moja sytuacja

Jeszcze kilka lat temu mój uśmiech był moją cechą charakterystyczną – moją wizytówką wobec świata. Niestety, z powodu wcześniejszych problemów zdrowotnych oraz silnej fobii stomatologicznej, która uniemożliwiała mi skorzystanie z niezbędnej opieki, stan moich zębów poważnie się pogorszył. Wpędziło mnie to w stan fizycznego i psychicznego cierpienia, którego nigdy nie wyobrażałam sobie, że będę zmuszona znosić.

Obecnie moje zęby są w stanie ciągłej próchnicy i przemieszczają się, a brakuje mi kilku zębów trzonowych. To znacznie więcej niż zwykły problem estetyczny; jest to źródło przewlekłego bólu i nawracających infekcji. Głębokie poczucie wstydu wynikające z tego stanu zasadniczo zmieniło bieg mojego życia.

Nie proszę o Państwa pomoc z powodu próżności czy powierzchownej samooceny. Najbardziej łamie mi serce wpływ, jaki to wszystko wywarło na moją godność.

Straciłam pracę, ponieważ wyraźnie stwierdzono, że moja niemożność uśmiechania się stała się przyczyną skarg klientów, co zmusiło mnie do odejścia z pracy, a na każdej rozmowie kwalifikacyjnej, na którą się udaję, nadal spotykam się z odmową ze względu na mój wygląd fizyczny. Dla mnie praca to nie tylko wynagrodzenie; to moja niezależność. Za każdym razem, gdy próbuję się uśmiechnąć, czuję, jak ogarnia mnie wstyd, a to uniemożliwia mi bycie radosną i profesjonalną osobą, jaką zawsze byłam.

Ta sytuacja odcisnęła nieusuwalny ślad na moich relacjach z córką: jest ona świadkiem mojego bólu i moich zmagań z wyrażaniem emocji, które skrywam w sobie. Całym sercem pragnę przestać być w jej oczach żywym przykładem cierpienia lub ograniczeń. Pragnę, by znów dostrzegła we mnie tę silną, radosną i wolną matkę, którą zawsze byłam.

Na co zostaną przeznaczone zebrane środki

Wasza hojność pozwoli mi podjąć niezbędny i kompleksowy plan leczenia. W trosce o przejrzystość informuję, że szacowane koszty obejmują konsultacje specjalistyczne i badania diagnostyczne, takie jak zdjęcia panoramiczne, zabiegi higieniczne i terapeutyczne niezbędne do powstrzymania infekcji i ustabilizowania stanu dziąseł, rekonstrukcję protetyczną w celu uzupełnienia brakujących zębów trzonowych i odbudowy zębów z próchnicą, a także monitorowanie pooperacyjne wraz z regularnymi kontrolami zapewniającymi długotrwały sukces leczenia.

Moja obietnica

Nie jestem osobą, która się poddaje. Spędziłam lata w cieniu, walcząc z przytłaczającym lękiem i nieuzasadnionym poczuciem winy, które mi nie przysługuje. Teraz jestem zdecydowana. Pomimo moich obaw jestem gotowa podjąć tę żmudną podróż, niezbędną do odzyskania mojego życia.

Rzeczywistość jest taka, że obecnie, będąc bezrobotną i stojąc w obliczu kosztów leczenia, których nie jestem w stanie pokryć samodzielnie, znalazłam się w ślepym zaułku. Prośba o pomoc jest najbardziej bolesnym krokiem, jaki kiedykolwiek podjęłam, ale jest to jedyna droga naprzód, pozwalająca mi uciec z tej ciemności.

Każdy, nawet najmniejszy wkład, stanowi cegiełkę; dla mnie jest to ogromny krok w kierunku odrodzenia, pozwalający mi odbudować nie tylko zęby, ale i samą moją tożsamość. Jeśli nie możesz przekazać darowizny, Twoje wsparcie poprzez udostępnienie tego apelu jest równie bezcenne. Pomoc w dotarciu mojego głosu do tych, którzy potrafią zrozumieć moją sytuację, jest darem nadziei.

Dziękuję z głębi serca za poświęcenie czasu nie tylko na przeczytanie mojej historii, ale także za uszanowanie pragnienia matki i kobiety, która po prostu pragnie ponownie obdarzyć spokojnym uśmiechem tych, których kocha najbardziej.

​

Il Mio Sogno: Tornare a Sorridere e a Vivere Senza Paura

​

​Mój uśmiech zawsze był oknem, przez które patrzyłam na świat i wpuszczałam ludzi do swojego serca.

​Jestem osobą pogodną, radosną i głęboko empatyczną. Ci, którzy mnie znają, wiedzą, że zawsze staram się dostrzegać w innych to, co piękne, i wspierać osoby z mojego otoczenia. Jestem również matką: moja 17-letnia córka jest moim światłem, a widok jej cierpienia, gdy dostrzega moje trudności, jest tym, co dziś skłania mnie do zwrócenia się do was o pomoc, oprócz pragnienia odzyskania tej części mnie, która w ostatnich latach zgasła.

​

​Jeszcze kilka lat temu mój uśmiech był moją wizytówką. Niestety, z powodu wcześniejszych problemów zdrowotnych oraz silnej fobii stomatologicznej, która w przeszłości uniemożliwiła mi kontynuowanie niezbędnego leczenia, stan moich zębów poważnie się pogorszył, co spowodowało, że doświadczam fizycznego i psychicznego bólu, z którym nigdy nie wyobrażałam sobie, że będę musiała się zmierzyć.

Obecnie moje zęby nieustannie się przesuwają, są dotknięte licznymi ubytkami, a niestety brakuje mi kilku zębów trzonowych. Nie jest to tylko problem estetyczny: to bolesny stan, który powoduje okresowe infekcje. Wstyd związany z tą sytuacją radykalnie zmienił moje życie.

Nie proszę o pomoc wyłącznie ze względów estetycznych czy związanych z poczuciem własnej wartości. Najbardziej łamie mi serce wpływ, jaki ta sytuacja wywarła na moją godność.

Straciłam pracę, ponieważ jasno mi powiedziano, że moje trudności z uśmiechaniem się stały się powodem skarg ze strony klientów, a na każdej rozmowie kwalifikacyjnej nadal spotykam się z odmową ze względu na mój wygląd fizyczny.

Praca to dla mnie nie tylko pensja, to moja niezależność. Za każdym razem, gdy próbuję się uśmiechnąć, czuję, jak paraliżuje mnie wstyd, a to uniemożliwia mi bycie tą radosną i profesjonalną osobą, którą zawsze byłam.

Sytuacja ta odciska piętno również na moich relacjach z córką: widzi moje cierpienie, widzi, jak trudno mi wyrażać emocje, które noszę w sobie, a ja z całej siły pragnę przestać być dla niej przykładem bólu lub ograniczeń. Chciałabym, by znów widziała we mnie tę silną, radosną i wolną matkę, którą zawsze byłam.

​

​Nie jestem osobą, która się poddaje. Przez lata ukrywałam się, walczyłam z paniką i poczuciem winy, które mi nie przysługuje. Teraz jestem gotowa przejść całą niezbędną drogę, pomimo strachu, aby odzyskać swoje życie.

​Problem polega na tym, że bez pracy i w obliczu kosztów leczenia, których sama nie jestem w stanie pokryć, znalazłam się w ślepym zaułku. Poproszenie o pomoc jest dla mnie najtrudniejszym krokiem, ale jest to jedyny krok, który pozwoli mi przejść przez ten mroczny okres.

Każdy, nawet najmniejszy wkład, to kolejna cegła – dla mnie to ogromny krok w kierunku odrodzenia, pozwalający odbudować nie tylko moje zęby, ale i moją tożsamość. Jeśli nie możecie przekazać darowizny, wasze wsparcie poprzez udostępnienie tego apelu jest równie cenne: pomoc w dotarciu z moim głosem do tych, którzy mogą zrozumieć moją sytuację, oznacza dla mnie podarowanie nadziei.

​Dziękuję z głębi serca za poświęcenie czasu nie tylko na przeczytanie mojej historii, ale także za zrozumienie pragnienia matki i kobiety, która pragnie jedynie znów obdarzyć spokojnym uśmiechem tych, których kocha najbardziej.

Będę Was na bieżąco informować o postępach w leczeniu, ponieważ przejrzystość i wdzięczność wobec tych, którzy mi pomagają, są dla mnie niezwykle ważne.